Vervloekingen, heksen en de duistere heer zijn weer terug.

Op het tweede album van deze Italiaanse occult-rockers gaan we tekstueel op dezelfde voet verder als op voorganger The Vision. Het nieuwe album bevat vijf nieuwe nummers en deze worden aangevuld met de vier nummers van de eerste EP Black Magic Man. Tussen de vijf nieuwe nummers staan twee covers, dus uiteindelijk levert deze optelsom drie nieuwe nummers op. Zangeres Virginia Monti weet opnieuw de perfecte sfeer voor elk nummer neer te leggen. Het album opent met Come A Little Closer, een nieuw nummer dat vertrouwt klinkt. Het had moeiteloos tussen de nummers van het debuut kunnen staan. Hierna volgt Godzilla, een cover van jaren zeventig rockers Blue Oyster Cult. Een lekker rocknummer, geheel eigen gemaakt door de band. Set Me Free en Wicked Dream zijn de andere twee nieuwe nummers, die op dezelfde manier gecomponeerd zijn als het openingsnummer, lekker duister en donker.

The Dark Lord is oorspronkelijk van de psychedelische rock band Sam Gopal. Het is afkomstig van het album Escalator dat in 1968 werd opgenomen en in 19679 werd uitgebracht. Markant detail: op het nummer The Dark Lord zing Lemmy Kilmister mee, toen nog gitarist van The Rockin’Vickers. Zijn credit staan vermeldt als Ian Willis, omdat hij op dat moment van plan was de naam van zijn stiefvader aan te nemen.  Anno 2017 heeft het nummer nog niets aan kracht ingeleverd, het blijft een sterk nummer en past goed tussen de andere nummers van dit album. Angela, afkomstig van de EP Black Magic Man is zwaar en donker, ‘she’s the blood on satan’s floor’. Ook de andere drie, oudere, nummers zijn zeker niet minder dan het repertoire wat de band nu speelt.

Ondanks dat er dus maar drie echt nieuwe nummers op dit album staan, is dit album zeer zeker de moeite waard. De twee covers zijn volwaardige nummers geworden, en de vier nummers van de eerste EP zijn ook zeer zeker een aanwinst. Alles bij elkaar is er weer een uitstekend album afgeleverd.