Vanavond is weer een Mario’s Metal Mania avond in The Rambler in Eindhoven, met het Nederlands Lord Volture, gevolgd door het uit Dallas afkomstige Phantom X.

[singlepic id=18755 w=320 h=240 float=left]Toen Lord Volture een tijdje geleden in The Little Devil mocht openen voor headliner Vicious Rumors, is een niet helemaal soepel verlopen treinreis er de reden van geweest dat ik dit optreden heb moeten missen. Dit is me ingewreven door mensen die mijn muzieksmaak kennen: de sound van deze band zou precies in mijn straatje gepast hebben. Goed, vanavond heb ik een herkansing. De “reis” naar the Rambler per fiets verloopt vlekkeloos, en ik ben benieuwd wat me te wachten staan…

Al tijdens het eerste nummer moet ik bekennen dat het soort metal wat dit gezelschap rondom David Marcelis maakt idd. tot de soort behoort die ik erg kan waarderen: Iron Maiden meets Queensryche, waarbij lang getrokken nummers niet geschuwd worden: de korte setlist is doordrenkt van progressive metal waarin de tempowisselingen voor lange nummers zonder momenten van verveling zorgen.

Hoewel de band muzikaal gezien een stevige en goed gefundeerde show neerzet, is het echter de wat terughoudende podiumpresentatie die ervoor zorgt dat het publiek zeker in het begin toch een wat afwachtende houding aanneemt. Als gaandeweg de houding op het podium wat losser wordt en de interactie met het publiek toeneemt, stijgt ook de algehele stemming. Wat het optreden steeds meer ten goede komt, en er voor zorgt dat ik het toch jammer vind als de laatste noten van het laatste nummer uitsterven…

[singlepic id=18766 w=320 h=240 float=right]Phantom X is voor mij een totale nieuwkomer: ik moet eerlijk bekennen tot vanavond zelfs nog nooit van hun naam gehoord te hebben. Ik ben benieuwd of en hoe dit viertal me vanavond gaan overtuigen…

Nou, om kort te gaan weet de band al zeer snel een flashback aan de 2 recente optredens van Vicious Rumors op te roepen. Qua muziekstroming zitten beide bands niet ver van elkaar verwijderd, en zeker het gemak en de vanzelfsprekendheid waarmee de band het publiek staat te entertainen spreekt ook van klasse.

Toegegeven, tijdens het optreden staat bassist Glenn continu als een soort van Johnny Bravo allerlei Mr. Universe poses met z’n basgitaar aan te nemen: aan testosteron geen gebrek. De aankondigingen van Kevin zijn doorspekt met een behoefte aan bier, meer bier. En ook gitarist Bill vind het niet erg om in de spotlights z’n vingers zo vlug mogelijk over de hals van z’n gitaar te laten gaan en daarbij het applaus van het publiek in ontvangst te nemen. Maar juist het feit dat het optreden bol staat van deze clichés zorgt er voor dat de band met open armen door het publiek ontvangen wordt. Sterker: een groot aantal staat de teksten van voor tot achter mee te bléren. Heb ik dan toch een flinke grote speler in de metalscene over het hoofd gezien?

Lekkere stukken gitaarwerk, catchy refreintjes die niet al te bol staan van poëtische teksten maar een zeer hoog meezing gehalte hebben: alles is aanwezig om het ene na het andere nummer te consumeren. Een mooi momentje in de setlist komt in de vorm van een cover: “Wasted Years” van Iron Maiden, en het moet gezegd worden: met maar 1 gitarist in de gelederen verdient Bill alle respect hoe dicht hij het origineel in z’n uppie weet te benaderen!

Tja, aan al het moois komt een eind… Met een lekker volgelopen zaal, 2 goede bands en een goed sfeertje met headbangen met een biertje in je hand mag Mario van mij op een geslaagde Metal Mania avond terugkijken!

[nggallery id=1557]

[nggallery id=1558]