Dacht je dat Slipknot intensief voor de dag kwam bij hun debuut? Vond je Marilyn Manson en Rob Zombie al gewoontjes bij hun eerste plaat? Heb je bewondering voor de gekte van een act als Dog Fashion Disco? Of denk je dat progressieve rock de maatstaf is voor technisch samenspel? Luister dan eens naar het Noorse Shining, want met “Blackjazz” bewijzen zij dat een fusie tussen metal, industrial rock, progressieve rock, een vleugje jazz en zelfs wat stoner/ sludge goed werkt. Opener ‘The Madness And The Damage’ heeft de agressie en hardheid van Slipknot, maar dan met de onverwachte, technische, breaks die ook terug te horen zijn bij Dog Fashion Disco (net als de saxofoon overigens). Soms schiet het bijna te ver door als het gaat om technisch samenspel. Luister maar eens naar ’Healter Skelter’ en ’Blackjazz Deathtrance’, maar de kunst van Shining is dat hoe gek en gestoord het ook klinkt het tegelijk duidelijk is dat ze het allemaal onder controle hebben. Het klinkt soms als Dream Theater in het gekkenhuis. Zangtechnisch blijft de Shining wat achter bij de meeste bands, maar de schreeuwerige stem werkt goed bij de (gecontroleerde) gekte die er achter plaats vindt. Eigenlijk is de brute eenvoud van die schreeuwende stem het enige ‘rustpuntje’ waar de luisteraar op terug kan vallen. “Blackjazz” is een krachtige plaat, vol met muzikaal technische hoogstandjes. Dat men met hun eigenzinnige versie van ’21st Schizoid Man’ (met de zang van Grutle Kjellson van Enslaved) een ode geeft aan King Crimson zegt voldoende over de vooruitstrevendheid van deze Noren.