Na de succesvolle reünietoer en het daarvan afkomstige live album Back to Budokan kon een nieuw studio album eigenlijk niet uitblijven. En gelukkig maar want What if… is een weergaloze plaat geworden.

Het bijzondere aan de reünie van Mr. Big is dat het ook daadwerkelijk een reünie is. Niet een of twee originele leden die met een aantal vervangers de gloriedagen van weleer proberen te herleven. Nee, met zanger Eric Martin, gitarist Paul Gilbert, Bassist Billy Sheehan en drummer Pat Torpey draait Mr. Big op volle sterkte.

En terecht want zoals gezegd is What if… (het eerste studioalbum in 14 jaar) indrukwekkend. De band klinkt nog net zo vitaal en inspiratievol als op de eerste twee albums Mr. Big (1989) en Lean into it (1991). Met Gilbert en Sheehan heeft de band twee van de meest gerespecteerde (en beste) muzikanten in de gelederen en in combinatie met Torpey en de geweldige stem van Martin staat er echt iets bijzonders.

Undertow, American beauty, Stranger in my life en Nobody takes the blame maken de eerste helft van What if… niet te versmaden. Niet alle songs zijn van hetzelfde hoge niveau maar over het geheel gezien klinkt de band als herboren. Nummers als As far as I can see, I won’t get in my way en Unforgiven gaan er eveneens in als koek. Ondanks de kwaliteiten van Sheehan en Martin is Gilbert toch de grote smaakmaker van de band. Met zijn unieke sound en bij tijd en wijle onnavolgbare spel steelt hij de show.

Fans van Mr. Big kunnen gerust zijn maar ik denk zelfs dat de heren met What if… een nieuwe generatie fans kunnen aanspreken.

What if… is met recht BIG!