[singlepic id=9932 w=320 h=240 float=left]Op veel plaatsen zal de zondag tijdens Pasen een mooi moment zijn om lekker tot rust te komen. Echter denkt men in Schijndel hier anders over en gaat men graag naar het Paaspopterrein om daar de allerlaatste dag van dit mooie festival mee te maken. Het programma is ook vandaag behoorlijk goed gevuld en de gezellige sfeer zal vandaag ook weer voelbaar zijn, net zoals de zon die voor dit weekend een combiticket heeft uitgezocht.

In de Masters of Rock-tent is even een moment van verwarring. Klinkt hier nu in de tent die gesierd wordt door gitaarmuziek nu Guus Meeuwis? Jazeker, “Brabant” wordt even gedraaid, maar dit blijkt dan ook de intromuziek van No Turning Back. De band mag vandaag openen op het Masters of Rock-podium en geeft aan fan te zijn van Guus. De Brabanders staan erg vroeg en menigeen zal meteen wakker geworden zijn van hun show. De mannen hebben Europa rondgetoerd en zijn blij om eens in hun eigen provincie te mogen spelen. Het is nog niet heel druk in tent, maar er wordt wel weer flink gebeukt in de pit en het begrip circlepit behoefd voor het publiek absoluut geen uitleg. Men gehoorzaamt graag en schopt en beukt een rondje mee. No Turning Back is erg energie en speelt een snoeiharde set. De band timmert al jaren aan de weg en hun live reputatie is ook over de grenzen enorm bekend. Ook vandaag is de band in vorm en geven ze alles. Het publiek lijkt dan ook het einde ietwat buiten adem, maar het is ook niet gek, het is ook behoorlijk warm aan het worden in de tent.

De Theatertent is ook vandaag weer geopend voor publiek en er wacht een speciale show. De Heideroosjes spelen normaliter op een ander podium, maar de heren hebben een theatershow in elkaar gedraaid en deze “Manie Manie” is al in veel schouwburgen voorbij gekomen. Nu is Paaspop aan de beurt en een groot gedeelte van de show wordt ten tonele gebracht. De band is enorm grappig en schroomt niet om zichzelf voor schut te zetten. Al gaat het maar om een poppenkast waarin twee blote konten een spel opvoeren. Naast leuke grappen is er ook een serieuze kant. Men staat stil bij oorlogen en ook speelt de band klein en intiem. De Heideroosjes zijn dan ook Multi talenten, maar als de band even vol gas geeft moeten veel bezoekers zich dwingen om toch braaf te blijven zitten. Het is tenslotte theater. Op het eind mag toch iedereen gaan staan en meeklappen en bewijzen de heren zich op meerdere fronten te kunnen manifesteren.

Na het bezoek aan het theater is het even tijd om over het terrein te kunnen lopen. De aankleding lijkt elk jaar mooier en mooier te worden en ook biedt Paaspop de bezoekers steeds meer podia. Zo heeft de bezoeker voldoende keus, ook als je niet van gitaren en populaire acts houdt. Er zijn voldoende beats aanwezig en in een aantal plekken op het terrein kun je heerlijk losgaan op allerlei DJ’s in verschillende stijlen. Ook is er nog meer vermaak in het gebied rond het theaterpodium. Hier worden overal lachwekkende dingen uitgevoerd en dit maakt Paaspop tot een mooi totaalfestival.

Wie ook al met allerlei formaties op Paaspop stond is Rudeboy. Deze rapper kennen we vooral van Urban Dance Squad, maar vandaag staat hij onder de naam The Phantom Four & The Arguido op het podium van de Jack Daniels-tent. De band doet flink zijn best, maar de combi met Rudeboy is niet geheel vlekkeloos. Rudeboy is immers meer een rapper dan een zanger en hij komt op een aantal vlakken toch echt te kort. Daarentegen zet de band wel weer een schitterende versie van “A Forest” neer. Helaas kan de act voor de rest niet heel erg imponeren, maar na al twee dagen met veel hoogstaande shows valt een uitglijder ook iets meer op.

Paaspop biedt ook een literair programma. Onder de noemer Puur Gelul zijn een aantal sprekers verzameld in de Theatertent. Het niveau van deze sprekers loopt uiteen, evenals hun bekendheid. Daarentegen blijken schrijvers op het podium ook goede spreekstalmeesters. Ronald Giphart kan naast schrijven ook prima vertellen en als Nico Dijkshoorn het podium betreedt wordt er erg hard geklapt. Ook hij draagt vermakelijke stukken voor en het publiek smult en lacht. Er si voldoende literair entertainment en Boozy doet hier nog een stukje bovenop door ook nog een liedje te zingen. Puur Gelul past prima bij een festival, dus ook prima bij Paaspop.

Onderweg naar een volgend optreden horen we iets aparts. In de Loco Royale wordt een ode gebracht aan “Can’t take my eyes off you”. Dit nummer van Frankie Valli is enorm vaak gecoverd en veel versies, een stuk of 43 komen voorbij. Niet allemaal even goed, of eigenlijk gewoon heel slecht. Het publiek kan er wel mee lachen en vooral de vele keren hetzelfde liedje maakt het ook gewoon amusant.

[singlepic id=9936 w=320 h=240 float=right]Wat ook erg amusant is zijn de mannen van Golden Earring. Toen Paaspop nog in de kinderschoenen stond maakten zijn al furore in binnen en buitenland. Niet gek dat de Mainstage goed gevuld is voor deze oude rotten uit Den Haag. Voor vandaag staan er veel hits op het programma. Als dan ook de intro’s klinken van “When the lady smiles”, “Going to the Run” en “Radar Love” wordt het publiek uitzinnig en zingt men uit volle borst mee. Ook het jongere publiek blijkt Golden Earring te kennen en het is dus echt waar, de muziek is tijdloos. Hun fysieke toestand misschien wat minder. De mannen beginnen toch wat oud te worden, maar het zal ze een zorg zijn. Er zijn er weinig die kunnen tippen aan het drumwerk van Cesar Zuiderwijk en ook het stemgeluid van George Kooijmans en Barry Hay is moeilijk te evenaren. Laat staan om überhaupt als band het al zolang met elkaar weten uit te houden.

Vervolgens gaan we vandaag nog eenmaal de circlepits zien. In de Masters of Rock is het wederom erg druk en de legendarische band Sick of it All is inmiddels begonnen. Deze hardcoreband viert dit jaar hun 25-jarig jubileum. De band heeft vandaag op Paaspo hun laatste stop van de tour en daarom willen ze nog eenmaal alles geven. Als dan ook “Step down” voorbijkomt geeft het publiek ze wat ze willen, een uitzinnige menigte. Sick of it All weet de menigte in beweging te krijgen en doet dit door continu de gitaren te laten klinken en te blijven bulderen. Na zoveel jaar verveelt het nog steeds niet. Het publiek wat naar deze show gekomen is krijgt waarvoor ze gekomen zijn, een enorm strakke show, met zoals vaker in hardcoreshows, erg veel nummers. Als de show dan ook richting het einde loopt wil het publiek eigenlijk nog steeds meer. Maar een toegift zit er Paaspop niet in, zowel bij deze band niet als bij andere acts. Het schema is hiervoor te belangrijk.

Een band die ook veel nummers laat horen zijn de Memphis Maniacs. Deze geweldige act is in staat om allerlei nummers door elkaar te mixen en men schroomt het niet om dit ook nog eens in allerlei verschillende stijlen te doen. Geen wonder dat het dan ook een groot feest wordt in de Theatertent waar deze act voor geboekt is. In een korte tijd komt van alles voorbij. Van Daft Punk tot Metallica en van Rolling Stones tot Benny Benassi. Het gaat allemaal in een rap tempo en het is dan ook enorm knap wat de band doet. Vooral als ze twee nummers door elkaar spelen en het zowel tekstueel als muzikaal allemaal nog klopt ook. Deze formatie is erg geschikt voor allerlei feesten, ze zijn van alle markten thuis.

[singlepic id=9945 w=320 h=240 float=left]Voor de laatste maal betreden we de Masters of Rock. Danko Jones mag de tent afsluiten en doet dit vol verve. Een show met Danko Jones staat altijd garant voor veel nummers, maar ook veel grappen en grollen. De band speelt strak en de Canadese zanger zingt en praat alles aan elkaar. Hoewel hijzelf misschien ook geen hele grote zanger is schroomt hij zich niet om VanVelzen in de maling te nemen door hem “the little guy” te noemen die volgens hem maar in de Masters-tent moet staan, zodat hij de Mainstage wel zou overnemen. Deze humor bevalt het publiek wel, maar natuurlijk draait het om de muziek. Op zijn setlist prijken nieuw en oud materiaal. De grote knallers blijven natuurlijk “Lovercall” en “I want you”. Het publiek smult en scandeert graag zijn naam. Hoewel de band slechts uit drie personen bestaat komt het wel luid en duidelijk binnen, of zeg maar snoeihard. De band uit Canada weet ook vanavond te domineren en sluit de tent met verve af.

[singlepic id=9939 w=320 h=240 float=right]Ook op het Mainstage is het tijd voor de afsluiter. Jaren geleden stonden ze ook op dit podium om af te sluiten en toen was het echt gigantisch goed en ging het dak er af. Vanavond lijkt het feest, wat de Dropkick Murphys zo goed kunnen neerzetten, er niet in te zitten. Hun laatste album is misschien niet het beste wat de heren hebben uitgebracht, maar oude klassiekers blijken te zijn geschrapt en plaats hebben gemaakt voor andere songs. Een gemiste kans om het publiek helemaal voor zich te winnen. De band lijkt een nieuwe koers te willen varen, maar het gewenste resultaat levert geen groots feest meer op. Misschien zijn we te veel verwend door concerten uit het verleden, maar we rekenden wel op een “Forever”, “Wild Rover” of een “Spicy McHaggis Jig”. Nu is het allemaal wat rustiger en ook op zang komt het niet allemaal even goed uit de verf. Ook lijkt het tempo er met regelmaat uit te gaan en is het tussen de nummers door vaak donker op het podium. Het loopt allemaal niet zo lekker en stiekem is dit toch wel een domper op dit enorm mooie weekend wat Paaspop 2011 heette. Die ene dag extra is net zo snel om en iedereen kan terugkijken op een goed, gezellig en warm festival!

[nggallery id=811]

[nggallery id=812]

[nggallery id=813]

[nggallery id=814]

[nggallery id=815]

[nggallery id=816]