Met een nieuw album vers op zak begon Sue the Night in Rotterdam aan een clubtour, die haar een dag later in Effenaar Eindhoven zag staan. Hoog tijd om kennis te maken met het Wanderland van Suus de Groot. 

Voorprogramma Midas is eerst nog even aan de beurt om het publiek op te warmen. Dat lukt aardig; de band laat de muziek voor zich spreken. Het zijn up-tempo pop songs met ferm gitaarwerk van Midas, de naamgever van de band. Hij is de motor achter de gelijknamige band, maar om zich te als band te ontworstelen van voorprogramma’s doet Midas er misschien goed aan om zich te focussen op waar hij écht goed is: niet zo zeer zingen, maar volle bak gitaar spelen.

Het wachten op Sue the Night duurt wat langer dan verwacht, maar het publiek kan het hebben deze zaterdagavond. Want tot eind vorig jaar was het bovendien angstvallig stil rondom de band van de 33-jarige zangeres. Toen was er ineens single The World Below. Op eerste album had Sue the Night al laten horen de liefdesbaby te zijn van Fleetwood Mac en Neil Young; met The World Below kwamen we er ineens achter dat er ook een melkboer was die The War on Drugs heette. Er was meer ruimte voor gladde gitaarlijnen; ook tweede single Mind Dear liet dat horen.

Het smaakte naar meer; een smachten dat werd gestild met de release van Wanderland. Met nog slechts een enkele luisterbeurt achter de kiezen waren de verwachtingen hooggespannen. Sue the Night stelde in een show van ruim een uur niet teleur. The World Below en Mind Dear horen we al vrij snel, opgevolgd door het hypnotiserende She; de hele zaal kijkt bedwelmd terwijl ze ten prooi vallen aan de band, die ineens een tandje bij schakelen en het nummer een stevig uiteinde geven.

Doorbraaksingle The Whale staat op een schijnbaar onopvallende plek op de setlist, niet meer nodig om het publiek te overtuigen van hun muzikale kunnen. Suus de Groot laat tijdens Pity Song horen dat ze ook in haar eentje al over genoeg muzikale vuurkracht beschikt om de zaal stil te krijgen. De rest van de band is even weg, maar komt maar al te graag weer terug op het podium. Het zestal is gretig, op elkaar ingespeeld, en geniet zienderogen.

Met Wanderland heeft Sue the Night de volgende stap gezet, een logisch vervolg op Mosaic waarin nog meer te horen is waar de band klaar voor is: de stap naar de grotere podia. Een bijna uitverkochte kleine zaal in de Effenaar kan over een paar jaar zo maar eens een vage herinnering zijn waar we heel hard om moeten lachen.