[singlepic id=15701 w=320 h=240 float=right]Om even goed wakker te worden na een ijzig koude nacht op de camping, kun je nergens beter te recht dan bij Death Before Dishonor; De eerste band op het podium van de Masters of Rock. Death Before Dishonor is een Amerikaanse hardcore/punk band die Paaspop er in ieder geval van verzekerd dat niemand nog staat te slapen. Stevige sound, strakke bas; prima begin van de zaterdag van Paaspop 2012. Maar lang tijd om hierbij stil te staan hebben we niet. De mannen van BZB zijn graag geziene gasten op Paaspop. Al jaren hebben ze op verschillende podia gestaan van de opener van het festivalseizoen. Vandaag presenteren ze zich graag op het Main Stage onder de noemer “BZB into Folkrock”. Iedereen is erg nieuwsgierig wat er nu staat te gebeuren, want een groot gordijn verbergt de gehele opbouw van de band. Als dan ook het feest moet gaan losbarsten wordt dit gordijn opengetrokken. Dit had vliegensvlug moeten gebeuren, maar het blijkt wat te haperen. Gelukkig is dit de enige echte hapering die we te zien krijgen. BZB Into Folkrock maakt de naam waar. De setlist bestaat uit veel bekende nummers, maar hebben een nieuwe jas gekregen. BZB is de afgelopen tijd zich meer op deze stijl gaan richten en hun oudere nummers passen hier prima bij. BZB heeft zich versterkt met extra leden om zo de folkrock nog beter over te laten komen. Onder hen oudgediende Robert die graag zijn vrienden helpt op dit project. De Brabanders maken er vandaag wederom een feestje van en het publiek hoort graag “De Bankzitter”, “Het Cafe” en “Zeven Dagen Zeven Zonden”. Natuurlijk komt er nog veel meer voorbij, maar niet zonder aankondiging van zanger Fred, die graag de nummers aan elkaar praat. Naast de extra bandleden is er ook flink wat spektakel op het podium. De pyro’s laten zich veelvoudig zien en zo valt er genoeg te zien. Het publiek wil graag een feest zien en krijgt het. Als dan ook lijflied “Echte Vrienden” heeft geklonken zit het er echt op. Project “BZB Into Folkrock” is geslaagd.

Paaspop biedt de liefhebbers van New York Hardcore elk jaar wat moois. Zo ook op deze uitverkochte editie. In de Masters of Rock staat Terror geprogrammeerd. Deze grootheden timmeren al een behoorlijk aantal jaar aan de weg en hebben hun weg naar Schijndel wederom gevonden. Ze touren momenteel samen met de heren van Death Before Dishonour en daarmee heeft Paaspop dus twee vliegen in één klap geslagen binnen het hardcoregenre. Hoewel de band er volledig voor gaat op Paaspop krijgen ze het publiek nog niet echt mee. Het vroege tijdstip (lees 16.00 uur) is voor de gemiddelde bezoeker nog net te vroeg om helemaal los te gaan. Als de zanger wat naar het publiek roept komt er niet heel veel luid response. Gelukkig wordt er vooraan wel wat gebeukt en gesprongen. De band zet een goede set neer waarin zowel oud materiaal zit als nummers van het laatste album “Keepers of the Faith”. Zanger Scott Vogel schreeuwt de longen uit zijn lijf en doet erg zijn best. Ook muzikaal is alles prima in orde en is het gewoon jammer dat deze band al zo vroeg moet aftrappen. Later op de avond had de band vast een enthousiaster publiek voor zich kunnen winnen.

[singlepic id=15662 w=320 h=240 float=left]Snel terug naar Mainstage waar Triggerfinger dit jaar het grotere publiek zal trekken. Dankzij de coverhit ‘I Follow’ weten de drie Belgische mannen binnen no time het grotere publiek te trekken. Een twijfelachtige eer als je om je heen hoort ‘Dat is toch die coverband?’. Triggerfinger laat gelukkig zien dat ze álles behalve een coverband zijn. België levert een prima product van briljante muzikanten en entertainers en het Nederlandse publiek geniet ervan. De onwetenden staan perplex, maar de kenners lopen tevreden weg bij –nu al-  hét optreden van Paaspop 2012.

Ook de restolounge is dit jaar anders ingedeeld zodat er meer ruimte is voor het dansende publiek dat zich meestal verzameld rond het podium van de Restolounge. Het is nu wel érg druk en dit bewijst het succes van Zanger Rinus. Want híj blijkt de reden te zijn voor de drukte als we een hapje willen eten. Rockportaal kent zo zijn grenzen en vlucht snel naar buiten. Dan nog maar even een kijkje nemen bij The Devil’s blood. Deze occulte band lijkt het publiek een stuk minder te kunnen boeien dan zanger Rinus. Het is rustig in de Masters of Rock en er lijkt meer publiek te vertrekken dan toe te stromen. Ondanks de lage opkomst is het muzikaal gezien niet slecht; ze gaan ook niet voor niets al een aantal jaren mee. Echter is het Paaspop publiek wellicht niet zo gecharmeerd van het occulte gebeuren op het podium.

Doe maar liever normaal. En de volgende band op het podium van Masters of Rock weet daar wel raad mee. Peter Pan Speedrock laat horen hoe speedrock moet klinken. Recht toe en recht aan, geen rare fratsen. Totdat Dikke Dennis op het podium komt uiteraard. Peter Pan speedrock weet elk jaar de roos weer te vinden en schieten ook dit jaar weer raak. Een strakke show, uitzinnig publiek; missie volbracht.

Naast de optredens van allerlei artiesten biedt Paaspop ook ruimte voor Dance-liefhebbers. DJ’s draaien volop in de Extrema-tent. Ook de Heineken Star Club serveert graag een flinke dosis beats , maar je kan ook terecht voor een Truckersbal met Henk Wijngaard. De theaterliefhebber vinden we terug in de Theatertent waar een groot aantal cabaretiers voorbijkomen. Wie ook in deze tent staan geprogrammeerd zijn de Def Americans. Deze groep uit Eindhoven zijn de ware vertolkers van “The Man In Black”. Onder de noemer “House of Cash” laten ze een anderhalf uur de Theatertent op zijn op staan. Grote hits als “Walk The Line”, “Ring of Fire” en “(Ghost)Riders in the Sky” worden niet overgeslagen, maar ook is er ruimte voor wat poëzie. Met regelmaat wordt er moment genomen om de man in het zwart te eren door middel van een gedicht, waarna de Def Americans vervolgens weer heerlijke klanken laten horen. Hun speeltijd gaat als een sneltrein voorbij en voordat we het doorhebben zit de show er op. Wat was het meer mooi om de Nederlandse “Johnny” en zijn “June” aan het werk te zien. Het publiek heeft kunnen smullen en zong graag een nootje mee of was even stil om kippenvel te krijgen van hun uitvoering van “Hurt”.

[singlepic id=15793 w=320 h=240 float=right]Er valt op Paaspop nog veel meer mee te zingen. In het grote Mainstage is inmiddels Golden Earring al begonnen. De mannen uit Den Haag hebben in de loop der jaren hun kunnen wel bewezen en ook vandaag komen ze prima voor de dag. De setlist is niet bijzonder spannend, maar wel heel leuk voor de neutrale festivalbezoeker. Die hoort graag de bekende nummers en die krijgt ze ook. “Radar Love”, “Twilight Zone”, “Going to the Run” en “When The Lady Smiles” zijn slechts een paar klassiekers die de bezoekers van deze tweede festivaldag om hun oren krijgen.  De band speelt goed en zanger Barry Hay is goed bij stem. Natuurlijk is er in de set ruimte voor een flinke drumpartij. Cesar Zuiderwijk mag helemaal los gaan en dit is heerlijk om te zien. Het is sowieso een goede dag voor drumliefhebbers. Naast Cesar hoorden we eerder al Mario Goossens van Triggerfinger en Bart Nederhand van Peter Pan Speedrock. De bomvolle tent ziet Cesar dan ook graag op de grote trommels achter zich rammen en juicht bij het mooie spel. De tent geniet van de vele hits en als “Long Blond Animal” heeft geklonken is het gedaan met de hits, tot een volgende keer! Maar waarom ze er twee jaar achter elkaar staan? Achja, het publiek van Paaspop geniet toch wel.

[singlepic id=15611 w=320 h=240 float=left]Inmiddels zijn de verwachtingen hoog opgelopen voor het optreden van The Wombats, die na de Golden Earring aan de beurt zijn. Deze jonge knullen hebben het afgelopen jaar in een korte tijd een lange weg afgelegd, waarin ze herkenbare hit na herkenbare hit scoren. En al snel breekt het feest dan ook los onder het publiek. The Wombats maken de verwachtingen waar en bewijzen dat ze hun rijzende roem waard zijn.

Karma To Burn is een band van weinig woorden. De groep uit de Verenigde Staten speelt instrumentale stonerrock en doet dit op het drukbezochte Jack Daniels Stage. Het trio bestaat al een behoorlijke tijd, maar heeft de tand des tijds goed doorstaan. Enkel twee gitaren en een drumstel is er voor nodig om het Paaspoppubliek een uur lang te kunnen laten genieten. Het drumwerk van Rob Oswald mag er zijn, maar het draait bij Karma To Burn voornamelijk om de twee heren op gitaar. De ene na de andere wonderschone riff wordt afgeleverd, waardoor Will Mecum en Rich Mullins zich heer en meester van dit podium mogen noemen. In het uur wat voor ze is gereserveerd komen een behoorlijk aantal nummers voorbij. Vooral “nummers”, want de band heeft weinig met songtitels. Knap om allemaal te onthouden als je slechts onder andere “36”, “42”  of “10” op je setlist hebt staan. Dit zegt wel iets over de kwaliteit van deze band. In een erg strakke show, waarbij bassist Mullins de hele tijd wijdbeens staat, laat de band het publiek graag meeknikken en juichen. Meer hoeft het publiek niet te doen. Even krijgt iemand uit het publiek veel aandacht door het podium op te klimmen en mee te spelen op een “opblaasgitaar”, maar als het te lang duurt wordt hij het publiek weer ingewerkt. Deze show is van Karma To Burn punt!

In de Masters of Rock sluit Korpiklaani de zaterdagavond af met hun eigen feestje. De folklorische melodieën gemengd met stevige gitaarpartijen trekken genoeg bezoekers om te spreken van een hoogtepuntje van deze Paaspop. De meeste nummers van de Finse band lijken over drank en drinken te gaan en dat laat het publiek zich geen twee keer zeggen. Een waardige afsluiting van een stevige dag in de Masters of Rock.

[singlepic id=15648 w=320 h=240 float=right]Within Temptation mag de tweede dag van dit mooie festival afsluiten. De band sloot in het verleden al vaker een avond op Paaspop af, maar is na een aantal jaar weer terug in Schijndel. De opblaaskastelen zijn verdwenen. Geen fakkels en geen grote jurken meer voor Within Temptation. De band is enorm gegroeid en zet een zeer grote productie neer op het Mainstage. Een zeer groot display op de achtergrond toont schitterende video’s en de band is in topvorm. De band heeft al een flink aantal cd’s uitgebracht, waardoor ze rijkelijk kunnen kiezen wat ze willen spelen. Ze kiezen vandaag voor een gevarieerde setlist, waarbij er genoeg mooie nummers voorbijkomen. Frontvrouw Sharon Den Adel verkeert in topvorm en hoeft tegenwoordig minder danspasjes te doen om het publiek te vermaken. Haar stemgeluid is loepzuiver, maar als we goed luisteren, blijkt er wel een bandje met haar mee te lopen om goede ondersteuning te bieden. Dit is vanavond niet nodig en dit geldt ook voor de rest van de band. Within Temptation is veel grootser geworden. Dit merken we ook als `Ice Queen` al vrij snel voorbijkomt en het publiek niet eens wordt opgepept om mee te `moeten` doen. Het is niet meer nodig. De show zit dan ook prima in elkaar en het met ongeveer vijftig lampen is het ook een lichtspektakel. Within Temptation is klaar voor de grote, zeg maar heel grote zalen.

[nggallery id=1334]

[nggallery id=1301]

[nggallery id=1302]

[nggallery id=1303]

[nggallery id=1304]

[nggallery id=1305]

[nggallery id=1306]

[nggallery id=1307]

[nggallery id=1308]

[nggallery id=1311]

[nggallery id=1312]

[nggallery id=1313]

[nggallery id=1314]

[nggallery id=1315]