Shireen-unmarkedNu waren we natuurlijk al jaren jaloers op landen die bands leveren met de juiste mix van folk met pop. Denk bijvoorbeeld aan Italië (Riccardo Prencipes Corde Oblique), Frankrijk (Mediavolo, Collection D‘Arnell-Andrea) en (voorheen) Denemarken (Valravn). In Nederland hebben we al half succes met Folk Noir, maar dat moeten we delen met Duitsland. Nu hebben we dan Shireen. Drie nummers (die op deze EP staan) zijn niet genoeg om de band echt goed te beoordelen en het is mede daarom nog te vroeg om hen te vergelijken met bovenstaande bands. Toch is “Unmarked” een erg mooie start van, hopelijk, een lange en succesvolle carrière. Muzikaal is de band duidelijk geïnspireerd door Spaanse ritmes (we missen alleen nog de castagnetten), want die komen op elk nummer wel terug. De tegenhanger van dit snellere ritme is het mooi uitgewerkte cello spel. Het levert drie verschillende nummers op die wel duidelijk dezelfde kenmerken hebben. De nummers kennen alle drie een geheel eigen – goed uitgewerkte – opbouw (nummers met een kop en een staart). Daardoor zijn de nummers wel herkenbaar Shireen, maar hebben ze wel een eigen dynamiek en sfeer. De zang van Annicke Shireen heeft kracht en, meer dan, voldoende variatie. Tot slot zit het productioneel prima in elkaar. “Unmarked” is een prima eerste levensteken, maar we wachten in spanning af of dit een passend vervolg gaat krijgen.