shaking godspeed3Op zaterdag 27 september vinden er in Tivoli de Helling maar liefst twee album presentaties plaats. Twee bands presenteren hun nieuwe album; het oost-Nederlandse Shaking Godspeed presenteert haar derde album: “Welcome Back Wolf”. Het Haagse Monomyth presenteert haar tweede album: “Further”. De bindende factor tussen beide bands is, naast het label Suburban, de psychedelische invloeden in de muziek van beide bands. Verder zijn vooral de verschillen tussen de bands opvallend; Shaking Godspeed is een echte liedjesband met nummers die vrijwel nooit de 5 minuten overstijgen terwijl Monomyth rustig nummers van 10 minuten op de plaat zet en puur instrumentaal speelt waar Shaking Godspeed met Wouter en Rocco 2 zangers in haar gelederen heeft.

Shaking Godspeed, dat de avond opent, is in 2009 opgericht, “Welcome Back Wolf” is al hun derde album, nou ja, al; ooit had de band het streven om ieder jaar een album te produceren, dat is niet helemaal gelukt zullen we maar zeggen.

Welcome Back Wolf” is zo’n plaat die enige tijd nodig heeft om te bezinken, als je de nummers vaker hoort dan valt eigenlijk pas goed op hoe ingenieus ze soms in elkaar zitten en dat het een echt album is en meer dan een verzameling losse liedjes.

De band betreedt het podium van een lekker gevuld Tivoli de Helling en knalt er gelijk lekker in met “Hello Poupon” van “Welcome Back Wolf”. Het optreden is een aaneenschakeling van uitersten momenten, soms atmosferische gitaren en melodieuze samenzang tussen Wout en Rocco, op andere momenten spat de energie van het podium in een orgie van geluid.

Shaking Godspeed’s show is als een muzikale roadtrip waarin we als publiek worden meegetrokken, van atmosferische psychedelica in “The LightHouse” tot het verzengend harde “Paranoia Blues”. De hoogtepunten voor mij zijn het o zo verraderlijke “Welcome Back Wolf” waarin alle facetten van Shaking Godspeed samenvallen, het breekbare “Commando” en de oer-energie van “Paranoia Blues”.  Dit is zo’n concert waar je na afloop nog even tijd nodig hebt om je te beseffen wat je eigenlijk hebt meegemaakt, je weet dat het goed was, maar hoe goed besef je eigenlijk pas ten volle onderweg naar huis.

Monomyth5Monomyth is van een heel ander kaliber. Zelf betitelen ze hun eigen muziek als “Instrumentale atmosferische space- krautrock”. Bij Monomyth moet de muziek voor zichzelf spreken en probeert de band verhalen te vertellen door middel van lange, psychedelisch uitgesponnen muziekstukken waarin ritme en herhaling voor een trance moeten zorgen die je mee doet drijven op de muziek. De band is vernoemd naar de Monomyth theorie, ook wel de “The Hero’s Journey” genoemd, van Joseph Campbell. Campell beschreef de verschillende fases van de “reis van een held”. De band probeert deze theorie om te zetten naar (instrumentale) muziek.

De band typeert het eerste, titelloze Monomyth album, album als een onderzoek op aarde en de tweede, “Further”, als onderzoek van de ruimte. Op “Further” wordt het spacerock geluid nog verder doorgevoerd dan op de debuutplaat. De muziek van Monomyth is niet gemakkelijk en vereist dat de luisteraar bereid is zich mee te laten voeren op de trance ritmes en grooves. Als je daaraan toegeeft kun je je eigen verhaal bij de soms abstracte muziek beleven.

Op het podium vormen de repeterende ritmes van drummer Sander en bassist Selwyn de basis voor de trance die je op kunt wekken door alleen maar je ogen te sluiten. De melodielagen van de  gitaar van Thomas, de keyboards van Peter en de computergeluiden van Tjerk voeren je mee op de reis van Monomyth, als je jezelf toestaat daarin mee te gaan. Vijf nummers speelt de band slechts, waaronder het volledige “Further” album en voor je het weet zijn we een uur verder.

Een heel bijzondere muziekavond en vooral ook een avond van uitersten. Afgetrapt door de afwisselende, bijna dwingende psychedelische bluesrock van Shaking Godspeed, die je nog even blijft achtervolgen voor je beseft wat je eigenlijk hebt meegemaakt. Daarna de spacy progrock van Monomyth waarin je in jezelf je eigen verhaal kunt beleven wanneer je jezelf mee laat voeren in de trance die opgebouwd wordt door de repeterende ritmes.