De bandnaam Overdrivers kun je ook naar het Nederlands vertalen. Dan wordt het Overdrijvers en ik moet zeggen dat dat best bij deze jonge band past. Muzikaal gezien zit het allemaal echt wel snor bij dit viertal.

Authentieke rock and roll wordt er neergezet dat mooi in het rijtje van AC/DC en Airbourne lijkt te passen. Deze muzikale oerrichting wordt tekstueel gecombineerd met (puberale) oerdriften die we meer bij een band als Kutschurft terugvinden. Ik kan er wel om lachen, vooral omdat het muzikaal erg goed in elkaar zit bij Overdrivers.

De composities bevatten over het algemeen een goed ritme dat als een stomende locomotief onverwoestbaar voortraast. Bassist Sebastien Lorquet  en drummer Florian Morgano weten van geen ophouden. Anthony Clay en Adrien Desquirez vullen dat pompende ritme mooi aan met sterke riffs die aan de basis staan van iedere compositie. Soms wat afremmend met een bluesy ondertoon in Mister Moo, dat over een muziekpromotor lijkt te gaan die nogal stinkt. Soms stroperig in High Mountains dat niet heel erg overtuigd, maar dat was ook het geval in King Arthur waar de tekst veel wordt herhaald wat voor een soort verzadiging zorgt. Het zijn eigenlijk de enige twee minpuntjes op het album.

De rest is namelijk sterk neergezet. Zelfs het jolige instrumentaaltje Bottoms Up kan op mijn goedkeuring rekenen.

She’s On Her Period is pure rock and roll waarbij snelheid en herkenbare riffs kenmerkend zijn voor het geluid. Dat het tekstueel werkelijk helemaal niets voorstelt en de band het fijn vindt om over een blowjob door een tandenloze oma te zingen, is mij om het even. Muzikaal pompt de adrenaline de speakers uit en heeft Airbourne er een leuke concurrent aan.