[singlepic id=16957 w=320 h=240 float=left]Nog nagenietend van het zonnige weer betreed ik het Dynamo gebouw in Eindhoven. Dynamo, die naam gaat al lang mee. Weemoedig denk ik terug aan de Dynamo Open Air festivals en de oude metal kelder onder het oude Dynamo gebouw.

Voor vanavond staan een drietal lekker stevige bands op het programma. Twee in het death Metal genre en een die voldoet aan de trash metal soort.

De band die ruimschoots op tijd de aftrap geeft is Tornado. Deze verse trash metal formatie speelt nog niet lang met elkaar samen, maar dit is niet te merken aan het niveau. In de 20 minuten die ze hebben zetten ze vier ijzersterke nummers neer. Mede door de energieke frontman die gekleed gaat in een (geloof het of niet) wit latex superman pak is de band een goed begin van een avond die belooft bol te staan van drums, gitaren en veel zwiepend haar.

[singlepic id=16977 w=320 h=240 float=right]De tweede op de rij is het Groningse Entrapment. Deze death metal formatie stamt uit 2009 en is van weinig woorden en veel tempo. De grunt van de ritme gitaar spelende frontman past perfect bij de snoeiharde nummers. In korte tijd razen ze door hun technisch hoogstaande nummers heen waar vooral de lead gitarist in opvalt. Deze is voorzien van een flinke dosis gevoel en techniek wat het heerlijk maakt om naar te kijken en te luisteren. Zijn solo’s veroorzaken hier en daar zelfs kippenvel door het heerlijke tremelo gebruik. Zowel in de trage als de ultra snelle stukken blijft de band zeer strak spelen, er is geen foutje in te ontdekken. De andere bandleden doen technisch gezien zeker niet onder voor hun leadgitarist, ook de drummer laat de snelle trash stukken in de nummers eruit zien alsof het nauwelijks moeite kost.

Dan is het tijd voor een van de grondleggers van het Death Metal genre, Obituary. De gebroeders Tardy spelen al samen sinds begin jaren tachtig. De naam Obituary werd in 1988 in gebruik genomen in plaats van de toenmalige naam Xecutioner waar al eerder de E vanaf werd gehaald. De formatie is op de bassist na nog hetzelfde als toen, alhoewel de band in tussentijd wel een paar jaar uit elkaar is geweest.

[singlepic id=16991 w=320 h=240 float=left]De zaal is lekker gevuld en overduidelijk voorzien van fans van het genre. Uit de hoeveelheid Obituary shirts blijkt dat er nog steeds een behoorlijke schare fans is, zowel van toen als van nu. Ook ik moet bekennen dat deze band onder het kopje jeugd sentiment valt, wat het nog geweldiger maakt om te zien dat er genoeg fans zijn onder de huidige generatie.

Vanaf het moment dat de band opkomt is een ding duidelijk, dit wordt echt genieten. John, Donald, Trevor en Terry zijn misschien niet zo jong meer als de heren uit het voorprogramma, maar ze spelen hun muziek met verve. John’s grunt klinkt grollend en goor als vanouds, Donald’s drums (en ook zeker de solo die hij halverwege weggeeft) zijn geweldig en enthousiast. De nogal nors kijkende Trevor speelt als een bezetene en Terry (ook bekend uit Six Feet Under en Death) maakt het plaatje compleet.

Nummers als Cause of Death, Turned Inside Out en Dying worden enorm goed neergezet. Een paar keer wordt een kort momentje pauze gehouden om het zweet wat af te drogen om vervolgens weer in hetzelfde tempo door te gaan. Tegen het einde van de speeltijd wordt er door Donald aan het publiek gevraagd welk nummer er nog gespeeld moet worden, er worden een aantal suggesties geschreeuwd, maar gelukkig wordt de klassieker Slowly We Rot ingezet wat ook uitmond in een leuke pit.

Al met al een uitstekende lineup waarin nieuw, huidig en bewezen talent gecombineerd wordt tot een avondje heerlijk headbangen.

[nggallery id=1429]

[nggallery id=1432]

[nggallery id=1431]