Stream Of Passion, de band die rond Arjen Lucassen en Marcella Bovio gevormd werd bracht zijn eerste album ”Embrace The Storm” uit in 2005. Na een wisseling in bandleden kwam de band in 2009 met een 2e album genaamd “The Flame Within”. Dit jaar presenteert Stream Of Passion het voor mij tot nu toe beste album wat zij ooit gemaakt hebben : “Darker Day’s

Gelijk bij het eerste nummer “Lost” wordt het duidelijk dat dit een harder en bombastischer album wordt dan we tot nu toe gewend zijn geweest van Stream of Passion. Een orkest lijkt wel een soort van tornado te creëren wat aangedikt wordt door het gitaarspel en de donderende drums. Een kleine intermezzo van subtiele zang en accordeon maakt mij ongeduldig naar wat verder komt. Heerlijk hoe de vaart in het openingsnummer gehouden wordt. Gas erop en de beuk erin is wat hier duidelijk wordt gemaakt. Dit is ook de rode draad wat door het hele album te horen is.

Fijn om te horen is dat de band duidelijk zijn eigen draai heeft gevonden en zijn eigen weg is gegaan zonder de beschermende vleugels van Arjen Lucassen.

Regelmatig wordt er gebruik gemaakt van, zo lijkt het, een accordeon wat duidelijke Spaanse invloeden geeft door heel het album. Dit creëert een aparte sfeer en is anders dan wat Stream of Passion eerder deed. Bij een aantal nummers (o.a. Reborn, Our Cause, Darker Days) zingt Marcella stukjes in het Spaans afgewisseld met Engels. Zonder dat je daar erg in hebt besluipt het gevoel je opeens dat je met geen mogelijkheid kan verstaan wat ze zingt. Geen wonder,  Spaans is niet echt een taal die ik beheers  maar het huwelijk tussen metal en de Spaanse taal is een hele sterke en een hele goede.
Ook al versta je niet letterlijk wat er gezongen wordt, je voelt het gewoon. Soms hart verscheurend, soms grijpt het je bij de strot en anderzijds roept het heftige emoties op.

De up tempo nummers wisselen elkaar af met wat rustigere nummers soms ook ingetogen ballads. Vooral in de rustige nummers waar het vooral draait om de kristal zuivere stem van Marcella die simpel word begeleid door een piano al dan niet aangevuld met een accordeon. Zo puur en zo fijn om naar de luisteren. Dit geeft even de ruimte om op adem te komen en maakt je nieuwsgierig naar wat komen gaat.

Regelmatig wordt je ook verrast door erg fijne gitaar solo’s die platgewalst worden door aanstormende en alles vernietigende drums. Het is duidelijk dat deze band erg strakke muziek maakt.

Misschien ben ik bevooroordeeld omdat deze band regelmatig de revue gepasseerd is maar door het luisteren van dit album ben ik erg nieuwsgierig geworden naar de live shows. Uit ervaring kan verteld worden dat de nummers ook live zullen knallen.
Het album telt 14 nummers en blijft interessant van begin tot eind.

De beste nummers van het album wat mij betreft zijn “Collide, Spark, Darker Days ”. De nummers blijven in je hoofd hangen en je hebt het gevoel dat je de nummers al kent of eerder hebt gehoord.  Nu kan dat bij “Spark” wel kloppen want dit nummer is ook wel eens live voorbij gekomen. Het lijkt alsof het nummer je meeneemt op een romantische reis.

Een zeer aan te raden album om te luisteren als je van afwisseling houdt in harde en zachte nummers.

 

Track list: Lost – Reborn – Collide – The Scarlet Mark – Spark – Our Cause – Darker Days – Broken – This Moment – Closer – The Mirror – Nadie Lo Ve – The World is Ours – The Hunt

Band leden:
Marcella Bovio (Zang en elektrische viool)
Johan van Stratum (Bass gitaar)
Eric Hazebroek (Gitaar)
Stephan Schultz (Gitaar)
Jeffrey Revet (Toetsen)
Martijn Peters (Drums)