[singlepic id=20245 w=320 h=240 float=right]Het zijn mooie tijden voor de fanatieke Status Quo fans. Onlangs verscheen Hello Quo, een 2,5 uur durende DVD documentaire over de 50 jarige historie van de band, met als hoogtepunt de reünie van de originele line-up (Francis Rossi, Rick Parfitt, Alan Lancaster, John Coghlan) die voor het eerst in ruim 30 jaar samen weer eens wat nummers spelen. Een gebeurtenis die niet zonder gevolgen blijkt omdat de eerste reünie concerten inmiddels zijn gepland in Engeland en er ook al geruchten zijn over een Europese tour volgend jaar.

Ondertussen toert de huidige versie van de band zoals ieder jaar onverstoord door waarbij wederom de HMH wordt aangedaan. Ook in 2012 trekt de band nog altijd volle zalen en deze avond is dat niet anders. Alvorens het Quofeestje losbarst is het de eer aan de Nederlandse belofte Black Bone om met hun (naar eigen zeggen) “no bullshit Rock ‘n’ Roll” de boel eens goed op te warmen. Onder aanvoering van zanger/gitarist Steef van den Bogaard zet de jonge drie-mansformatie een energieke show neer waarbij duidelijk te zien en te horen is dat ze inmiddels veel optredens achter de rug hebben. En na ook al het podium gedeeld te hebben met o.a. Deep Purple blijken ze prima uit de voeten te kunnen op een groot podium. Black Bone komt er wel.

[singlepic id=20243 w=320 h=240 float=left]Status Quo hoeft niets meer te bewijzen. Het geluid is goed, de lichtshow zeer smaakvol en de heren hebben er zin in. Het optreden start voortvarend met klassiekers als Caroline, Paper plane, het hartstochtelijk meegezongen Hold you back, Mystery song en Rain. Parfitt’s stem klinkt opvallend goed al moet het tijdens Mystery song wel uit zijn tenen komen. Rossi is zoals altijd de gangmaker op het podium en zijn praatjes tussendoor zijn ouderwets amusant. Met Rock ‘n’ roll ’n you en Beginning of the end wordt er ook recenter materiaal gespeeld al gaat dat wel wat ten koste van de sfeer omdat die nummers gewoon minder aanspreken. Een medley met o.a. What you’re proposing, Wild side of life en Again and again brengt weer leven in de brouwerij waarna er een indrukwekkend slotakkoord volgt met achtereenvolgens Roll over lay down, Down down (hoogtepunt van de avond), Whatever you want en Rockin’ all over the world.

De korte toegift bestaat uit Don’t waste my time en Bye bye Johnny waarmee het optreden na anderhalf uur is afgelopen. Een prima avond. Toch is het afwachten wat er gaat gebeuren na de reünie concerten in maart. Als die een succes blijken te zijn is de kans groot dat het eerstvolgende Status Quo concert in Nederland er een is van de zogenaamde “Frantic Four”.

[nggallery id=1731]

[nggallery id=1715]