We lopen vanuit de Irish Pub Clancy’s richting de 013 en bereiden ons voor (oordoppen, camera’s, notitieblok) voor een avondje internationale power/death metal plus. De plus komt vooral van de Zwitserse band Eluveitie, zij maken gebruik van een fors aantal instrumenten die je niet iedere dag terug ziet bij een death metal band.

Als eerste mogen de vijf langharige Hongaarse heren van Wisdom aan de bak om de zaal op te warmen. Wat blijkt echter, de zaal is al lekker vol en heeft weinig tot geen opwarmen nodig. Bij het tweede nummer staat de halve zaal al mee te klappen, de sfeer is uitstekend. De band moet nog wel even inkomen, de eerste paar nummers zijn niet echt overtuigend en hier en daar iets slordig op gitaar en zang gebied. Nadat we heel even op en neer zijn geweest naar de merchandise blijkt de band ook goed wakker geschud en genieten we van nummers als Forevermore, Heaven and Hell en de Iron Maiden cover Wasted Years. De afsluiter Judas is een erg goed nummer waarin de gitaristen een dubbele solo weggeven en het publiek de tekst overduidelijk kent.

[singlepic id=18642 w=320 h=240 float=left]Voordat Eluveitie opkomt sta ik me te verbazen over het aantal microfoons naast elkaar, zes als ik goed tel. Als de zaal donker wordt en de intro start, gaat het publiek al los. Het is duidelijk dat men weet wat er komen gaat nadat de intro muziek is afgelopen. Zodra de 5 mannen en 2 dames op het podium hebben plaats genomen barst het feest los. Het ene biertje na het andere vliegt door de lucht en ook wordt er menig persoon over het publiek getild. Dit terwijl er twee enorme borden hangen die aangeven dat het crowdsurfen eigenlijk niet toegestaan is. Men klapt en springt er op los terwijl de band lustig de eerste nummers Helvetios en Luxtos eruit gooit. Het podium van 013 lijkt ineens erg klein met de 6 muzikanten naast elkaar, daarbij is het een bijzonder gezicht om de aparte instrumenten gebruikt te zien worden zoals fluit, draailier en viool. De aparte combinatie van death metal en Gallische invloeden werkt uitstekend. Nog vreemder is het om iemand met een draailier in de handen zo hard te zien headbangen als Anna. De zang (die bij sommige nummers in oud gallisch is) wordt live erg goed neergezet door deze zelfde Anna Murphy. Haar stem blijkt krachtig genoeg om met gemak weerstand te kunnen bieden aan de grunts van Christian, alhoewel dit ook een beetje aan de afstelling van het geluid zou kunnen liggen. De nieuwe gitarist Rafael Salzmann wordt ook nog even voorgesteld en onder luid goedkeurend applaus wordt er verder gespeeld. Nummers als Neverland en ook het bijzondere en pas uitgebrachte Divico maken de show compleet. De set is wel vrij kort en is voorbij eer dat men er erg in heeft.

Next up: Sabaton. Deze zweedse powermetal formatie staat in een behoorlijk nieuwe combinatie op het podium. Van de 5 leden zijn er 3 nieuw! De drummer en beide gitaristen zijn sinds maart van dit jaar een nieuwe toevoeging aan de band, daar de rest van de leden verder is gegaan in de formatie Civil War. Het laatste album is nog wel opgenomen in de originele bezetting.

[singlepic id=18653 w=320 h=240 float=right]Dat het hier zal gaan om een dikke show is duidelijk. De enorme lichtshow met het Sabaton logo op de achtergrond en de inrichting van het podium met het hoge drumstel omzoomd door 2 traanplaat ramps maken een mens behoorlijk nieuwsgierig. Daar dit voor mij de eerste keer gaat zijn dat ik iets van deze band ga zien of horen kan ik niet wachten tot ze beginnen. De intro is simpel doch geniaal: het nummer The Final Countdown wordt in z’n geheel afgespeeld en luidkeels meegeblehrd door het publiek wat hier duidelijk niet van staat te kijken. Voordat de band überhaupt het podium betreedt wordt de naam luid gescandeerd door het publiek. De drummer komt als eerste op, blootvoets met alleen een camo korte broek aan. De rest van de band volgt, allen zoals gewoonlijk in witte camo broek met iets zwarts erboven.

Eenmaal aan het spelen blijkt waarom de 013 zo goed gevuld is, dit is een powermetal spring en meeblehr festijn van de bovenste plank. De band barst van de energie en weet dit moeiteloos over te brengen op het publiek, wat ook compleet uit z’n dak gaat. De zaal is van voor tot achter mee met de band. Vraagt Joakim om te klappen, heel de zal klapt. Vraagt Joakim om te springen, heel de zaal springt, inclusief de mensen op het balkon.
Joakim heeft een erg goede stem en gebruikt deze ook tussen de nummers door om te geinen en te grappen met het publiek. Zo wordt er onder andere iemand uitgedaagd om zo snel mogelijk een blikje bier leeg te drinken en legt hij uit waarom een bh beter is dan een “Kinder Chocolate”.
Ook geeft hij aan dat er op internet veel geklaagd is over het feit dat ze altijd dezelfde nummers spelen, dus laat hij meermalen het publiek de keuze tussen twee, of ooit drie nummers. De keuzes zijn echter over duidelijk, The Price of a Mile, Attero Dominatus en The Art of War winnen het van Coat of Arms, Midway en Into the Fire.

Voor het nummer The Hammer has Fallen gebeurt er iets bijzonders: er worden twee akoestische gitaren op het podium gezet alsmede een set toetsen waarachter Joakim plaatsneemt. De intro is machtig mooi en er wordt bewezen dat men muzikaal erg goed onderlegd is. Halverwege het nummer echter worden de elektrische gitaren weer ter hand genomen en gaat het feest weer net zo hard verder. Tussen ieder nummer wordt opnieuw de naam Sabaton gescandeerd, zanger Joakim weet af en toe van verbazing niet meer waar te kijken en verbaasd zich meermalen over het feit dat zoiets als dit kan, laat staan op een zondag! Het nieuwe nummer Carolus Rex wordt ook machtig neergezet en dat de zaal nog een tandje harder kan wordt bewezen tijdens Primo Victoria. 99% van alle bezoekers staat hierbij de springen. Het laatste nummer wordt opgedragen aan de toeschouwers daar het toch over hen gaat: Metal Crue.

Onder luid gejuich en applaus verlaat de band het podium en verlaten wij 013, diep onder de indruk van het enorme feestje wat deze heren kunnen bouwen. Mijn eerste indruk van Sabaton is meteen een goeie! Een echte aanrader voor iedereen die van een power metal feestje houdt onder leiding van een uit de kluiten gewassen energizer bunny in een camo broek en zonnebril! Doe mij nog maar gauw zo’n zondag avond!

[nggallery id=1548]

[nggallery id=1549]