Misty FieldsReeds enkele jaren speelde –gedurende het eerste weekend van september- de naam Misty Fields door mijn hoofd. Voornamelijk met het oog op de programmering. Uitermate divers en veelal namen welke ergens een belletje doen laten rinkelen, maar niet direct een ‘Aha!’ moment oproepen. Een goede programmeur weet het onbekende met het aangename te verenigen. Iets waar Misty Fields al jaren in uit leek te blinken, zo dacht ik. Het diende slechts bevestigd te worden met een korte trip naar het altijd bruisende Heusden. Een overvolle agenda over de afgelopen jaren (Kioskpop, Brandend Zand, Hallo Cultuur) zorgde ervoor dat het in 2012 pas zover was. Ware het alleen vrijdagavond.

Een doodlopende weg leidt ons naar het terrein waar dit drie daagse evenement plaatsvindt. Parkeren doen we vlak voor de deur, met op enkele meters afstand de camping. Na het voldoen van de meer dan schappelijke entreeprijs (€3,- of vrijdag, €5,- op zaterdag en zondag) bevinden we ons plots in een klein bos. Afvragend of bos de juiste benaming is (wat is in hemelsnaam de verkleinende trap van bos?), waan ik me enkele momenten later op een mini variant van het Sziget festival. Waar legio festival – zeker met een dergelijk bezoekers aantal- gaat voor een enkel podium waar het gehele evenement zich afspeelt, heeft de organisatie gekozen voor een willekeur aan (kleine) podia verspreid door het bos.

Zo is er tegenover het hoofdpodium het zogenaamde Misty Fields Café. Schuin daar tegenover bevindt zich de  zitkuil – een soort van openlucht theater met een klein podium. En als laatste nog het eigenlijke mini theater. Gedurende de drie dagen speelt er een willekeur aan acts over deze diverse locaties. Acts in deze als expliciete woordkeuze, want wie enkel muzikaal vertier verwacht komt bedrogen uit. Ook film en theater maken namelijk onderdeel uit van het diverse programma dat Misty Fields te bieden heeft.

Los van dit alles wordt er ook veel aandacht besteed aan de aankleding van het terrein. Overal vind je wel iets om je even mee te vermaken of rustig je hapje/drankje te nuttigen. Geen zin in een pilsje of wat fris? Bezoek even de cocktailbar! Ook de verlichting verdient complimenten. Het bos licht namelijk prachtig op in het donker, dankzij de verschillende kleuren lampen, hoog geplaatst in de bomen. Het is te zien dat dit niet de eerste editie betreft, want de organisatie heeft het uitermate goed onder de knie!

Van een afstandje krijgen wij de – voor ons- eerste band van de avond mee. De Stekkers blazen de tent welke het Misty Fields Café behelst zowat omver. Een pot vuige garage rock wat zonder afhoudend enthousiasme over het publiek wordt uitgespuwd. Het geluid is buiten de tent van afzonderlijk slechte kwaliteit (niet al te vreemd, gezien de opstelling en apparatuur), maar aangezien het er behoorlijk vol staat besluiten we om onze eerste pilsjes rustig buiten te nuttigen.

Na afloop van De Stekkers beklimt een man, slechts gewapend met een contrabas het kleine podium aan de zitkuil. Bij de tweede blik blijkt het een zelf gebouwde contrabas te zijn. Door de artiest zelf ‘the Drumblebass’ genaamd. Een groot olievat doet schijnbaar uitermate goed dienst als klankkast! Solo brengt de singer-songwriter vervolgens een klein half uur aan lekker weg luisterende uptempo deuntjes ten gehore. Een aangename afwisseling onder noemer Toxic Basste.

De volgende act bleek de revelatie van de avond. Wat een heerlijke combinatie van blues, punk en rock weten The Hummingbirds te brengen! Twee uitstekende zangers, die elkaar in een aantal nummers erg goed aanvullen. (luistert u eens naar het nummer Ride). Enkele fijne mondharmonica stukken er tussendoor, en over het algemeen een heerlijk ruw geluid. Een aanrader!

Wij sluiten in de zitkuil af met een singer-songwriter welke luistert naar de naam Michiel Lieuwma. U hoogst waarschijnlijk geheel onbekend. Mij ook tot deze ene vrijdagavond. Charisma, humor en een semi-akoestische gitaar is en blijft een sublieme mix van ingrediënten. Zeker als mijnheer in kwestie daar nog eens een leuk concept aan toevoegt. Enkele hoogst ongebruikelijk covers werden ten gehore gebracht. De taal van origine werd gewijzigd (Nederlands werd bijvoorbeeld Engels, en vice versa) en de tekst werd flink onderhanden genomen. Origineel en geweldig gebracht. Chapeau!

Helaas was het voor Rockportaal niet mogelijk om alle dagen aanwezig te zijn. Hier komt komende edities echter ongetwijfeld verandering in, want het kleine dorp Heusden weet met afstand het beste alternatieve festival van Brabant neer te zetten!