Met hun, inmiddels alweer, achtste album laten Rose-Marie Larsen en de grote man achter ORE Tomas Petterson er geen gras over groeien. De lay-out van het boekje en de tekst van opener ‘Glory To Thee, My Beloved Masturbator’ laten er geen misverstand over bestaan. Porno en seks zijn mogelijk nog nooit zo duidelijk verweven geweest met muziek en dat terwijl ORE toch wel vaker de wereld van de erotiek als uitgangspunt heeft. Het is wel jammer dat door dit opzichtig begin wat betreft het thema de mystiek een beetje ver te zoeken lijkt, toch één van de sterke punten van ORE. Gelukkig moet er ook gezegd worden dat de muziek zich toch weer verder ontwikkeld heeft. Het gebruik van opvallende samples (zoals een kraai en kerkklokken in het duistere ‘Can You Hear The Devils Laughing (Or Is It Just Me‘), een piano (tijdens ‘To Love And Defiance Of Being Alive‘) en een koor (tijdens ‘Let Me Show You, All The Secrets Of The Torture Garden’) laten horen dat ORE muzikaal nog steeds op ongekende hoogte staat als het gaat om donkere kwaliteit folk met pop invloeden. De pratende, rustgevende stemmen van Tomas en Rose-Marie leiden de luisteraar met enige (zelf)spot door de duistere krochten van een zich langzaam ontluikende decadentie. Daarmee komt toch weer de mystiek van ORE om de hoek kijken. Gaat het om seksuele magie of is de aanleiding van “ONANI [Practice Makes Perfect]” toch de kleine dood door (zelf)moord door de eigen handen of door de handen van anderen (want zoals ook midden in het boekje van deze CD staat ’four hands please better than two’).