Pinkstermaandag wordt door velen als de beste Pinkpopdag beschouwd. Klinkende grote namen, oude bekenden en een opvallende naam staan vandaag op het programma. In het verleden was vaak de maandag van Pinkpop de dag om of naar Landgraaf te reizen of de gehele dag je tv aan te hebben staan. Wordt het vandaag ook zo’n dag?

Over de tegenvallende bezoekerscijfers is al voldoende gezegd en inderdaad was het op zondag merkbaar dat het minder druk was op het terrein. De paden tussen de podia zijn makkelijker begaanbaar en je bent simpelweg sneller aan de beurt aan de bar, aan de foodtruck of bij het volgende podium. We gaan vandaag de dag openen met iets unieks. In de Brightlands-stage staat namelijk Gutterdämmerung op het programma. Deze film wordt ook wel de Loudest Silent Movie On Earth genoemd en al snel wordt duidelijk waarom. Niet de minsten werkten mee aan deze film. Zo zien we Lemmy, Mark Lanegan, Henry Rollins, Iggy Pop en vele anderen op het grote doek voorbijkomen, Bij zo’n film hoort een dikke soundtrack en daarvoor is Kovacs ingeschakeld. Samen met haar band geeft ze precies wat deze film nodig heeft. Klassiekers van Slayer, Metallica en Motorhead doen de tent ontploffen, maar ook het bezwerende I Put On Spell On You mag er zijn. Wat een schitterende manier om deze dag te beginnen.

Op het hoofdpodium heeft Seasick Steve vandaag de eer om van zich te laten horen. De bluesman met zijn rare gitaren werd op zondag al gesignaleerd en vandaag mag hij dan ook werkelijk muziek komen maken. De Amerikaan stond al eerder op Pinkpop en eigenlijk is er sinds die tijd niet heel veel veranderd aan zijn show. Samen met zijn drummer laat hij de blues over de festivalweide gaan en vertelt hij wat verhalen over zijn gitaren. Dezelfde verhalen die hij vertelt op een vorige editie van Pinkpop, op Lowlands, in de Effenaar, in Paradiso en al die andere plekken waar hij al gespeeld heeft. Over zijn gitaarspel hoeven we niet te klagen en het is zeer vermakelijk om de oude man aan het werk te zien, maar eigenlijk kennen we het trucje wel na al die jaren. En met ons vele anderen, want op het 3FM-podium wordt wat groots verwacht.

Het afgelopen jaar kon je niet om de grote hit Human heen. Rag ’n’ Bone Man beleefde zijn doorbraak en vandaag maakt hij zijn Pinkpop-debuut. Zijn album Human werd erg positief ontvangen, maar maakt hij het op het podium ook echt waar? Die vraag kunnen we al snel met een duidelijke JA beantwoorden. Wat een geweldig stemgeluid heeft deze artiest. Het is al erg warm in Landgraaf, maar we smelten allemaal als hij zijn huidige single Skin laat horen. Hij excuseert zich voor zijn stem, maar wij horen nu niet echt een of ander probleem. Het zal het perfectionisme zijn van de zanger die het hele veld voor het 3FM-stage heeft doen vollopen. Onder toeziend oog van Seasick Steve, die na zijn optreden is komen toegesneld ziet iedereen dat hij zijn verwachtingen meer dan waard maakt. Het is geen grootse show, maar dat past ook niet bij zijn zware teksten. Als de grote hit Human wordt gespeeld gaan de telefoons en camera’s de lucht in. Het thuisfront mag live meekijken naar Rag ’n’ Bone Man. Na de hit druipen velen al af en dat is jammer want ook het laatste nummer Bitter End is om door een ringetje te halen zo mooi. Muziekland heeft er een grote ster bij.

De komst van Guus Meeuwis naar Pinkpop leverde een hoop commentaar op. Wat moet die Brabander met zijn liedjes nou komen doen in Landgraaf? Zoiets hoort toch helemaal niet op Pinkpop? Het is inderdaad een verrassende boeking, maar deze blijkt wel erg positief uit te pakken. Guus Meeuwis maakt van het hoofdpodium een Groots met een Limburgse G. Pinkpop wordt getrakteerd op een set met de een na andere meezinger die dan ook volop wordt meegezongen. Soms voorzien van een nieuw arrangement maakt de Brabander er een feestje van. Het is een Nacht, Proosten, Kedeng Kedeng en zelfs Brabant, niets blijft Pinkpop bespaard en waarom zou hij. De Brabantse gezelligheid is naar Landgraaf gekomen en als er volop confetti over het publiek wordt afgevuurd is het feest compleet.

In het jaar 2000 stond Liam Gallagher al eens op Pinkpop. Toen speelde hij nog in de band Oasis en ook toen was dat zonder zijn broer Noel. De twee broers zijn op dit moment allebei op tour en claimen beiden de beste vertolkers van het Oasis-materiaal te zijn. Afgelopen jaar speelde Noel Gallagher samen met zijn High Flying Bird de tent op Lowlands plat. Lukt dit Liam Gallagher ook vandaag op het Brightlands-podium? Bij een optreden van Liam kun je eigenlijk een checklist bij de hand nemen. Staat de microfoon net een paar centimeter te hoog? Check! Staat hij op het podium met zijn handen op zijn rug zoals een schaatser doet? Check! Murmelt hij wat onverstaanbaars? Check! Zien we een zanger die we op z’n minst wat arrogant vinden overkomen? Check! Liam Gallagher is op tour om zijn nieuwe werk te promoten en wisselt deze nieuwe tracks af met wat nummers van Oasis. Aan het begint hebben we nog hoop op een aantal echte klassiekers, maar het blijft bij Rock ’n Roll Star, Morning Glory en D’You Know What I Mean. Liam Gallagher doet niet aan festivalsets waarbij het publiek voluit de grote hits mag meezingen, zoals zijn broer wel doet. Dus geen Wonderwall, Champagne Supernova of Don’t Look Back In Anger. De zanger komt nauwelijks van zijn plek. Af en toe een stapje naar achter om een tamboerijn of een paar maracas te pakken, meer beweging zit er niet. Of nou het publiek roept om Live Forever of niet, het laat hem koud en teleurgesteld verlaten velen de tent. Nee, men wist wel dat hij zoiets in petto zou kunnen hebben, maar een mens mag hopen toch?

Wat krijg je als je leden van Public Enemy, Cypress Hill, Audioslave en Rage Against The Machine bij elkaar gooit? Nou… dan krijg je Prophets of Rage! Het 3FM-podium is de plek waar het allemaal gebeuren moet vandaag. Voor een gigantisch publiek mag de formatie aftrappen met Prophets Of Rage, een nummer van Public Enemy. Nu we eenmaal gezien hebben wie er allemaal op het podium staan denken we te weten wat we kunnen verwachten. En inderdaad! De eerste nummers van Rage Against The Machine passeren de revu en wat is het heerlijk om deze klassiekers weer te horen. Gitarist Tom Morello kan eigenlijk niets verkeerds doen, wat een geweldige gitarist. Ook de rest van Prophets Of Rage doet er alles aan om er een mooie show van te maken. Zoals eerder genoemd bestaat de gelegenheidsformatie uit behoorlijk wat bekenden die allemaal hun strepen in de muziekwereld al lang verdiend hebben. Prophets of Rage schotelt het publiek de een na andere hit voor. Zo is het flink springen geblazen op How I Could Just Kill A Man, maar ook op de stevige rock van Bullet In The Head. Alle jaren ’90 klassiekers staan op de setlist en het hiphopblok met Dr. Greenthumb, Insane In The Brain, Bring The Noise en jawel Jump Around maken van het veld voor het 3FM-stage èèn bouncende massa. Terwijl de zon nog flink zijn best doet krijgt het publiek toch even kippenvel. De koude rilling wordt veroorzaakt door de wonderschone ode aan overleden zanger Chris Cornell. Niemand minder dan Serj Tankian van System Of A Down vertolkt Audioslave-cover Like A Stone. Her en der wordt een zakdoek ter hand genomen, de schitterende zang gaat door merg en been. In het najaar verschijnt het debuutalbum van Prophets Of Rage en vandaag krijgen we alvast een voorproefje met de single Unfuck The World. We zijn dan ook enorm benieuwd hoe het hele album zal gaan klinken, maar eigenlijk willen we nog maar èèn ding! Daarvoor moeten we nog even wachten en met Rage Against The Machine-klassieker Bulls On Parade raken we al in de stemming, maar de absolute kraker Killing In The Name Of heeft na al die jaren nog geen moment aan kracht hoeven inboeten. De middelvingers gaan we in de lucht en het grote meebrullen is een feit, een absoluut hoogteput op Pinkpop 2017.

Het conflict tussen Ed Kowalczyk en zijn collega’s van Live is weer opgelost en de band kondigde hun comeback aan. Voorlopig heeft Pinkpop een primeur te pakken en speelt de band in Europa alleen op Pinkpop. Halverwege de jaren ’90 scoorde de band de een na andere grote hit en het album Throwing Copper stond hoog in de albumlijsten. Wordt het vandaag pure nostalgie of krijgen we nog iets nieuws te horen? Vanaf de eerste tonen van All Over You horen we dat het muzikaal en vocaal allemaal wel goed zit bij Live. Gaaf om deze oude nummers weer te horen, maar ergens bekruipt het gevoel of dit wel de juiste plek is voor een band zoals Live. Heeft Buro Pinkpop voor dit soort acts niet ooit Pinkpop Classic in het leven geroepen? Had Live niet beter op Bospop kunnen staan? De oude hits doen het nog steeds, iedereen zingt uit volle borst mee, maar enige vernieuwing blijft uit en ergens lijkt het of we naar een oude show staan te kijken. Naar men zegt gaat de band nog de studio in om nieuwe muziek te gaan maken, maar Pinkpop mag het vandaag met de bekende nummers doen. Het publiek gaat uit hun dak met I Alone en Lightning Crashes en we zien ook wel bezoekers die eerder bij Prophets Of Rage stonden. Misschien is men dan ook juist voor wat klassiekers naar Landgraaf gekomen en hebben ze met Live precies gekregen wat men hebben wou! Hits! Hits! Hits!

Voor de grote hoogtepunten op Pinkpop moet je vandaag bij het 3FM-stage zijn. System Of A Down doet het veld wederom vollopen. De formatie heeft dan wel de laatste jaren geen nieuw album uitgebracht, maar aangezien het aantal optredens van de band vrij schaars is wil iedereen het graag meepakken. Dat frontman Serj goed bij stem is hebben we eerder al kunnen horen, maar ook de rest van de band verkeert in topvorm. Een uur lang weet de band ons te boeien met bekende nummers van weleer. Voor het podium ontstaan al snel moshpits en circlepits en gaan fans compleet uit hun dak. Wat is System Of A Down dan ook een geweldige liveact. Het publiek opzwepen is waar ze goed in zijn, eventjes het gas inhouden en daarna volop doordenderen. Ook nu gaan we even terug in de tijd en vallen we voor de charme van zanger Serj die met zijn melancholische stemgeluid iedereen meekrijgt. Natuurlijk mag Chop Suey! niet ontbreken en iedereen zingt uit volle borst mee. Dit kan ook gezegd worden voor de single Lonely Day. Eigenlijk wordt elk nummer wel meegezongen, of het nu een hit is of niet. Vernieuwend zijn de mannen niet, maar dat geldt voor meer hardere rockbands die al jarenlang mogen afsluiten op festivals zoals Rock Am Ring en Graspop. Pinkpop mag zich dan ook gelukkig prijzen dat het gelukt is om ze voor de 48e editie van het festival te kunnen boeken.

Als allerlaatste band op Pinkpop staat Kings Of Leon op punt van beginnen. Ook over de boeking van deze headliner ontstond de nodige commotie. Er werd verweten dat deze band niet headlinerwaardig zou zijn en gezien de optredens op eerdere edities van het festival raakten veel diehard Pinkpopbezoekers in mineur. Kings Of Leon, you hate it or you love it. Veel bezoekers zoeken dan ook al de weg naar de uitgang om of naar de camping te gaan of huiswaarts te keren,. En dat terwijl de band afgelopen jaar met WALLS een schitterend album afleverde. Hoe mooi het album ook moge zijn, vandaag krijgt Pinkpop wederom een vrij statische hoofdact te zien. Wie interactie verwacht van de heren van Kings Of Leon komt bedrogen uit. Er wordt zo goed als geen woord met het publiek uitgewisseld en de band doet gewoon hun ding, het spelen van hun nummers, met zo af en toe een hit. Sex On Fire is bijvoorbeeld zo’n hit en zelfs na al die jaren blijft dit nummer een meebruller pur sang. Een mooie lichtshow zorgt voor de perfecte begeleiding, maar het gebrek aan interactie zorgt er voor dat het geroezemoes op het veld wat toeneemt. Men haalt nog wat biertjes, men evalueert alvast het festival en vraagt zich af of deze headliner goed genoeg is om het festival af te sluiten. Ondertussen werkt de band een mooie setlist af, waarbij oud en nieuw werk elkaar prima afwisselen. Het publiek zingt mee met de bekendere nummers, juicht als een nummer is afgelopen ,maar stoïcijns lijken de mannen zich door de setlist heen te werken. Het oudere Use Somebody zorgt weer voor een opleving bij het publiek en ook het mooi uitgevoerde Waste A Moment klinkt lekker door de speakers. Vervolgens klinkt er een soort van interludemuziekje en verlaat de band het podium. Niet de band keert terug op het podium maar Jan Smeets. Zonder boeh of bah is het optreden van Kings Of Leon ineens afgelopen. De band zou twee uur spelen, maar na nog geen anderhalf uur blijkt het er al op te zitten. Jan Smeets houdt vervolgens zijn bekende toespraak, maar eigenlijk is iedereen zwaar teleurgesteld door Kings of Leon en de vergelijking met tegenvallende headliner Justin Bieber wordt dan ook snel gemaakt.

Het blijkt dan ook dat Pinkpop dit jaar er niet in is geslaagd de beste programmering neer te zetten. Het gemis van de echte grote namen heeft velen doen besluiten om thuis te blijven, een editie over te slaan of een andere festival mee te pakken. Er is dan ook een gigantische concurrentieoorlog gaande als het om de programmering gaat. Grote internationale bands kiezen in het Europese festivalseizoen voor de hoogste bieder en soms worden er inderdaad veel te hoge bedragen betaald. Een strijd die hoe dan ook ergens een keer slachtoffers zal kennen. Desalniettemin hebben de bezoekers van Pinkpop goede optredens voor hun kiezen gekregen en memorabele shows gezien en wie weet keren sommige nu nog kleine namen terug op een van de komende edities. En wij van Rockportaal? Wij zijn dan ook graag weer van de partij!

Foto’s door Dave van Hout – Rockportaal.nl