Stand Atlantic brengt smoothe poppunk. Het Australische drietal bracht zopas een eerste EP uit bij Rude Records en daarop vind je vijf vlotte, catchy poppunkriedels. Muzikaal liggen ze in het verlengde van Sum 41, Blink 182 en New Found Glory, maar dan met iets minder energie en iets meer pop. Met New Found Glory trokken ze overigens reeds door Australië en dat is nog het beste ijkpunt. Dat de band een zangeres heeft, is misschien nog het meest opvallende, want dit genre wordt gedomineerd door jonge knapen met korte broeken en te veel tatoeages.

 

In poppunk gaat het qua teksten – in tegenstelling tot de oerpunk – niet over de grote problemen van de wereld, maar op deze EP reduceert Stand Atlantic de wereld tot een wel heel kleine en jeugdige universum. Zangeres Bonnie geraakt niet veel verder dan woelige relaties, het enige terugkerende thema in elk van de tracks.

 

Het beste van Stand Atlantic op deze EP is The Mess I Made en Coffee At Midnight.

 

Zelfs als poppunk is deze jonge band misschien net iets te glad en te weinig gevaarlijk. Maar dat dachten velen in het begin ook van Green Day. De toekomst zal moeten uitwijzen of Stand Atlantic een blijvertje is.  Wie het zelf wil gaan checken: ze komen binnenkort in Europa spelen, maar de data en locaties zijn nog niet bekend.