De grondleggers van de term Gothic metal (die daarna ‘bevuilt’ werd met opera zangeressen en progressieve metal/ rock) zijn de laatste jaren weer terug het harde pad op gegaan. Wat dat betreft is “Faith Devides Us Death Unites Us” de overtreffende trap. Opener ‘As Horizons End’ knalt er al lekker in, maar met ’Frailty’ en ‘The Rise Of Denial’ bijvoorbeeld bewijst Paradise Lost dat het nog veel harder, ruiger en sneller kan. Hoewel het principe van harder, hardst het risico heeft dat de melancholieke emotie ondersneeuwt bewijst men met ‘I Remain’ en het daaropvolgende ‘First Light’ al snel dat de angst daarvoor ongegrond is. Het laatst genoemde nummer is wat betreft de opbouw trouwens één van de mijlpalen op deze plaat. Ander hoogtepunt is het traag, rustig(er) voortslepende titelnummer. Nick Holmes zingt op deze plaat ruiger en nog overtuigender dan op de laatste platen. Muzikaal gezien staat Paradise Lost altijd wel zijn mannetje. Het solide bed waarin gitarist Greg Mackintosh mag excelleren blijft een uiterst geoliede machine. Heb je de keuze, kies dan voor de luxe uitvoering want hoewel het extra nummer ‘Cardinal Zero’ niet meer is dan een typische voortzetting van de rest van het album maakt CD 2 het meer dan de moeite waard. Daarop staan twee bewerkingen waarop de muziek verzorgt wordt door The City Of Prague Philharmonic Orchestra . Bovendien is het bijgeleverde boekwerk prachtig. “Faith Devides Us Death Unites Us” is één van de betere platen van Paradise Lost. Dat zullen veel oude(re) fans niet meer verwacht hebben, dus zeker gaan luisteren dit album.