Soms moet je jezelf eens verrassen, wat vaak lukt, maar heel vaak ook niet. Bij mij lukte het deze keer niet: na mijn review over The Sea van Somali Yacht Club dacht ik dat Robustfellow Records nog meer pareltjes in zijn kielzog had en besloot ik om Djebars de tweede plaat van het Oekraiense Soom te recenseren zonder een scannende luisterbeurt.

En ja dat doe ik dus niet meer. Want Soom is een band die te origineel wil zijn. Hun muziek is rauwe sludge metal met post metal invloeden en veldopnames die het album een industriële stadssfeer mee willen geven, wat niet echt lukt…..

Het geluid op deze plaat is gewoon niet goed en dan druk ik me nog te lief uit. Ik snap dat je als black metal band zo rauw als A Blaze In The Northern Sky wil klinken. Wat ik niet snap is dat je als sludge metal band wilt klinken als een houtje touwtje band met gitaren die piepen als schuivende stoelen in een lege aula. De bas en drums staan veel te hard in de mix waardoor er zoveel kracht verloren gaat waardoor de plaat nog moeilijker is om doorheen te komen dan de biografie van Gordon. Terwijl er best aardige sludge nummers gespeeld worden (Under a Gleam The Dream is Hidden, Poltavian Way)

Conclusie: Djebars is een rare plaat. De band wil teveel en heeft met dit album een onsamenhangend iets gemaakt wat veel beter had kunnen zijn als het geluid niet zo shitty was.

Op een schaal van 1 tot 10:

5.0