Het Franse Mediavolo brengt met “Unaltered Empire” hun vierde langspeler uit, maar niet veel lezers zullen deze band (nog) kennen. Dat is erg jammer, want Mediavolo staat voor kwaliteit. Perfect geschreven nummers met een kop en staart of met een opbouw waarin het langzaam opzwellende geluid net zo gemakkelijk wordt vervangen door een rustig stuk.
Opener ‘Treasure Box’ zwelt langzaam tot een krachtige eruptie, terwijl het daaropvolgende ‘Dry And Brave’ laat horen dat Jac (het muzikale meesterbrein achter deze band) het wisselen van zacht tot hard en weer naar zacht tot in de puntjes beheerst. Wat een geweldige muzikant moet dat zijn als je zo al de instrumenten voor je rekening kan nemen. Reken daarbij de heerlijke, veelzijdige, zuivere en lekker in het gehoor liggende stem van Géraldine Le Cocq en je hebt de basis voor een overweldigende plaat. Een plaat die je vrolijk stemt, zoals bij het lekkere up-tempo werk tijdens ‘Cavalry Drum’ en ‘Selling Birds’, maar die je droevig maakt wanneer je de tekst soms goed leest (’Fanciest Scheme‘ en het eerder genoemde ‘Dry And Brave‘). Hoewel referenties eigenlijk geen recht doen aan deze band springt wel het oudere werk van Hooverphonic in gedachten, maar dat komt meer door de sfeer en de zang van Géraldine, want Mediavolo is meer (akoestisch/ electrisch) gitaar georiënteerd. Tijdens ‘Black Roses’ en ‘The Backroom Of My Mind’ doemt de naam van Kate Bush ook nog even op. “Unaltered Empire” is een geweldige popplaat, waarin ruimte is voor variatie en, zoals gezegd, heel veel kwaliteit. De perfecte plaat eigenlijk.