[singlepic id=16487 w=320 h=240 float=left]Het komt niet vaak voor, maar als ik de Dommels Zaal zo’n 10 minuten voor het gepubliceerde tijdstip van aanvang binnenstap, zie ik dat de support act Fury UK net met het eerste nummer begonnen is. Het optreden wekt het vermoeden dat de band niet tevreden zou kunnen zijn met de hun toegekende tijd van een half uurtje: het is echt gas er op en niet meer terugnemen. De drive wat dit drietal tentoonstelt is een genot om te zien en het besef dat ze er staan om te entertainen is overduidelijk aanwezig: met 200% wordt getracht om het ’t publiek naar de zin te maken. Helaas lukt dit maar ten dele, wat gedeeltelijk komt door de langzame opkomst van het publiek: gezien mijn verwachtingen bij de naam Michael Schenker ben ik toch wel een beetje verbaasd om een gesloten balkon en zelfs een dichgetrokken gordijn te zien: een teken dat de kaartverkoop niet zo heel hoog uit zal vallen.

Het geluid van Chris, Martin & Luke laat bij tijden en wijlen overeenkomsten met Scorpions horen, en de stem van de zanger roept bij vlagen ook herinneringen aan het geluid van Klaus Meine op. Toch is de band allesbehalve een Scorpions rip-off, het zijn vleugjes die voorkomen in een verder stevige set. Maar juist door deze subtiele deja-vu momenten is de band een gepaste opener voor de headliner van de avond. Wat ze helaas niet kunnen voorkomen is een momentje richting het einde van de set waarin een “ik heb het wel gehoord” gevoel langzaam aan bij mij aan komt zetten. Verassend is dan ook de afsluiter “Death by Lightning”, waarin alle registers open getrokken worden, wat bol staan van tempowisselingen rondom een subtiel middenstuk, en waarmee de band waardig een punt achter de setlist zet. Om vervolgens aan te kondigen rechtstreeks naar de merchandise te gaan om de fans te woord te staan. Chapeau voor het totale gebrek aan sterallures!

[singlepic id=16501 w=320 h=240 float=right]Als onder begeleiding van een flink fluitconcert van een inmiddels toch redelijk vol gelopen zaal Michael Schenker het podium opkomt, moet ik eerst even goed kijken: ondanks zijn leeftijd komt hij op met een petje achterstevoren, (te) strakke jeans en plastic sportschoentjes, en met zijn pretoogjes tast hij het publiek af als een jong rappertje, uiteraard met een flying V om de hals. Opener van de set is het instrumentale “Arena”, wat meteen de toon voor de avond zet. Waar onstuimigheid en enthousiasme kenmerkend waren voor de support, spreekt de vanzelfsprekendheid van deze muzikanten voor de jarenlange ervaring die ze gemeenschappelijk hebben.

Bij het tweede nummer “Armed” vergezelt zanger Doogie White de band, waarbij hij meteen opmerkt dat er ruimte voor het publiek opengelaten is, omdat er niemand minder dan maar liefst 3 Scorpions on stage staan: naast Michael Schenker zijn dit Francis Bucholz (bas) en Herman Rarebell (drums). Op gitaar / toetsen vinden we Wayne Findlay.

Na een paar nummers is duidelijk dat Michael Schenkers’s “Temple of Rock” toch wel veel overeenkomsten vertoont met de Duitse rockscene waarin Scorpions maar bijv. ook Doro in thuishoren: het klinkt als een stoomlocomotief die op gang is en niet meer te stoppen lijkt. De nummers denderen voorbij, waarbij herhaling in de catchy refreinen als een rode draad door de nummers loopt. Stevig en toegankelijk wordt hierbij gecombineerd tot een optreden voor jong en oud. En dat is ook precies de vertegenwoordiging van de mensen die de moeite hebben genomen om voor dit optreden naar Tilburg af te reizen: allerlei pluimage van alle leeftijden is aanwezig.

De band zet een setlist neer van 2 uur, waarin naast nummers van het laatste album ook enkele covers voorbij komen: zo blijken “Hurricane” nog steeds een geweldig live nummer en is “Holiday” nog steeds een kippenvel veroorzaker. Dat de rockers van toen ook nog rockers van nu zijn is zo klaar als een klontje…

Setlist: arena – armed – drive – meat – hanging – cry – sleep – coast – assault – devil – lights – on & on – roll – shoot – hurricane – rock – holiday – blackout – dr. doctor

[nggallery id=1387]

[nggallery id=1388]