Wat deed ik toen ik 23 jaar was. Ik zwaaide af als dienstplichtig soldaat na ruim een half jaar in Duitsland te hebben gebivakkeerd. Ik begon met mijn eerste baantje. Voor de rest is het al wel wat lang geleden. Ik weet wel dat ik niet mijn vijfde cd het licht liet zien zoals Tommy Reinxeed uit Zweden nu doet met 1912. Een conceptalbum rond de Titanic (die ik sinds Celine Dion links heb laten liggen). Reinxeed kan mijn interesse voor dit onzinkbare gevaarte weer nieuw leven inblazan en dat in twaalf nummers. Beginnend met het nummer 1912 en eindigend met Lost In Sea. Een verhaal bij Reinxeed in de twaalfde versnelling want de jonge Zweedse gitaarheld zet er flink de pas in. Onder de hoede genomen door Christian Liljegren, zanger and oprichter van NARNIA, vervolgt Tommy Reinxeed in 2007 zijn muzikale weg (zeereis). Ondertussen ook nog samen met Christian spelend in de band Golden Resurrection. Terug naar 1912. De nummers of de cd zou ik willen omschrijven als een kruisbestuiving tussen Dragonforce met een snufje Avantasia. Snel, sneller en daartussen het verhaal van de Titanic. Gezien het eerdere werk van Reinxeed niet heel verrassend, want ook het eerdere werk van de Zweed is in een bijzonder snel tempo neergezet. Tussen de bedrijven door subtiel gebruik makend van een orkest. Dit komt vooral naar voren in het titelnummer, The Fall Of Man, The Voyage en afsluiter Lost In Sea, dat (wanneer je cd-speler of repeat staat) weer feilloos lijkt door te lopen in 1912. En toch….mis ik iets. Na een aantal keer luisteren weet ik het: het hele verhaal dendert eigenlijk maar door in dat snelle tempo. Het verhaal van de Titanic kent voor mij leuke, spannende en droevige momenten en dat komt in de muziek niet helemaal naar voren. 1912 is dan ook een bijzonder knap staaltje powermetal, maar mist nu net voor een conceptalbum die variatie in tempo waardoor het verhaal meer tot zijn recht komt.