The Sacrament Of Sin is het zevende album van Powerwolf. Aan de formule werd niet gesleuteld, want die levert deze Duitse band bij elk nieuw album en bij elke nieuwe tournee nog meer publiek op. 

Die formule is eigenlijk niet zo moeilijk: klassieke powermetal met een (kerk)orgel als fundament en lyrics die vaag verwijzen naar alles wat katholiek is. De live-show gaat daarin nog een stuk verder, compleet met habijten, wierook, zegeningen en allerlei symboliek. Ook de termen bombastisch en theatraal zijn onmisbaar in de definitie van de band. Powerwolf kan je nog het makkelijkst omschrijven als een mix tussen Running Wild, Ghost en Sabaton. Die twee laatste metalbands schoten de jongste jaren als een pijl omhoog inzake populariteit, terwijl vele ‘echte’ metalfans hun neus er voor ophalen wegens te veel een verkleedpartijtje.

Inzake populariteit zit Powerwolf misschien al voorbij de landgenoten van Running Wild, maar nog niet op het niveau van Ghost of Sabaton. Dat lijkt slechts een kwestie van tijd. The Sacrament Of Sin zal er vermoedelijk inderdaad opnieuw voor zorgen dat de populariteit nog wat wordt opgedreven. Het songmateriaal twijfelt soms tussen powermetal , hairmetal en klassieke rock. Single Demons Are A Girl’s Best Friend is zelfs gewoon een popnummer. Where The Wild Wolves Have Gone is een klassieke powerballad, naar eigen zeggen de eerste ballad van de band, drijvend op een pianoriedel en met een ietwat voorspelbare gitaarsolo. Perfect gebracht en heel meezingbaar en dus geheid een hit, dat wel, maar met metal heeft dit nog weinig te maken.  Stossgebet (schietgebed) is een track in het Duits. Dat deden ze al eens eerder met Kreuzfeuer op Preachers Of The Night.  Duitsland blijft ten slotte de belangrijkste afzetmarkt voor Powerwolf.

Incense & Iron zal misschien wel de niet-fans weten te bekoren. Nog net passend in de formule, maar een sterke compositie waarop de band toont dat ze toch (even) buiten de lijntjes van hun succesformule durven kleuren. Voor het overige speelt Powerwolf op safe met goed in het gehoor liggende en uptempo powerrock. Wie al fan was, zal dat ook nog zijn na het horen van The Sacrament Of Sin. In hun genre zijn ze bovengemiddeld goed, dat moeten zelfs de niet-fans toegeven. Of Powerwolf zo groot wordt dat ze binnenkort Graspop of Hellfest kunnen headlinen? Het zou zo maar kunnen.

Powerwolf speelt op 28 oktober in de AB in Brussel (België). Nederlandse fans moeten wachten tot 11 november. Dan spelen deze Duitsers in de Effenaar in Eindhoven en brengen ze Amaranthe en Kissin’ Dynamite mee als supports.