[singlepic id=17037 w=320 h=240 float=left]Tja, soms maak je mee dat je een band live ziet spelen maar na een aantal nummers steeds minder weet wat voor muziek je nou eigenlijk voorgeschoteld krijgt. Dat is precies wat me vanavond gebeurt als ik Lungdung Hellbellies in The Rambler meemaak. Zanger / bassist Ed zit hier ook met regelmaat aan de bar, en in eerdere gesprekken met hem heb ik reeds vernomen dat de band zich niet tot een bepaalde soort / stroming aangetrokken voelt: ze spelen voornamelijk voor de fun en maken waar ze zelf zin in hebben. En in dit eindresultaat zijn vleugjes punk, symfonische / psychedelische rock, blues, rock en van alles en nog wat vertegenwoordigd, zonder dat er duidelijk een hokje omheen te plaatsen is. Wat wel als rode draad door de nummers heen loopt is de vettige aanwezigheid van de basgitaar, die niet voor een melodieuze ondergrond zorgt, maar die bijna de rol van leadgitaar overneemt door de dominante aanwezigheid in de nummers. Voetjes stilhouden wordt steeds moeilijker! Na het optreden blijf ik heen en weer hikken  hoe ik dit in godsnaam zou kunnen omschrijven, maar ik weet wel dat het originaliteitsgehalte van dit viertal, wat bijzonder goed op dreef was, voor een zeer leuke verassing heeft gezorgd!

[singlepic id=17052 w=320 h=240 float=right]Kabul Golf Club is muziek van een totaal ander kaliber. Tijdens de soundcheck blijkt al: dit gaat hard en snel worden. Wat bevestigd wordt als nummer 1 van de setlist aan de beurt komt: een bijna hysterisch aandoende schreeuwerige zang, een op hol geslagen gitarist die het meest op een Duracell-konijntje met kortsluiting lijkt en een drummer en bassist die visueel wat minder prominent aanwezig zijn, maar muzikaal daardoor zeker niet minder zetten een muur van geluid neer die bijna hypnotiserend werkt, na een paar nummers waan je je eigenlijk in een soort van roes. Het volume staat voor Rambler begrippen flink hoog, de band speelt retestrak maar ook subtiel tegelijkertijd.  Helemaal in een soort van trance laat ik dit optreden over me heen komen, om na een zeer energiek half uurtje tot de ontdekking te moeten komen dat de band door de setlist heen is. Tja, dat de aanwezigen het hier toch niet helemaal mee eens zijn blijkt om het geroep om een toegift. Deze wordt gegeven in de vorm van nog een enkel nummer, maar dan is het echt gedaan. De impact van de band blijkt uit het feit dat ik de plaatjes die vervolgens door de DJ opgezet worden als rustige en zachte chill-out muziek ervaar…

Een avond met 2 moeilijk te omschrijven bands, maar die uitblinken in originaliteitsfactor: het was weer een geslaagd avondje in The Rambler!

[nggallery id=1437]

[nggallery id=1438]