[singlepic id=10903 w=320 h=240 float=left]Menig fan raakte bij de gedachte al in extase. De band Primus zou naar Amsterdam komen. Binnen een zeer korte tijd raakte deze show volkomen uitverkocht. Een hoop fans teleurgesteld, maar gelukkig kwam er voor hen nog een sprankje hoop. De Effenaar kondigde een tweede Nederlandse show van de formatie rondom Les Claypool aan. Ook deze show raakte in een snelle tijd uitverkocht. Primus is dan ook na al die jaren nog steeds erg populair. Tijd voor Rockportaal om eens te gaan kijken of het werkelijk allemaal zo fantastisch is wat hij en zijn band allemaal doen, tijd voor Primus.

Allereerst is het tijd voor de supportact Hot Head Show. Deze band past absoluut bij het hoofdprogramma van deze avond. De band speelt in de stijl van Primus, nou ja, in de stijl van Les Claypool. Je zou het bijna een tribute kunnen noemen. De zanger is ook razendsnel met het murmelen van teksten en het is moeilijk om hem bij te kunnen houden. Slechts in vaak de laatste woorden van de teksten is te horen wat hij nu werkelijk zingt. Zijn begeleiding bestaat uit nog een gitarist en een drummer die op een vrij simpel drumstel de set afwerkt. Deze band draait vooral om de zanger Jordan Bennett die de bezoekers graag een kijkje geeft in hun wereld. Echter zijn de fans gekomen voor iets legendarisch en daar kan het voorprogramma nog maar slechts van dromen.

Als dan ook Primus ten tonele komt klinkt er een luid applaus. Terwijl op de achtergrond twee grote opgeblazen astronauten toekijken begint Primus met spelen. Ze trappen af met “Groundhog’s Day” en iedereen kijkt en wacht gespannen af op wat komen gaat. Bandleider Les Claypool is natuurlijk al een markante verschijning op zich. Naast zijn looks siert er een bolhoed op zijn hoofd en oogt hij als een professor. En wat voor een professor! Na alle jaren is hij het nog steeds niet verleerd in brengt hij de Effenaar in vervoering. Hij is goed bij stem en hij bespeelt de bas zoals we dat van hem kennen, steengoed en vol overgave. Het publiek krijgt een rasartiest voorgeschoteld en kan zich opmaken voor allerlei composities. De band varieert behoorlijk in de setlist, want zowel nieuw als oud materiaal komt voorbij. Les Claypool vertelt dan ook dat de band sinds lange tijd weer bezig is met een nieuw album, wat in september zal verschijnen.

[singlepic id=10900 w=320 h=240 float=right]De band speelt niet alleen eigen materiaal. Even lijkt het alsof Pink Floyd het podium van de Effenaar heeft gevonden, want een schitterende cover van “In The Flesh?” komt voorbij. Daar waar Roger Waters onlangs nog een aantal The Wall-concerten gaf in Nederland is de muziek van Pink Floyd nog bijzonder populair. Het publiek kan het wel waarderen. De band zit ook vanavond prima in elkaar en naast multitalent Les Claypool is ook Larry LaLonde van de partij. Natuurlijk is Les Claypool de grote man als het gaat om de solo’s, maar op de spaarzame momenten mag Larry LaLonde ook van zich horen. De twee vullen elkaar magnifiek aan en drummer Jay Lane mag de boel compleet maken.

Terwijl de show heerlijk doorgaat lijken de grote astronauten ook een functie te hebben. Op de helmen komen allerlei aparte filmpjes voorbij en ondersteunen ze de muzikale klanken. De muzikale klanken van Les komen niet alleen uit zomaar een basgitaar. Hij varieert met instrumenten en speelt ook nog voortreffelijk contrabas en ook nog een zessnarige bas. Tevens schroomt hij zich niet om een nummer met een varkensmasker op te spelen. De fans wordt een kijkje in de wereld van Primus gegund en pakken dit met beide handen aan.

Echter duren nummers soms wat lang en wil de band graag hun repertoire wat uitrekken. Door het allemaal iets korter te houden hadden er meer nummers op hun set gepast. Gelukkig krijgt de Effenaar nog wel “Jerry was a racecardriver” en “Tommy the Cat” voorgeschoteld en dan ontploft de Effenaar bijna. Er wordt geklapt en luid meegezongen. Het lijkt of iedereen hiervoor naar Eindhoven is gekomen om dit mee te maken. Als dan ook “Frizzle Fry” het laatste nummer al blijkt te zijn is men enigszins teleurgesteld. Paradiso kreeg een show van twee uur voor hun kiezen en de Effenaar “slechts” 1 uur en 40 minuten. Desalniettemin toont Primus vormbehoud en wil men enkel nog maar meer. Primus Sucks!

[nggallery id=888]

[nggallery id=889]