Eind april verscheen Gargoyle, het nieuwe album van de Mark Lanegan Band. De grauwe rocker heeft zich op dit album weer van zijn beste kant laten zien en tourt deze zomer door Europa om dit album te promoten. Tussen de vele festivalshows door is er ook ruimte voor een paar clubshows en de Effenaar mag zich gelukkig prijzen dat ze deze grootheid hebben weten vast te leggen. Wij van Rockportaal laten ons graag onderdompelen in zijn grauwe wereld en zetten voet in de grote zaal.

Er staan twee supportacts op het programma en allereerst is het aan Lyenn om de zaal op te warmen. De bassist van de Mark Lanegan Band timmert ook als singer-songwriter aan de weg en mag vandaag in een half uur laten horen wat hij in zijn mars heeft. De Belg speelt tergend langzame nummers, waarbij ook de teksten in dezelfde snelheid worden voorgedragen. Lyenn staat alleen op het podium en aan het begin van zijn optreden zijn de blikken nog wel naar het podium gericht, maar dat wordt snel anders. De ingetogen performance maakt geen indruk op de bezoekers en het geroezemoes wordt wat groter. Opeens klinkt er een luide schreeuw van de zanger en verschrikt kijken de toeschouwers weer naar het podium. Veel meer zullen de minder oplettende bezoekers dan ook niet meer hebben onthouden van deze show.

Daarentegen maakt Duke Garwood veel meer indruk. Wederom staat er een Mark Lanegan Band-bandlid op het podium. Samen met een steengoede drummer mag hij een half uur het publiek in de Effenaar komen vermaken en wat hij laat horen is oorstrelend. Direct is men even het optreden van Lyenn vergeten en het duo weet wel alle aandacht voor zich op te eisen. Garwood maakte in het verleden samen met Mark Lanegan het album Black Pudding, maar ook als duo komt zijn sound prima uit de verf. Dat kan ook niet anders dan met die drummer die ongetwijfeld veel jazz geluisterd moet hebben. Juist door soms minder hard te hoeven spelen weet men te imponeren. De liefhebbers van duistere blues komen met Duke Garwoord volop aan hun trekken en hadden het ongetwijfeld nog niet erg gevonden als de Brit nog een paar nummers meer had mogen spelen.

Vanaf het moment dat het optreden van de Mark Lanegan Band begint zijn alle blikken gericht op frontman Mark Lanegan. De grauwe zanger eist meteen alle aandacht op en vandaag trapt hij af met Death’s Head Tattoo, een nummer van het nieuwe album Gargoyle. Ongetwijfeld staan er vandaag nog wat meer nummers van dit album op de setlist, de Amerikaan heeft wat te promoten. De verhoudingen op het podium zijn ook direct duidelijk, iedereen is in dienst van de voormalig Screaming Trees-frontman. Mark Lanegan is goed bij stem en grijpt eenieder bij de strot. Hij maakt zich meester van de Effenaar en dat zonder bijna een woord tot het publiek te richten. Een kort “Thank You” kan er nog net vanaf en ook is de Amerikaan bijna niet op een glimlach te betrappen. Op de setlist prijken inderdaad wat nieuwe songs, maar helaas klinkt Emperor, waarbij Mark op het album wordt bijgestaan door Josh Homme, bij lange na niet zo smooth zoals op Gargoyle. Het imiteren van Josh Homme is bijna niet te doen. Daarentegen maakt hij met het nieuwe nummer Beehive wel weer veel indruk.

Naast de nummers van het nieuwe album worden er ook veel tracks van de eerdere albums Phantom Radio en Blues Funeral gespeeld, waarbij vooral No Bells On Sunday, dat al vroeg in de set voorbijkomt veel indruk maakt. Dat is ook te schrijven aan de band die in zeer goeden doen is. Soms is er ruimte voor een kleine solo, maar alles blijft strak geregisseerd. Door juist de touwtjes strak in handen te blijven houden blijft het beklemmende gevoel overheersen. Mark Lanegan heeft de toeschouwers vanaf het begin in zijn greep en of hij nu een cover speelt van de Twilight Singers of afsluit met een Joy Division-cover, hij verslapt zelden. De Effenaar heeft dan ook kunnen genieten van een kunstenaar in topvorm. Na afloop hebben bezoekers nog de kans om een handtekening te scoren en aangezien het al snel druk is bij de merchandisehoek zullen er heel wat krabbels worden uitgedeeld…….

Foto’s door Marc Koetse – Rockportaal.nl