Eigenlijk was de ‘Lamothe’s’ een betere omschrijving van vanavond. Rob Lamothe (Riverdogs) heeft vanavond namelijk een groot deel van zijn familie meegenomen. Zoon Zander speelt de hele avond, zeer verdienstelijk, de drums. Dochter Rose zingt ingetogen, verlegen en innemend twee nummers en ook de vrouw van Rob speelt een rol vanavond maar dan in het café en backstage. Alleen de oudste zoon ontbreekt nog, maar Rob belooft min of meer die de volgende keer mee te nemen. Al is het maar omdat hij een mooie rockstem heeft.

Die gouden stem heeft hij dan geërfd van zijn vader, want Rob is één van de beste zangers van de rockwereld. Daarin zit ook een beetje de tragiek van deze man. Een dergelijke stem verdient wereldfaam, grote stadions en een gretige aftrek aan CD’s/ LP’s en DVD’s. Geen eigen gebrande CD’s die je kunt kopen door een gift te doen in een schaal zoals vanavond. Aan de andere kant is het typisch Rob Lamothe. Die vanavond laat zien dat hij meer een familieman is dan een (typische) rockster (hoewel het drugsgebruik en de gevolgen daarvan hem niet vreemd zijn). Vanavond geeft hij aan dat hij alleen nog optreedt omdat hij dit samen met zijn zoon en dochter kan delen. Meer passie spreekt uit zijn betoog over zijn huidige werk met daklozen en het feit dat hij eigenlijk met ’pensioen’ is wat betreft muziek. De radiostilte de afgelopen jaren was er dus met een reden. Vreemd dan ook dat de Riverdogs vorig jaar ineens weer opdook. Met deels oud werk, maar toch ook met een tour in de VS/ Canada.

Vanavond is het echter weer een optreden in een klein café. Intiem en genietend van de ambiance. Onze keus voor Helmond was ingegeven door het rumoer van het publiek bij het laatste optreden van Rob in Arnhem. Wij hoopten op een luisterpubliek en dat bleek vanavond, ook met de zicht- en hoorbare goedkeuring van Rob zelf, zo te zijn. Muisstil was het tijdens het eerste, rustige deel van de set. Het tweede hardere deel vroeg om meer rumoer en dat kregen we ook. Rob Lamothe wordt, net als veel anderen, achtervolgd door zijn verleden. Een nummer als, het geweldige, ‘Toy Soldier’ (van de begindagen van de Riverdogs) en de cover ‘The House Of The Rising Sun’ mogen niet ontbreken. Toch is het vanavond minder sprankelend dan eerdere shows. Het kan komen door de duidelijke jam sfeer. De muzikale ondersteuning vanavond – hoewel ze (de leden van Bittermoon) het altijd doen in Nederland wanneer Rob komt optreden – heeft duidelijk niet kunnen oefenen voor vanavond. Aan de andere kant speelt men net zo makkelijk een perfect passend bewerkt stuk ’Radar Love’ in één van Rob’s eigen nummers. Één van de hoogtepunten van de avond is het wonderschone ‘The Light Of You’.

Het optreden van Rob Lamothe heeft duidelijk niet meer de verrassing van de eerste optredens van de Riverdogs (in Amsterdam). De eigenwijsheid van de Riverdogs in Helmond (toen men het licht aan moest doen om de band te laten stoppen met spelen, terwijl Rob vanavond ruim voor 24:00 uur stopt omdat dat de tijd is om te stoppen vanwege geluidsoverlast) en niet meer de overtuigingskracht van één man solo op een geïmproviseerd podium van bierkratten (in Breda) die door zijn spel en vooral zijn waanzinnige stem iedereen mee nam in zijn wereld. Rob Lamothe is vanavond meer een gezellig samenzijn, met mooie muziek en fijne momenten. En, natuurlijk, een wereldmuzikant met de perfecte, emotievolle rockstem.