Een Italiaans/Amerikaans hardrock project met musici van over de hele wereld.

Eind 2014 werd Not Over Yet opgericht door gitarist Giulia Cerardi en haar broer Luca Cerardi, de drummer van de band. Bassist Luigi Stefanini maakt de band compleet. Alhoewel, compleet? Er zijn maar liefst zeven grote namen op de gastenlijst voor dit album, waaronder Chris Poland (Megadeth), Blaze Bayley (Iron Maiden/Wolfsbane), Zak Stevens (Savatage) en Charlie Huhn (Gary Moore/Ted Nugent). Mede door deze gasten zijn de nummers van het album op diverse locaties op de aarde opgenomen. De drie bandleden hebben hun opnames in Italie gedaan. In die zelfde studio, de New Sin Studios, hebben ook Bayley en Greg Izor hun partijen ingezongen. De vocalen van Huhn zijn in Florida opgenomen, de gitaarpartijen van Poland in Los Angeles. Dylan Rose nam zijn vocalen op in Santa Cruz, Californie en Zak Stevens zong zijn partijen in in de MG Studios in Columbia, South Carolina. Het hele opname proces liep van juni 2015 tot maart 2017.

Het is een stevig en veelzijdig album geworden. en de diverse zangers hebben zeker hun stempel gedrukt op de nummers. Bayley is duidelijk herkenbaar op het nummer Back To Square One, het geeft zelfs even de indruk dat je naar een Iron Maiden nummer luistert. Het album opent zonder poespas met het stevige Will Power, gezongen door Dylan Rose. De band heeft het goed gedaan, de nummers lagen klaar, er moest alleen een zanger bij gezocht worden. Er staan negen nummers op het album en elke zanger zingt twee nummers, behalve Bayley.

Het hele project duurt iets langer dan een half uur en is een genot om naar te luisteren. Van snel en stevig naar rustig zoals in Some Blues, gezongen door Greg Izor. Er zit een mooie balans in de nummers en mede door de verschillende stemmen is er geen moment van verveling. De bedoeling van de band was om het ultieme hard rock album te maken, of dat inderdaad gelukt is laat ik graag door de luisteraar beoordelen. Het is in ieder geval een album dat het beluisteren waard is.