Eens per jaar is Landgraaf in de greep van het oudste festival van Nederland. Voor de 49e keer weten de festivalbezoekers de weg naar het Limburgse festival te vinden en dit jaar heeft Pinkpop weer hele mooie namen weten te strikken. Al jarenlang gonst de naam Pearl Jam en eindelijk keren ze weer terug in Landgraaf en ook over de andere headliners van dit weekend hoeft men niet te klagen. Zet de festivalpoorten maar open, laat het bal beginnen!

Traditiegetrouw wordt Pinkpop geopend met de winnaar van de Nu Of Nooit-wedstrijd. De talentenjacht is dit jaar gewonnen door Walden en deze formatie doet de Brightlands-tent direct vollopen. Walden heeft goed naar Pink Floyd gekeken en neemt de bezoekers mee op een psychedelische trip, die compleet wordt ondersteund met trippende visuals. De jonge honden van Walden zijn echter geen Pink Floyd en hebben wel een eigen sound, waarbij strakke riffs niet ontbreken, evenals wat gilletjes, grunts en hier en daar wat vreemde tempowisselingen. Walden gaat er in ieder geval helemaal voor en heeft de nodige fans meegenomen vandaag. Vooraan staan er heel wat fans met een bandshirt en ook wordt er een spandoek omhoog gehouden waarop de bandnaam prijkt. Walden bedankt ze dan ook voor de komst en nodigt iedereen uit om na de show een pilsje met ze te komen drinken, het festival is dan ook begonnen!

Naast de vele namen die op het blokkenschema staan is er nog een surprise-act bijgekomen op Pinkpop. Ook de zon is aanwezig in Landgraaf en vanaf het begin van het festival zorgt deze ervoor dat de zonnebrand tevoorschijn wordt gehaald en men graag de schaduw opzoekt. Zo staat de tent van het Stage 4 ook goedgevuld als Slydigs zich laat zien. Het wordt er alsmaar drukker en drukker en de vraagt is of men echt voor de band komt, men Lil Kleine op het Main Stage graag voor lief neemt of voor de schaduw komt die Stage 4 te bieden heeft. De heren uit Manchester zullen zich daar niet druk om maken. De band Slydigs ademt rock ’n roll in de stijl van The Rolling Stones en The Clash en laten er nu voldoende liefhebbers van deze muziek in Landgraaf zijn! Ondanks dat Slydigs bij het grote publiek niet echt bekend is weten ze het publiek voldoende te boeien met de aanstekelijke rock ’n roll. Als blijkt dat een crewlid een shirt draagt van The Rolling Stones is het hek van de dam en het publiek zingt tijdens een nummer ineens de bekende tonen uit Gimme Shelter mee. Slydigs zit er niet mee en kan er wel om lachen, het festivalgevoel begint zich meester te maken op Pinkpop.

The Last Internationale grijpt de bezoekers van Landgraaf direct bij de strot. Het schitterende stemgeluid van zangeres Delila Paz zorgt daar wel voor. Het is tijd voor bluesrock op Pinkpop en men is dan bij de New Yorkse band aan het juiste adres. The Last Internationale gaat er helemaal voor en terwijl de temperaturen buiten de tent stijgen, werkt de drummer van de band zich ook in het zweet. Wat een geweldenaar achter zijn drumkit, maar ook de overige bandleden gaan er helemaal voor. De frontvrouwe weet de tent goed in te pakken en aangezien het publiek luid applaudisseert mag men wel aannemen dat het met dit optreden wel snor zit. De band mag zich ook gelukkig prijzen met de lineup van vandaag, want rockliefhebbers zijn er in overvloede en de tent lijkt nog steeds voller te lopen. Wie op tijd binnen is hoort dat de Sam Cooke’s  A Change Is Gonna Come het absolute hoogtepunt van de set is. De klassieker wordt perfect uitgevoerd en iedereen kijkt ademloos toe hoe zangeres Delila de longen uit haar lijf zingt en terwijl ze dit doet het publiek induikt. Het mag dan wel heel warm zijn op Pinkpop, maar het kippenvel is er niet minder om. De neutrale bezoeker zal de rest van het optreden zich misschien niet meer herinneren, maar zal bij het horen van deze klassieker nog wel even terugdenken aan het mooie optreden in de Brightlands-tent.

De afgelopen jaren blijven er heel wat leuke bands uit het Verenigd Koninkrijk komen. Zo ook de mannen van The Academic die vandaag op het Stage 4 zich mogen komen bewijzen. Naast deze tent is ook de festivalingang en steeds meer bezoekers hebben de weg naar het terrein gevonden en deze pakken meteen de schaduw en het optreden van The Academic mee. De gitaarpop die de mannen laten horen tovert een glimlach op de gezichten van de bezoekers, maar de band echt goed kunnen zien is er bijna niet bij. De drukte zorgt er voor dat er zelfs rondom de tent een grote massa ontstaat. The Academic is goed bezig, maar de omstandigheden zorgen ervoor dat we helaas toch moeten besluiten om ergens te gaan kijken. Als alternatief horen we hoe Bløf op het Main Stage het publiek laat meezingen. De Zeeuwse groep maakte in 2006 hun debuut op het Limburgse festival en net zoals toen gaan de keeltjes wijd open. Overal waar de band staat wordt er massaal meegezongen en toegegeven, wie kent er niet stiekem een hit van Paskal Jakobsen en de zijnen? De Zeeuwen hebben dan ook voldoende hits om een uur te kunnen vullen en doen dit vol verve. In 2014 zong zanger Paskal nog mee met The Scene op hun laatste Pinkpop en vandaag eert Bløf de overleden frontman Thé Lau door Iedereen Is Van De Wereld te laten horen. De hit is niet vergeten en de bezoekers zingen maar al te graag mee. Bløf heeft het makkelijk vandaag, de fans doen maar al te graag mee en als zangeres Geike de band komt vergezellen om de grote hit Zoutelande te spelen is het optreden al meer dan geslaagd. Ja, ook voor Nederlandstalige muziek is plek op deze editie van Pinkpop.

Er prijken heel wat Nederlandse acts op de lineup van Pinkpop, maar er zijn er weinig die kunnen zeggen dat ze zoveel albums in een korte tijd hebben uitgebracht als Blaudzun. De Arnhemmer is terug op Pinkpop en vandaag horen hoe een gedreven Johannes Sigmond zijn band tot het maximale drijft om de Brightlands-tent op zijn kop te zetten. Het recente album _UP_ staat vandaag centraal en de band maakt grootse indruk. We zien dan ook een band die volop in beweging is en het niet alleen van de kunsten van de frontman laat afhangen. Wat heeft Johannes toch een mooi collectief om zich heen staan. De muziek is soms wat duister en grauw, maar de glimlach op het gezicht van de frontman doet al het duistere vergeten. Hij is blij weer terug te zijn in Landgraaf en ondertussen blijkt zijn muziek ook steeds meer aan bekendheid te winnen. Er wordt volop meegezongen en als de frontman vraagt om mee te springen op de muziek geeft het publiek er graag gehoor aan. Blaudzun is dan ook verre van de vreemde eend in de bijt die hij ooit eens geweest is. Richting het einde van de show druipen helaas een aantal bezoekers al af naar de een volgend op treden en missen zo Promises Of No Man’s Land waarbij Blaudzun nog even helemaal losgaat. Wat een geweldig optreden!

De terugkeer van Snow Patrol heeft zeven jaar mogen duren, maar vandaag komt de band rondom zanger Gary Lightbody zich melden in Landgraaf. Snow Patrol is terug en onlangs verscheen het nieuwe album Wildness. Al snel wordt duidelijk dat men na al die jaren de band niet is vergeten. Snow Patrol schotelt vanaf het Main Stage een greatest hits voor aan het publiek wat maar al te graag meezingt. Voorzichtig wordt er afgetrapt met Open Your Eyes, waarna een van de oudste hits Chocolate meteen een schot in de roos is.  In de hoogtijdagen van Snow Patrol was de band natuurlijk ook niet van de radio weg te slaan en werkelijk elke single heeft de hitlijsten wel geraakt. Tel daarbij op dat er op deze vrijdag een ietwat ouder publiek aanwezig is, wat met z’n allen wacht op de headliner. Dit publiek heeft allemaal de hoogtijdagen van Snow Patrol meegemaakt en mogelijk de band al vaker zien spelen, misschien zelfs in 2009 toen de mannen nog het festival mochten afsluiten. Op deze editie van Pinkpop laat zanger Gary ook wat nieuws horen. Het recente album Wildness mag ook niet worden overgeslagen en als Snow Patrol volgend jaar een vol Ziggo Dome wil trekken is het handig om even wat nieuws te laten horen. Maar waarom speelt Snow Patrol dan niet bijvoorbeeld de single Don’t Give In? Men is misschien toch nog te voorzichtig en kiest de gemakkelijke weg, maar wat is er mooier dan het publiek vol overgave Chasing Cars en Just Say Yes te horen zingen?

Liefhebbers van punkrock hebben weinig te zoeken op Pinkpop 2018. De dagen dat er wat hardere muziek te vinden is in Landgraaf lijken voorbij. Muziekstijlen veranderen en de keuze van de programmacommissie is dan ook begrijpelijk. Gelukkig mag vandaag even de klok een aantal jaar terug. Daar zorgen de heren van The Offspring wel voor. Een uur lang is het springen en meefeesten op de hits van weleer. Ja, Dexter en Noodles zijn een dagje ouder geworden en hebben er wat kilootjes bijgekregen, maar vol overgave laten ze de klassiekers horen die het publiek zo vaak hebben afgespeeld in de jaren ’90. Het geluid is helaas niet opperbest en ook hebben de heren alle tijd tussen de nummers door, maar wat hebben we stiekem die nummers gemist. Come Out And Play doet het publiek stuiteren en ook Bad Habit laat iedereen vrolijk meezingen. Waarom ze ineens AC/DC’s Whole Lotta Rosie inzetten is alleen een raadsel. De mannen hebben voldoende hits en een cover is dan ook totaal overbodig. Gelukkig is er voldoende speeltijd om alsnog veel bekende hits te spelen en uiteraard is Self Esteem voor het allerlaatst bewaard. Nog eenmaal gaat de massa helemaal los, waarbij het intro uit volle borst wordt meegebruld!

Tijdens The Offspring gingen al heel wat bezoekers op tijd weg om zich een mooi plekje bij het hoofdpodium toe te eigenen en zich bij de andere fans te scharen. Na vele jaren geduld keert dan ook eindelijk Pearl Jam terug in Landgraaf en de gehele dag lopen er bezoekers gehuld in een shirt van hun helden uit Seattle. De band trapt meteen vanaf de start het gaspedaal vol in. Vandaag wordt er afgetrapt met Pink Floyd’s Interstellar Overdrive, waarna Pearl Jam met Corduroy de vlam in de pan laat slaan en voorlopig wordt deze pan niet geblust, want met de vol overgave gespeelde versies van Why Go en Do The Evolution lijkt men alleen nog maar meer olie op het vuur te gooien. Dat is ook de kracht van Eddie Vedder en de zijnen. Pearl Jam gaat er vol in en als even het gas wordt teruggenomen voor een ballad wordt er volop meegezongen. Eigenlijk maakt het niet eens uit welk nummer de band ook inzet, men zingt alles mee. Of dat nu de klassieker Even Flow betreft of het recentere Mind Your Manners, de band kan niks verkeerd doen in Landgraaf. Pearl Jam was de afgelopen week al twee keer te gast in het Ziggo Dome en gaf daar al spetterende optredens, maar of je nu de band op een festival ziet of een eigen show, de energie is hetzelfde, evenals de heerlijk uitgesponnen solo’s. Pearl Jam speelt zelden eenzelfde setlist, waardoor bezoekers die ook in Amsterdam geweest zijn toch weer andere nummers te horen kunnen krijgen.

De formatie uit Seattle weet exact hoe ze een set kunnen opbouwen. Men weet harde en zachte nummers goed met elkaar af te wisselen, waardoor een harder en sneller nummer veel intenser binnenkomt en wat heeft frontman Vedder zelfs na al die jaren een geweldig stemgeluid. Het publiek smult dan ook van zijn podiumkunsten en de verrichtingen van zijn goede vrienden waarmee hij al zo’n 27 jaar op het podium staat. Wie vanavond al geen kippenvel kreeg bij het spelen van Better Man gaat alsnog voor de bijl als in het toegift Jeremy en Black elkaar opvolgen. Met deze klassiekers gaan we terug in de tijd en Eddie Vedder doet daar een schepje bovenop door een boekje open te doen over de befaamde sprong die hij maakte op Pinkpop in 1992. Hij gaf aan bang te zijn dat de cameraman van toen misschien wel boos zou zijn op hem, maar de heren blijken elkaar onlangs gesproken te hebben en de ervaringen van toen te hebben uitgewisseld. Ok, het is misschien een langdradig verhaal op het podium, maar wel mooi om te horen hoe Eddie Vedder het allemaal heeft beleefd. Ook aan een optreden in Landgraaf komt een einde, maar niet voordat iedereen zich compleet mag laten gaan op Alive! Ja, de grote hit van het beroemde album Ten mag niet ontbreken en het publiek gaat heerlijk los, waarbij men bij afsluiter Rockin’ In The Free World nog eenmaal van zich mag laten horen. Daarna zit het optreden waarop iedereen al die jaren heeft moeten wachten er toch echt op. Moeten we voor een volgend bezoek van Pearl Jam aan Landgraaf weer zo lang wachten?

Foto’s door Dave van Hout – Rockportaal.nl