Pain of Salvation staat bekend als een progressieve metal band uit zweden. Vanaf het prille begin rond de jaren 90 tot aan nu brachten ze zo’n acht albums uit. Waarvan Linoleum de laatste is. Bijzonder is dat het een EP betreft met slechts zes nummers.

Het eerste nummer is de titelsong van de EP; linoleum. Daar waar ik ‘metal’ verwacht, hoor ik een totaal andere sound. Een scheurende zangstem (vervormd?) en gitaarwerk wat meer doet denken aan een combinatie tussen Tool en Nine Inch Nails. Maar dan zonder dat niveau. Het nummer heeft een zekere melancholiek in zich wat moeilijk te plaatsen is.

Het volgende nummer ‘Mortal Grind’ laat mij nog steeds in verwarde toestand. De zang blijft nog steeds op een zeurderig niveau hangen, alhoewel er over de gitaarpartijen weinig valt te zeggen. Al betwijfel ik of dat een goed teken is.

Bij verder beluisteren van de EP blijft Pain of Salvation in het midden hangen. Hier is weinig metal aan, de muziek is klagerig en het ‘pakt’ je niet, het boeit niet. Een teleurstelling.

Als bonustrack horen we gewauwel over een bonus track, hoe ze dat aanpakken en inside jokes die voor leken niet grappig zijn. Gelukkig besluiten ze daarna nog het nummer ‘Yellow Raven’ van de Scorpions te spelen. Mag ik dit dan als enig pluspuntje van de EP bestempelen?

  1. Linoleum
  2. Mortar Grind
  3. If you Wait
  4. Gone
  5. Bonus track B
  6. Yellow Raven (Scorpions)