[singlepic id=4581 w=320 h=240 float=left]Op 20 maart heb ik een bezoek gebracht aan Den Bosch, waar Nikki & support Frank Foks de  W2 zaal aandeden voor hun clubtour. Voor mij een tweede live ontmoeting met Nikki, en het optreden liet een zeer positieve indruk op me achter. Toen ik zag dat Nikki weer in de buurt op zou treden, was dit dan ook aanleiding om contact op te nemen met het management voor nog een bezoek aan de clubtour.

Afgelopen zaterdag was het dan zo ver, en ben ik afgereisd naar De Bosuil in Weert. Ik was redelijk vroeg aanwezig, en bij binnenkomst viel een nogal lege zaal op. Met echter nog een ruim half uur te gaan voor het optreden van Frank Foks, begon de zaal zich toch al lekker te vullen.

Toen Frank & band netjes op tijd het podium betraden, zal de zaal met zo’n 50% van de capaciteit gevuld zijn geweest. Niet vol, maar wel gezellig. Groot verschil met de W2 was, dat het een stuk minder rumoerig in de zaal was: het publiek had duidelijk oor voor de muziek. En terecht, want nu met de nodige herkenning van de nummers mijnerzijds viel me pas echt op, dat het allemaal wel erg aangenaam klonk: Frank heeft een erg aangenaam en rustig klinkende stem, welke uitstekend past bij de muziek, en door de subtiele muziekale ondersteuning past alles mooi in elkaar. Kortom: met de 2e ontmoeting is mijn waardering alleen maar gestegen. Een volgende ontmoeting met deze clubshow zal er echter niet meer inzitten, deze avond is de laatste avond als support voor Nikki…

[singlepic id=4595 w=320 h=240 float=right]Na ombouw van de stage dan het moment waar iedereen voor was gekomen: Nikki! Intussen was er nog wat meer publiek bijgekomen, maar van een uitverkochte bosuil was nog geen sprake. Veel jonge fans hadden al een plekje vooraan weten te bemachtigen, om maar zo min mogelijk van ’t optreden te moeten missen, en de wat ‘oudere garde’ stond wat meer naar achteren toe, om ook maar vooral binnen bereik van de bar te zijn. Ook hier dus weer een zeer divers publiek, wat toch wel aangeeft dat de muziek jong tot oud aanspreekt.

Tja, wat is er over het optreden van Nikki te schrijven? Het zat weer gewoon goed in elkaar: bij de ruigere nummers ging ze als een stuiterbal te keer op het podium, om vervolgens op een kruk te gaan zitten en zich alleen door een akoestische gitaar te laten begeleiden bij het intieme ‘true colours’, een nummer wat de meesten wel zullen kennen van Cindy Lauper. Ze laat duidelijk horen met haar stem deze twee uitersten en alles daar tussenin te beheersen, en laat daarnaast zien zich op ’t podium goed thuis te voelen. Natuurlijk niet alle credits alleen naar Nikki: ook de band om haar heen is onderdeel van ’t geheel. Gewoon een goed optreden weer. Punt!

Van je fans moet je ’t natuurlijk hebben, uiteindelijk heb je daar alles aan te danken. Dat deze niet vergeten worden, blijkt uit de aankondiging aan het einde van ’t optreden: over enkele minuten zal Nikki naar de merchandise komen om met de fans op de foto te gaan en handtekeningen uit te delen. Bij het beeindigen van het laatste nummer is er ook een complete volksverhuizing van het podium richting merchandise waar te nemen, en ruim een uur lang staat Nikki ‘ter beschikking’ van de fans.

Met dank aan Annejet (www.janvis.nl) en Silvia (www.butterflyinc.nl)

[nggallery id=343]

[nggallery id=344]

[nggallery id=345]