Voor de liefhebbers van een versmelting van middeleeuwse muziek met moderne rock-invloeden is er vanavond de enige kans om een clubshow van Saltatio Mortis in Nederland bij te wonen. De band timmert sinds de oprichting in 2000 flink aan de weg, kan intussen op een flinke hoeveelheid albums terugkijken en wordt vaak in een adem genoemd met Corus Corax en In Extremo. Hoewel middeleeuwse invloeden middels instrumenten als doedelzak en draailier de gemeenschappelijke deler zijn voor alle drie de eerdergenoemde bands, wil dat zeker niet zeggen dat ze exact hetzelfde klinken. De metal-invloeden zijn bij Saltatio Mortis overduidelijk aanwezig, maar meer nog is het ’t unieke stemgeluid van zanger Alea der Bescheidene wat de band een heel eigen sound geeft. De band is niet bij het grote publiek bekend, maar geniet daarom bij de insiders des te meer status. Dit wordt bevestigd door de kaartverkoop: er zijn slechts een honderdtal bezoekers aanwezig. Opvallend is een groot aandeel fans die speciaal uit Duitsland gekomen zijn, waar dit genre beduidend populairder is dan in Nederland. Ook Belgie is vertegenwoordigd onder de bezoekers: kortom een select internationaal gezelschap echte fans.

[singlepic id=13690 w=320 h=240 float=left]De avond begint met de zweedse support act Fejd, die in een half uur tijd de zaal mag overtuigen van hun kwaliteiten. Ondanks dat de band al vanaf 2001 bestaat, zijn ze voor mij totaal onbekend, maar al vrij snel blijkt dat ook deze heren muzikaal veel overeenkomsten met de headliner vertonen: traditionele scandinavische folk wordt met metal gecombineerd, waarbij er instrumenten als de Moraharpa, Svensk säckpipa en Mungiga gebruikt worden. Als het optreden vordert, blijkt dat verschillende bandleden hun roots in de zwaardere metal hebben: dit gedeelte is overduidelijk aanwezig in de nogal zwaar aangezette nummers. Helaas klinkt het geluid niet helemaal lekker: vooral het laag komt af en toe als een brij van geluid over zonder enige definitie, wat ten koste gaat van de presentatie van de band. Als je hier doorheen luistert, hoor je een band die enerzijds meelift op een vaker toegepaste formule, maar hier toch ook duidelijk een eigen geluid aan weet te geven. Qua originaliteit weten ze een overtuigende indruk achter te laten.

[singlepic id=13696 w=320 h=240 float=right]Het is op een enkele nieuwe bezoeker na niet drukker geworden in de zaal. Opvallend is de “bevolkingsdichtheid” voor het podium: iedereen staat zo ver mogelijk naar voren toe om maar vooral niks van Saltatio Mortis te missen. Met “Habgier und Tod” begint de band met een ijzersterke opener, en binnen no-time is er voor het podium een springende massa waar te nemen welke alle teksten uit volle borst meezingt. Zanger Alea blijkt bijzonder goed bij stem, en met zijn macho verschijning weet hij de aandacht op zich te vestigen en te houden. Andere prominente plekken op het podium zijn gereserveerd voor Falk, El en Luzi: m.a.w. de “middeleeuwse instrumenten”. Gitarist en bassist flankeren vrij onopvallend de drummer op het achterste gedeelte van het podium, vanwaar ze hun bijdrage visueel vrij onopvallend leveren.

Dat de band er veel zin in heeft blijkt als ze na anderhalf uur spelen nog niet klaar zijn. De setlist is een mooie aaneenschakeling van nummers uit de hele geschiedenis van de band, waar enkele hoogtepunten natuurlijk niet in mogen ontbreken. Zo komen o.a. Hochzeitstanz, Nachtigall und Rose, Eulenspiegel, Wieder Unterwegs, Tritt Ein, Prometheus, Rastlos, Worte, Falsche Freunde en Spielmannsschwur voorbij. Zodra het nummer uit de aankondiging duidelijk wordt, begint het publiek het nummer al luidkeels zingend of neuriend in te zetten, nog voordat er een noot gespeeld wordt. Alea & co. staan hier zichtbaar van te genieten, en iedereen wordt dan ook van harte welkom geheten in de “huiskamer van Saltatio Mortis”. De stemming in de zaal is dan ook absoluut top te noemen, en het is volkomen terecht dat het optreden door de band “Eine große Show für ein kleines Publikum” genoemd wordt. Er volgen nog 2 toegifts waarin in totaal nog 5 nummers gespeeld worden, en na iets meer dan twee uur spelen verlaat de band het podium. Na een korte pauze zijn ze te vinden in de foyer bij de merchandise stand. CD’s worden gesigneerd, er worden praatjes gemaakt met de fans en uiteraard wil iedereen nog even met ze op de foto.

[singlepic id=13702 w=320 h=240 float=center]

De interactie van een band met een zeer strakke live show met een uitzinnig publiek hebben deze avond tot een top concert voor een handjevol mensen gemaakt. De band heeft in ieder geval bij mij bij deze eerste live ontmoeting een hele stevige en indrukwekkende indruk achter gelaten!

[nggallery id=1132]

[nggallery id=1133]