[singlepic id=14200 w=320 h=240 float=left]Met het optreden van Milwaukee Wildmen in januari 2007 nog in m’n gedachten, heb ik zin in vanavond: dan staan ze weer in The Rambler. Ik moet zeggen dat ik een beetje verrast ben over het bezoekersaantal: was het de vorige keer nog tegen het volle aan, vanavond is er van een volle kroeg nou niet bepaald sprake. Maar goed, uit ervaring weet ik dat het bezoekersaantal niet recht evenredig met de sfeer hoeft te zijn, dus met een biertje in de hand krijg ik nog het laatste stukje van de soundcheck mee, en is het afwachten tot het drietal gaat beginnen.

Hoewel de muziek van deze heren duidelijk in de categorie psychobilly valt, is het toch het gebrek aan de clichématige 3-accoordenmuziek wat kenmerkend is: punk en metal zijn er ook in vertegenwoordigd en ze trekken dan ook liefhebbers uit deze scene aan. Kortom: een eigen sound gecombineerd met een hoog toegankelijkheidsgehalte en een setlist welke zonder onnodige poespas afgewerkt wordt hebben er al diverse keren voor gezorgd dat ik een energieke show meegemaakt heb die niet voor verveling zorgt.

[singlepic id=14207 w=320 h=240 float=right]Zo ook vanavond: de setlist bestaat uit een representatieve selectie uit het repertoire, waarin ook een aantal ‘klassiekers’ verwerkt zijn: zo mogen natuurlijk strike back, get in the pit, scars remain en natuurlijk de briljante cover camouflage niet ontbreken. Ondanks het tempo op het podium valt me toch op dat het publiek wat moeite heeft om op gang te komen: het eerste half uurtje is er nog een afwachtende mentaliteit te bespeuren. Gelukkig waait dit over, en hoe dichter het einde van de set in zicht komt, hoe beter de stemming in de zaal komt.

Dus ondanks dat ik een beetje sceptisch aan het begin van de avond was , is uiteindelijk toch alles goed gekomen, en kan ik voor mezelf op weer een geslaagd optreden van ‘the founders of new school psychobilly’ terugkijken…

[nggallery id=1177]