Rasentertainer Justin Timberlake stond afgelopen maandag in Amsterdam om de vele vrouwelijke fans uit hun bol te laten gaan. Gelijkaardige taferelen vonden die dag plaats in Tilburg. Boegbeeld, en momenteel enigste originele lid, Brendon Urie deed de bandnaam Panic! at the Disco alle eer aan in een uitzinnige 013. Was het optreden in Paradiso, november vorig jaar, nogal kort met weinig nieuw werk en, ondanks de mooie zaal, een wat sombere setting. Maandagavond werden alle middelen bovengehaald om de Jupiler zaal plat te spelen.

IMG_0076-BorderMakerAangekomen bij de 013, ligt een uitgestrekte strook afval, waar fans waarschijnlijk uren in de rij hebben gestaan om een goed plekje te kunnen bemachtigen. Binnen klinkt het geschreeuw boven de muziek uit. De jongens van Call It Off weten met hun energieke manier van spelen al vrij snel de boel in beweging te krijgen. Old school pop punk met korte liedjes vol hoekig gitaarwerk dat doet denken aan Blink 182 en Green Day. Zelfs de nasale stem van Billy Joe hoor je terug bij één van de twee zangers. Niet negatief bedoelt want de schwung zit er goed in bij de Eindhovenaren. Ze hossen over het podium en betrekken regelmatig het publiek bij de show. En dan te bedenken dat de band net een jaartje bezig is. Call It Off is dan ook niet zo maar een beginnend bandje. De vier leden hebben in verschillende formaties (Vineyard, Glasses & Mustaches) gezeten en bundelen nu hun krachten. De tweede EP ‘Liars’ is ruim een maand uit, waarvan de zomerse single ‘Do It All Again’ een prima visitekaartje is.

Rookmachines worden getest wanneer men het podium ombouwt voor Panic! at the Disco. Tilburg is de eerste stop van de nieuwe Europese tour om hun laatste album ”Too Weird To Live, Too Rare To Die” voor te stellen. In november kregen we maar drie nieuwe liedjes te horen. Vanavond is de setlist ongeveer hetzelfde als tijdens hun vorige bezoek aan Nederland. Het verschil is dat maar liefst zeven van de tien nieuwe songs de revue passeren. Aangevuld met een paar leuke covers bovendien. Dankzij visuals op enkele grote schermen, flinke neon spots en ‘We Will Rock You’ van Queen door de speakers wordt het podium een soort van Las Vegas, de thuisbasis van de band. Niet toevallig openen ze met ‘Vegas Lights’ van het laatste album. Dankzij het aftellende refrein ontploft de 013 voor een eerste keer. Bij het verschijnen van frontman Brendon Urie laat de zaal tot bovenin, flink van zich horen. Gaandeweg de show blijven fans op allerlei manieren massaal meedoen. Het maakt niet uit welk liedje. De setlist bestaat overwegend uit werk van het debuut en van de laatste twee albums. Enkel het Beatlesque ‘Nine in the Afternoon’ zorgt samen met nieuweling ‘The End of All Things’ voor een ‘rustige’ blokje waar Brendon achter de piano kruipt. ”We like you to hang with us!” deelt hij mee.

IMG_0026-2-BorderMakerOriginele drummer Spencer Smith is er ook deze tour niet bij, waardoor het nog meer een one man show is van de zanger. De band speelt strak en met name de gitarist zoekt regelmatig de voorste rij op. Toch zijn alle ogen gericht op Urie, gehuld in een gouden glitterjasje. Sorry dames, de beste man is op de dag van de show net één jaar getrouwd. Dat mag natuurlijk de pret niet drukken. Het ene moment staat hij met een gitaar in zijn handen, dan begeeft hij zich achter de drumkit. Muziek stroomt door het lichaam van de multi-instrumentalist. Ondanks de capriolen blijft boven alles zijn stem zuiver van geluid. ‘The Ballad of Mona Lisa’ zorgt vroeg voor een tweede hoogtepunt, na een korte aanmoediging vanaf het podium, verdubbelt het gegil. ”This is just a prologue!”, zingt Urie nochtans. We zijn pas een kwartiertje onderweg maar het eerste meisje wordt in paniek afgevoerd. De voorste rij lijkt wel één kolkende massa met de handen in de lucht. ‘Hurricane’ van derde plaat ”Vices & Virtues” klinkt andermaal passend wanneer ”You’ll dance to anything…” wordt gezongen. Geweldig drumwerk trouwens, wat het tempo blijft opvoeren.

‘Casual Affair’ laat de elektronische inslag horen die bij de laatste plaat nog meer naar voren is gekomen. Door synths en bassen hangt er een mooie dramatische laag over het nummer. Samen met de vocalen klimt de band opnieuw richting een climax, afgesloten door pianospel van Brendon. De overwegende electro vibe op ”Too Weird To Live, Too Rare To Die” gaat live gepaard met extra inbreng van gitaren. Zo krijgt ‘Miss Jackson’ naast stevige drumpartijen, tijdens de break een korte maar krachtige solo mee. Gedurende huidige single ‘Nicotine’ zorgen zowel gitaar, drums als piano voor het onstuimige ritme. Het tempo van de band ligt hoog, helaas is de interactie met het publiek nogal miniem. Naast het roepen van hoe geweldig het pubiek is, heeft Brendon weinig te melden. Hij lijkt vooral gefocused op zijn performance en dat neemt niemand hem kwalijk. Panic! at the Disco is momenteel Brendon Urie met band, een prima band wel te verstaan maar tijdens de toegift bezwijken er nog meer vrouwelijke fans voor de charmante frontman.

De zanger komt met blote bast terug om, net als in de bijhorende videoclip à la D’Angelo, de single ‘Girls/Girls/Boys’ te brengen. Fans blijven onverminderd uit hun dak gaan en dan moet de klapper ‘I Write Sins Not Tragedies’ nog komen! Eerst trakteert de band ons op een vermakelijke medley van covers dat gaat van Rihanna via Miley Cyrus richting Journey en als klap op de vuurpijl een prima versie van AC/DC’s ‘You Shook Me Al Night Long’. Qua stem heeft het meer weg trouwens van Bon Scott dan Brian Johnson. Blijkbaar zijn het nummers die gespeeld worden tijdens de soundcheck. Geen wonder dat Urie’s stembanden zo flexibel klinken met deze songs als opwarmertje. Uiteraard hoeft hij voor de afsluiter van vanavond weinig moeite te doen. Het publiek, van voor tot achter, zingt met man en macht mee gedurende ‘I Write Sins Not Tragedies’. Brendon doet nog even een backflip en na een kleine anderhalf uur zwetend genieten zit de eerste show van de Europese tour er op. Wanneer Panic! at the Disco volgende keer terugkomt, moet men misschien overwegen om net als voor hun vrienden van Fall Out Boy de Heineken Music Hall te gebruiken. Europese festivals zitten er deze zomer helaas niet in.