En daar zijn ze weer. De heren uit Florida. Sinds hun debuutplaat in 1999 is hun stijl onveranderd gebleven. En waarom zouden ze er maar ook iets aan veranderen? Elk album wordt met even open armen ontvangen, keer op ker. En dat is bij het nieuwe album ‘Radiosurgery’ niet anders.

New Found Glory is mede dankzij hun goede livereputatie en hun herkenbare geluid een van de meest geliefde bands in het poppunkgenre. Aan de ene kant kunnen we natuurlijk gaan zeuren dat het een voorspelbare plaat is. Elf nummers en wederom dezelfde sound als dat van jaren geleden. Maar je voelt hem al, dat doe ik dus niet. Simpelweg omdat New Found Glory precies doet wat we van hun verwachten. Daar is niks mis mee.

Een half uurtje ongecompliceerde poppunk. De teksten blijven onverminderd simpel en daarin ligt ook met grote mate de kracht van deze rockers. Pluspunt is de productie van het album. Doordat van de stijl haast niet afgeweken wordt, is dat des te belangrijker. Persoonlijk vind ik het begin aan de rustige kant. Normaal gesproken word je als luisteraar compleet omver geblazen. Ditmaal wordt het juist rustig opgebouwd. Niet slecht, alleen anders dan verwacht.

Het openingsnummer (tevens titelnummer) is daarmee de kennismaking met Radiosurgery. Hoogepunten zijn wat mij betreft ‘Memories and Battle Scars’ en ‘Map of your Body’. De ballad met gastzangeres Bethany Cosentino is een welkome afwisseling tussen het poppunkgeweld. Al met al een zeer geslaagd album. Niet hun beste album, maar dat geeft niets. De mannen zijn nog steeds op koers en weten hun naam als poppunkhelden wederom waar te maken.