De echte liefhebbers van progressievere trash metal moeten vanavond gewoon Dynamo bezoeken. Er zijn dan ook genoeg mensen te vinden die patches of T-shirts dragen van de headliners deze avond. Zoals vaak bij dergelijke avonden stroomt het publiek mondjesmaat binnen, maar met een ongeveer 100 kaarten verkocht zal het een gezellige drukte worden, hoewel een band als Voivod toch meer publiek zou moeten krijgen.

Souldust is een interessant voorprogramma omdat zij met hun geluid wat verder afstaan van de twee bands die zullen volgen. Ze spelen namelijk geen trash metal maar eerder een mix van groove metal en Soundgarden-style grunge. De rauwe strot van de vocalist, het groovende ritme doet denken aan Pantera of andere bands uit the South van de USA zoals Sons of Texas.  Fun fact is dan ook dat Souldust ook uit het Zuiden komt, maar dan van Nederland. Een zeer overtuigend overtreden wat ervoor gezorgd heeft dat ik ze  zeker zal gaan volgen.

Bio-Cancer uit Athene heeft een stijl die wat dichter bij de headliner komt. Hun klassieke trash geluid is natuurlijk een lekkere  opwarmer voor wat komen gaat. De redelijk standaard trash riffs worden met voldoende vuur gespeeld om te boeien en de wat krassende vocals van frontman Leftis blijken live een stuk genietbaarder dan op de plaat. Dat is het voordeel van een band live zien, de emotie achter de stem is wat voelbaarder waardoor een minder prettig geluid door de oprechtheid gered kan worden.

Uit het verschil in opkomst bij de opening bands en Voivod kun je merken dat de Canadezen toch de reden zijn dat de metalheads vanavond naar Eindhoven zijn afgereisd. Het valt me niet tegen dat het publiek toch zeker een mix van jong en oud is, waarbij een band als deze die al meer dan 30 (!) jaar aan de weg timmert de neiging heeft slechts een ouder publiek te trekken.

Gelukkig is de band niet bang om hun nieuwe album The Wake te promoten en spelen ze een behoorlijk aantal nummers van deze nieuwe aanwinst op hun indrukwekkende discografie. Vocalist Denis / Snake weet het publiek goed op te jutten zonder dat het irritant of echt beledigend wordt en de leeftijd speelt de mannen zeker geen parten in hun energieke spel. De projecties van het altijd indrukwekkende artwork van drummer Michel Langevin achter de band is een mooie, extra aanvulling op de muziek.

Hoogtepuntje is toch wel als Order of the Blackguards gespeeld wordt en er een kleine pit ontstaat en het energie niveau in de zaal flink stijgt, waar ook de nummers die volgen profijt van hebben.

Wat mij betreft is deze avond bewezen dat Voivod nog lang niet uitgespeeld is.