Toen Rome de overstap maakte van het illustere Cold Meat Industry naar het grotere Trisol werden de nodige wenkbrauwen gefronst. Zou Rome de zoveelste ‘sell out’ zijn geworden of werd de band gewoon te groot voor het vorige label? Het antwoord is het in vier delen opgedeelde “Flowers From Exile” en dit antwoord is luid en duidelijk. Rome heeft zichzelf overtroffen. Hoewel de vorige platen altijd lovend werden ontvangen was de kritiek toch altijd dat alle albums wel erg op elkaar leken en dat de vooruitgang, voor zover aanwezig, zo weinig was. Nu is “Flowers From Exile” geen trendbreuk met het vorige werk, maar is de muziek transparanter, beter geschreven en uitgevoerd. Vergelijkingen met Nick Cave en in mindere mate Johnny Cash zijn al snel gemaakt. Ook fans van het zogenaamde Americana kunnen bij Rome hun hart ophalen. Rustige, uitgedachte, melancholische nummers worden sfeervol gebracht waarin ‘The Secret Sons Of Europe’ één van de hoogtepunten is met zijn flamenco invloeden. Andere nummers die zeker de moeite waard zijn om te beluisteren zijn onder andere het mee te zingen ‘A Legacy Of Unrest’, ‘Swords To Rust – Hearts To Dust’ met een serene meezingende vrouwenstem en het ultieme uitgeklede titelnummer. “Flowers From Exile” is een mooie plaat geworden die een breed publiek aan zou moeten kunnen spreken ware het niet dat de zwaarmoedigheid er soms van afdruipt. Één van de betere albums van dit jaar. Nu alleen die myspace naam nog veranderen 😉