Naast af en toe een wat ‘grotere’ naam, zijn het toch voornamelijk regionale bands die de bezoekers van PopEi op het podium mogen verwachten. Dit zal een bepaalde groep potentiele bezoekers ervan weerhouden om te komen: die welke alleen voor beroemd en of bekend ergens naartoe af willen reizen. Aan de andere kant zal het juist een totale andere groep muziekliefhebbers aantrekken: die het laagdrempelige van gratis toegankelijk i.c.m. onbekende bands onstage juist aanspreekt. Aangezien ik zelf van mening ben dat een band niet alleen maar goed is als deze ook bekend of wellicht zelfs beroemd is, mag ik dan ook graag volledig onbevooroordeeld op een avondje muziek laten traketeren. Zo ook vanavond: “pop & rock” luidt de aankondiging op de poster, en daaronder prijken de namen van This Land en Sidewalk.

[singlepic id=10612 w=320 h=240 float=left]Wat meteen opvalt aan This Land is het volle podium: naast een reguliere bezetting qua instrumenten voor een popband zijn er ook een viool en slidegitaar te ontwaren. Deze worden afwisselend gebruikt bij de nummers, en de band zet al vrij snel een relaxex klinkende mix van een basis pop met country, americana, roots en folk neer. Het is duidelijk dat de band geen showband is: de presentatie is ingetogen, maar daarbij passend bij de muziek. Wat een beetje jammer is: ondanks toch een redelijke toestroom van bezoekers blijven deze voornamelijk achterin de zaal hangen, en de band doet geen enkele poging om de mensen aan te manen wat dichter naar voren te komen. Zo blijft de sfeer een beetje achter bij een verder muzikaal erg lekker klinkend optreden.

[singlepic id=10625 w=320 h=240 float=right]Sidewalk moet het voornamelijk hebben van een klassieke instrumentale bezetting middels bas, electrische & acoustische gitaar & drums. De muziek klinkt daardoor meteen wat meer basic en puur, anders, maar allesbehalve eentonig of eenvoudig. En wat de vorige band niet deed, doet Sidewalk wel: het publiek verzoeken om wat dichterbij te komen, waar soepeltjes gehoor aan gegeven wordt. Het verandert niks aan de muziek, maar wel aan de sfeer: publiek hoort bij een optreden aan het podium te staan. Gedurende de setlist van een kleine drie kwartier krijgen we melancholische nummers te horen die enigzins doen denken aan Racoon. Waar bij This Land een uitgebreide setting aan instrumenten als bijna vanzelfsprekend voor variatie gold, wil dat niet zeggen dat dit bij Sidewalk ontbreekt: een eigen geluid wordt perfect gemixt met afwisseling, nummers lijken niet op elkaar en verveling blijft absoluut achterwege.

Zoals reeds vaker bij PopEi was ook vanavond weer geslaagd. Geen extremen op het podium, geen extreme muziek, maar wel gewoon lekker klinkende muziek…

[nggallery id=866]

[nggallery id=867]