De hemel kleurt vandaag alweer voor de vierde keer rood boven 013. Een half gezonken drakar bonkt tegen de resten van wat ooit de Piushaven was. Onder het vaandel Paganfest 2012 zullen zeven bloeddorstige stammen uit het noorden wederom hun goddeloze toorn op ons afsteken. Ook dit jaar zullen weer zeven grote pagan/folkmetal namen op het affiche prijken. Zo is uiteraard Eluveitie ook dit jaar weer van de partij en is daarmee een van de headliners deze avond. De andere headliner is dit jaar Primordial. Verder staan Equilibrium, Negura Bunget, Heidevolk, Sólstafir en special guest: Alestorm vandaag op het programma.

[singlepic id=15293 w=320 h=240 float=left]De band die de aftrap mag geven deze middag is Sólstafir. Deze uit IJsland afkomstige band is moeilijk te plaatsen. De set voelt heel erg loom en zwaar aan en klinkt erg experimenteel. Ik probeer de muziek die de band maakt te snappen en te appreciëren maar slaag hier niet in. Frontman Adalbjörn Trygvason is, lijkt het wel, slecht bij stem. Of dit zo bedoeld is, het zou zomaar kunnen. Mijn twijfels zijn ook erg groot of deze band wel een goede opener is voor Paganfest. Om me heen zie ik echter hier en daar wel mensen die deze psychedelische band erg kunnen waarderen. Smaken verschillen, zo blijkt maar weer.

[singlepic id=15300 w=320 h=240 float=right]De band die het stokje overneemt is het Nederlandse Heidevolk. De zeskoppige krijgers band laat gelijk voelen van welk ijzer ze gesmeed zijn. Zij houden flink vaart in de set. De Nederlandstalige teksten nodigen uit om volop mee te zingen en dansen, wat uiteraard volop gebeurd. Menig vuist gaat de lucht en hier en daar wordt er bij elkaar ingehaakt en wordt er gedanst. Uiteraard wordt er ook het nodige bier gedronken, helaas niet uit drinkhoorns want die zijn vandaag verboden. 013 verandert al snel in een kolkende massa en dat is een goed teken! Menig publiek heeft de weg naar Tilburg gevonden en de Dommelschzaal is intussen goed gevuld. Paganfest is niet uitverkocht maar dat mag geen naam hebben. Gezellig is het toch wel. De set vliegt voorbij en het publiek wil meer. Helaas is er geen ruimte meer voor een toegift want vijftien minuten ombouw tijd tussen twee bands is erg krapjes en die wordt dan ook strak gehanteerd.

[singlepic id=15312 w=320 h=240 float=left]Tijdens de ombouwtijd van Negura Bunget worden een aantal aparte instrumenten het podium op gedragen. We zien een immense hoorn die met twee personen gedragen moet worden en een houten klankbord het podium op komen, dus dat beloofd wat. Al snel wordt er gesoundchecked wat ineen smelt met de set die zij spelen. Er wordt niets van te voren aangekondigd, ze beginnen gewoon met spelen. De zaal stroomt inmiddels behoorlijk leeg, het is tenslotte etenstijd ondertussen, wat erg jammer is voor de band. De Roemenen lijken het publiek niet voor zich te kunnen winnen. Is het misschien te experimenteel of is het slecht getimed om rond etenstijd deze band in te plannen. Ook ik voeg me bij de menigte die de zaal verlaat om te zorgen voor de inwendige mens.

[singlepic id=15332 w=320 h=240 float=right]Als de klok kwart over zes slaat haast ik mij weer richting 013 om Equilibrium te bewonderen. Tijdens het tweede nummer loop ik de zaal binnen en tref hier een compleet los geslagen menigte aan. Daar waar Heidevolk gestopt was heeft deze band duidelijk het stokje van ze over genomen. We worden om de oren geslagen met lekker up tempo en vrolijk klinkende nummers en het feest wordt hiermee flink opgezweept. Zwiepende haren, gebalde vuisten, rondvliegend bier, het komt allemaal voorbij. Het publiek heeft er zin in en dat heeft zijn weerslag op de band, deze geniet met volle teugen. De set vliegt voorbij en voor ik er erg in heb is het alweer tijd voor de volgende band.

[singlepic id=15396 w=320 h=240 float=left]Tijdens de ombouwtijd lees ik de volgende info op de website van het Schotse Alestorm. Als ik hen  mag geloven is het een dronken piraten metal band die bestaat uit twee gestoorde Schotten en twee Ieren die op een epische missie zijn. Op hun missie drinken ze bier en rum, doden ze dwergen en neppers en zijn ze de beste band die ooit de zeven zeeën hebben bevaren. Bij het lezen van deze informatie schept dat hoge verwachtingen die hopelijk waar gemaakt worden. Bij het aanslaan van de eerste noten gaat het publiek vrolijk verder met waar ze intussen goed in zijn, namlijk een feestje bouwen. Ook hier duurt het niet lang voor de vol gestroomde Dommelschzaal verandert in een hossende, kolkende massa. De beschrijving klopt naar mijn mening prima! Opzwepende nummers als “Rum”, “Keelhauled” en “Death Throes of the Terrorsquid” maken het voor menig bezoeker moeilijk om stil te blijven staan. Wie stil staat valt op en wordt automatisch meegetrokken door een door het dolle heen zijnde bezoeker. Het enige wat ik me op dit moment nog kan bedenken is: “johoho and a bottle of rum!”  Helaas drink ik geen alcohol dus het wordt wat anders.

[singlepic id=15399 w=320 h=240 float=right]Tijd voor wat anders wordt het met één van de headliners van deze avond. Het uit Ierland afkomstige Primordial maakt het podium klaar voor hun set. Al snel wordt een duister sfeertje gecreëerd door veel rook en miniem licht te gebruiken. Frontman Alan Averill Nemtheanga komt met een akelig beschilderd gezicht het podium op. Muziek technisch zit het goed in elkaar, al heb ik moeite om te snappen waar dit om gaat. Het publiek smult van Primordial en dat is waar het om gaat. Alan staat zelfverzekerd op het podium al heb ik wel het gevoel dat hij sommige noten de plank misslaat. Erg jammer! Het uitzinnige publiek lijkt hier niet op te letten en geniet met volle teugen. De band merkt dit op en zweept de bezoekers nog meer op. Na bijna een uur is de set afgelopen en is het tijd voor de laatste band van deze avond.

[singlepic id=15366 w=320 h=240 float=left]Eluveitie is de hekkensluiter deze avond. Heel wat instrumenten worden het podium op gesjouwd. Deze  acht koppige band maakt gebruik van een draailier, fluiten, viool, doedelzak,…. Typerend is de sound die zij neerzetten: authentiek, traditioneel, keltische folk muziek gecombineerd met moderne invloeden van melodische death metal. Erg apart om te horen maar tegelijkertijd ook erg aanstekelijk om mee te zingen. Al is dat laatste soms lastig, sommige lyrics zijn geschreven in het Keltisch. Wonderbaarlijk maakt deze band ook live waar wat zij op een album voor elkaar boksen. Het geluid van alle instrumenten is goed van elkaar te onderscheiden en overheerst elkaar niet. Ook frontman Chrigel Glanzmann is goed bij stem wat erg fijn is om te horen. Eveneens mag de stem van Anna Murphy genoemd worden. Kristal helder zingt zij het nummer “A Rose For Epona”. Kippenvel springt mij gelijk op de armen en het nummer grijpt mij bij de strot. Dit is al lange tijd niet meer gebeurd dat een band zo’n diepe indruk weet achter te laten. De dames en heren van Eluveitie hebben er zin in en zijn ook blij weer terug te zijn in Tilburg. Het uitzinnige publiek wordt ook meermaals bedankt voor hun goede support. Het dak gaat eraf en de temperatuur in de zaal stijgt met de minuut! Eluveitie is volgens mij de waardige afsluiter van deze avond. Met spijt in het hart verlaat ik voor het einde van de set de zaal, terugblikkend op een erg geslaagde middag en avond. Paganfest, tot volgend jaar!

[nggallery id=1276]

[nggallery id=1277]

[nggallery id=1278]

[nggallery id=1279]

[nggallery id=1284]

[nggallery id=1285]

[nggallery id=1282]

[nggallery id=1283]