Sodom_Decision Day_1500x1500pxAfgelopen jaar was het weer genieten van Sodom op het Rock Hard Festival in Gelsenkirchen. Ik ben dan altijd weer verbaasd dat deze Duitse sympathieke thrashgiganten eigenlijk nooit op de Nederlandse of Belgische metalfestivals te zien en te horen zijn.

Hoewel het vorige album Epitome Of Torture alweer uit 2013 stamt, is zanger en bassist Tom Angelripper er niet de man naar om achterover te leunen. Met Sodom lanceerde hij in 2014 de EP Sacred Warpath (een nummer dat ook op dit album te horen is) en bracht hij met zijn zijproject Onkel Tom nog een album uit.

2016 is echter hét moment voor het nieuwe album: Decision Day. Een logische verwijzing naar D-day in juni 1944. Een onderwerp dat historisch tot de verbeelding spreekt van Tom. Ook in Strange Lost World, dat aangedreven wordt door een langzame zware riff en in het in tempo wisselende Belligerence komt het begrip oorlog terug, met Tom als kritische observator en getuige. Waarbij Tom zich afvraagt of er niet altijd iemand zit te wachten om even een oorlog te starten. En dat allemaal in en goede thrashsetting, want dat Sodom nog altijd tot de top van de (Duitse) thrash gerekend mag worden, blijkt ook wel weer op dit album.

Vanaf het ijzersterke openingsnummer In Retribution is het genieten van de sterke thrash. Gitarist Bernemann zet ook hier in met een ijzersterke riff en in een strak tempo en een goede zangstructuur is dit een klassiek voorbeeld van hoe thrashmetal gespeeld kan en moet worden. Dat zet Sodom meteen door in Rolling Thunder. De riff klinkt wat zwaarder maar creëert een goede groove die enerzijds afgemaakt wordt door een passende gitaarsolo en anderzijds door akoestische momenten in te bouwen die een ontluikende spanning neerzetten en het vervolg een extra powerboost geven.

Later op het album heeft Sodom de thrash zeker nogmaals tot een edele kunst verheven. In Blood Lions, waarin geageerd wordt tegen de leeuwenjacht om miljonairs te vermaken, zorgt de combinatie van het trio voor een uitstekend in het gehoor liggende compositie. Het tempo is goed en het gitaargeluid draagt het nummer, terwijl drummer Markus ‘Makka’ Freiwald onophoudelijk aan de weg timmert. Daarbij komt de titel overtuigend in het nummer naar voren.

Titelnummer Decision Day kent zo’n lekkere galopriff terwijl Bernemann zijn gitaarmelodie als een karaokeversie achter de zanglijn meespeelt en Tom met zijn stem zijn ding mag doen. Het daaropvolgende Caligula lijkt in het begin op Decision Day maar al gauw gaat het nummer zijn eigen richting op en krijgt het basgeluid van Tom wat meer nadruk wat de kracht van het nummer doet toenemen. Was op de EP Sacred Warpath nog een liveversie van City Of God te beluisteren. In een uptempo vraagt Tom zich echter in Who Is God? zichzelf een andere vraag. Een vraag die verpakt is in strak en snel spel.

Je zou kunnen denken dat Sodom na al die jaren misschien eens rustiger aan zou kunnen doen, maar daar is op Decision Day nog niets van te merken. De mannen leunen nog steeds niet achterover, vallen niet in herhaling en laten ook op het podium zien nog het nog altijd naar hun zin te hebben met het spelen van deze Duitse thrash. Zou toch eens leuk zijn, wanneer we dit in de buurt zouden kunnen aanschouwen.