No Gravity is het geesteskindje van Simone Fiorletta. Een Italiaanse gitaarvirtuoos die met dit project een bijdrage levert aan de progressieve powermetal. Simone Fiorletta had tot doel om een prachtige metalcd te maken met de beste zangers in zijn genre. De blauwdruk is geschreven en geleverd door Simone waarbij hij wordt bijgestaan door gitarist Davide Perruzza, keyboardspeler Andrea De Paoli, bassist Andrea Casali en drummer Marco Aiello. De muziekstukken werden gestuurd naar de diverse zangers die er hun inspiratie op mochten botvieren.

Dit resulteert in een zeer veelzijdige cd met negen nummers. Op muzikaal gebied is Simone er in geslaagd om een stevige muur van geluid neer te zetten waarbij de gitaar nadrukkelijk van de partij is. Omdat Simone echter de zangers de gelegenheid gaf om hun eigen invulling aan het nummer te geven, is er van eenheidsworst geen sprake. De verschillende stijlen van de zangers (onder andere Andy Kuntz, Michele Luppi en Fabio Lione) geven de diverse nummers een veelzijdigheid en een wending die je soms op het verkeerde been zet. Het eerste nummer Sailing On Sight loopt bijna naadloos over in The Killer. Up tempo nummers met een stevige bak herrie. Can’t Dream Together heeft nu net ineens dan weer een Journey sausje, waardoor het lekker glad aandoet. Voices From The Past zou niet misstaan op een Ayreoncd en de ballad I’m Bleeding zorgt voor het nodige evenwicht. Al met al is Worlds In Collision zeker een lekkere cd geworden waarop Simone Fiorletta degelijk laat zien wat in zijn mars te hebben. Door de veelvoud aan stijlen is het wel een soort Best Of geworden, maar daar is voor mij niets mis mee.