Buiten regent het en waait het als een gek wanneer ik arriveer in Eindhoven. Snel de auto parkeren en in een drafje loop ik naar Popei om Slew Jones en Note To Amy te bewonderen. Even een kop warme chocomelk om op te warmen en dan kan de avond beginnen.
Met Slew Jones en Note To Amy heeft Popei twee bands op het podium gehaald die geheel hun eigen weg gaan en die moeilijk in een hokje vallen te stoppen. Dat te lezen maakte mij nieuwsgierig naar deze bands.

[singlepic id=14149 w=320 h=240 float=left]Met een beetje vertraging start Slew Jones hun snelle set. Ze houden behoorlijk de vaart erin en knallen het ene rock’n roll  nummer na het andere het publiek in. Helaas is het niet heel erg druk in de zaal, slechts een handje vol mensen heeft de weg naar Popei gevonden, maar dat mag de pret niet drukken. De band heeft plezier in het spelen en zoekt het contact op met het aanwezige publiek. Wanneer er aangekondigd wordt dat je een gratis cd kan verdienen door een liedje te komen zingen op het podium wordt er al snel gebroed op een liedje door een groepje meiden. Na een tijdje en met een licht duwtje in de rug stapt Iris op het podium en brengt zij samen met de band “Wonderwall” van Oasis ten gehore. Om eerlijk te zijn klinkt dit best goed als je je bedenkt dat dit een spontane acties is. De gratis cd is dan ook wel verdiend! De set vliegt voorbij en het laatste nummer wordt alweer aangekondigd. Het publiek wordt bedankt voor hun komst en de band verlaat het podium.

[singlepic id=14162 w=320 h=240 float=right]Na een korte ombouw pauze begint Note To Amy hun set. Popei trilt op zijn grondvesten bij het aanslaan van de eerste noten. Het eerste wat ik me bedenk is dat dit een heel andere set gaat worden dan die van Slew Jones eerder op de avond. De diepe baslijnen en snelle gitaar riffs vliegen om te oren en al snel begeven wat mensen zich naar de zaal waar het allemaal te doen is. Dat Note To Amy niet zomaar een typische rockband is wordt al snel duidelijk. Deze vijfkoppige band combineert het beste van metal en emo en weten die smakelijk te overgieten met een sausje van punckrock. De band geeft behoorlijk gas op hun gitaren en drums en de teksten liegen er ook niet om. De band is energiek en jumpt het hele podium over wat het publiek wel aanspreekt. Met een biertje in de hand en op een afstandje wordt een mee geknikt op de muziek, het is goed zo. Ook hier blijft het rustig in de zaal. Zouden de mannen van De Jeugd Van Tegenwoordig, die in het Klokgebouw spelen vanavond, het publiek hebben weggesnoept? De mannen trekken zich van het weinige publiek niets aan en bedanken regelmatig het aanwezige publiek wat wél de moeite heeft genomen om te komen en te genieten van deze muziek. Time flies when you’re having fun. Een uur is zo voorbij en het laatste nummer wordt aangekondigd. Nog één keer wordt er gevlamd door de band en verlaten zij het podium.

Wat mij betreft een geslaagde avond desondanks de kleine opkomst aan publiek. Het verbaast mij wel dat ik deze bands nooit eerder heb gezien op andere kleine festivals waar ik regelmatig te vinden ben. Zij zouden niet misstaan op bijvoorbeeld Nirwana Tuinfeest en Nederweert Live Openair.

[nggallery id=1173]

[nggallery id=1174]