Deze avond was de Campaign for Musical Destruction Tour 2010 op bezoek in Dynamo. Het publiek kreeg vier bands voorgeschoteld waarvan Immolition en vooral Napalm Death de publiekstrekkers waren. Waking the Cadaver en de oude rotten van Macabre complementeerden de line up.

De zaal was al flink gevuld toen de heren van Waking the Cadaver uit New Jersey het bal mochten openen. Het werd een kort maar energiek optreden. Erg boeien deed het niet vooral omdat er geen lijn in het optreden leek te zitten. Moet gezegd dat er van tijd tot tijd leuke stukjes muziek voorbij kwamen.

[singlepic id=7365 w=320 h=240 float=left]De tweede act van de avond was Macabre. Hoewel van Amerikaanse bodem, Chicago om precies te zijn, zou je in eerste instantie denken dat ze van de Britse eilanden afkomstig zouden moeten zijn. Er zat een hoog gehalte “cheekyness” in het optreden. Al 25 jaar spelen de drie heren met elkaar en dat was goed te horen. Een mooie combinatie van verschillende stijlen die ze zelf murder metal gedoopt hebben. Bij het publiek bespeurde ik overigens gemengde gevoelens, de term “hoempa metal” kwam voorbij. Voor mij was het optreden vanaf het begin verrassend en boeiend.

Immolition liet zien dat je met een jaartje minder ervaring (ze bestaan sinds 1986) ook een enorm strak optreden neer kunt zetten. Muzikaal klopte het allemaal perfect, misschien wel tot op de halve noot. Gitarist Robert Vigna liet horen waarom hij te boek staat als een van de meest getalenteerde Death Metal gitaristen. Zijn rifs en solo’s waren onnavolgbaar wat zeker bijdroeg aan het sfeertje. Een super optreden waar enorm veel energie van uitstraalde.

[singlepic id=7386 w=320 h=240 float=right]Als laatste de headliner Napalm Death. Was het al vol in de zaal dan werd die nu nog even een graadje voller. Als grondleggers van de grindcore lieten ze er geen misverstand over bestaan dat ze nog steeds boven aan de top van dit genre staan. Minder gesofistikeerd en veel ruiger dan Immolation, maar op de een of andere manier met enorm veel impact.

Samenvattend was het een inspirerend avondje en hoewel het zeker niet mijn favoriete muziek betrof, heb ik me uitstekend vermaakt. Vooral Macabre zal me bij blijven, vooral vanwege de hoge originaliteitfactor.

[nggallery id=599]

[nggallery id=600]

[nggallery id=601]

[nggallery id=602]