Weinig jongeren zullen de groep kennen; the New  York Dolls. Ze worden echter gezien als een invloedrijke band. Samen met o.a. the stooges, T-rex en Lou Reed hebben ze punk rock, new wave en glam metal 40 jaar geleden gemaakt  tot wat het nu is. Nadat ze een sabbatical van 33 jaar hadden genomen is dit het derde album dat ze hebben uitgebracht in 7 jaar.

We kunnen het ons niet echt voorstellen als we dit album horen, dat dit een band is die invloed heeft gehad op punk rock. Het klinkt allemaal behoorlijk soft. Het doet een beetje denken aan Joe Strummer in zijn nadagen. De rock is er een beetje uit en het wordt wat meer sing/songwriting. Duidelijk is echter dat de mannen verlangen naar de oude tijden van hippies, ook gezien de print, deze is namelijk van een LP. Leuke bijkomstigheid voor de liefhebber; een bonus dvd (wat nou verlangen naar de Hippies?).

De nummers zijn allemaal lekker verschillend zodat het album nooit gaat vervelen. Shockeren doet het allemaal niet zoals oude nummers. Dit is mijn inziens echter alleen maar positief; ze kunnen meer als simpele drie- akkoord nummers. Volgens gitarist Sylvian Sylvian is dit dan ook het meest creatieve en beste nummers die ze ooit hebben geschreven. Nummers als streetcake en kids like you kilnken dan ook allen fijn. Echt mindere nummers staan er niet op. Al met al een goed album van oude rockers.