[singlepic id=10370 w=320 h=240 float=left]28 jaar geleden op Curacao geboren staat ze vanavond in Nederland op de planken in de grote zaal van de Effenaar om het voorprogramma te verzorgen: Kris Berry. Tot op het moment van optreden volkomen onbekend voor mij en waarschijnlijk voor de meeste aanwezigen, volgt een 30 minuten durende confrontatie met deze dame en haar band. Hoewel het woord confrontatie wellicht negatief over kan komen, is het optreden dit allesbehalve: voornamelijk retro in een modern jasje, zoals er momenteel wel meerdere artiesten aktief zijn, giet dit gezelschap er een swingend sausje overheen: percussie i.p.v. drums en koperblazers geven het optreden een zeer aanstekelijke mix van swingende (caribische) klanken met jazz & lounge geluiden.

De stem van Kris is naast zuiver ook aangenaam vol en warm, een perfecte match bij de nummers. Met je ogen dicht waan je je eigenlijk meer in een jazz of lounge club, een intiem podium in het midden van een rokerig en sfeervol zaaltje, omringd door tafeltjes met bezoekers die met een drankje erbij van de muziek zitten te genieten.

Enige kanttekening die ik bij het optreden zou kunnen plaatsen is de nogal ingetogen “performance” van Kris: als boegbeeld op het podium zou ze wat expressiever over mogen komen. Ik weet, het is niet de muziek om als een dolle over het podium op en neer te blijven stuiteren, maar iets meer (oog)contact zoeken met het publiek zou het laatste puntje op de i zijn van deze verder muzikaal erg aangename act.

[singlepic id=10378 w=320 h=240 float=right]Na een rustig half uurtje, waarin het podium omgebouwd wordt en de DJ de bezoekers een lekker stukje muziek voorschotelt, sterft het geluid langzaam uit, gaan er een paar spotjes op het podium aan en neemt ze haar plekje in: Selah Sue. “Gewapend” met alleen een gitaar begint ze aan het eerste nummer van haar optreden, en in de zaal wordt het zo goed als muisstil.

Gedurende haar optreden laat ze horen waartoe ze met haar stem in staat is: van hees tot loepzuiver, van ingetogen tot expressief, van laag tot hoog, van zang naar rap. Het lijkt haar allemaal moeiteloos af te gaan en ze straalt duidelijk uit in haar element te zijn. Hiertoe heeft ze ook alle reden: want ze is intussen omringd door een band welke een geweldig samenspel en passende muzikale aanvulling van haar nummers vormt.

Hoe aangenaam de nummers op haar album ook mogen klinken als het schijfje in m’n CD-speler zit, na dit optreden (mijn eerste keer dat ik haar live zie) zal het beluisteren van Selah Sue thuis niet meer hetzelfde zijn: ik heb de nummers nu live gehoord, met een intensiteit waardoor het thuis in het vervolg wat tegen zal gaan vallen. Dit spreekt niet voor een slecht album, integendeel. Het is juist een perfect live optreden wat ik zojuist mee heb gemaakt wat hier verantwoordelijk voor is. De dynamiek van de nummers, de zeer kenmerkende en aparte stem en het versmelten van diverse muziekstijlen tot een aaneenschakeling van nummers met allemaal een herkenbare maar toch ook unieke sound maken duidelijk dat dit een zangeres is waar we in de toekomst zeker nog veel van gaan horen!

[nggallery id=846]

[nggallery id=847]