Zanger/gitarist Terry Brock is een druk baasje. Eerder dit jaar was hij al te horen als nieuwe zanger op het album Promise land van het heropgerichte Giant. Tevens heeft hij zijn oude band Strangeways nieuw leven ingeblazen waarmee hij momenteel de laatste hand legt aan een nieuw album dat later dit jaar zal verschijnen. En tussendoor heeft hij ook nog eens tijd gevonden om aan zijn tweede soloalbum Diamond blue te werken.

En Diamond blue mag er wezen. Maar dat kan eigenlijk ook niet anders als je weet dan niemand minder dan gitarist/producer Mike Slamer(Streets/Steelhouse Lane/Seventh Key) mede verantwoordelijk is voor het songmateriaal en de productie. De “Slamer sound” druipt er vanaf en dat is een goed teken want de naam Slamer staat altijd garant voor kwaliteit. Melodieuze (hard)rock/AOR, catchy songs en fantastisch gitaarwerk. Dat geldt dus ook voor Diamond blue.

Het album begint overdonderend met het geweldige titelnummer. Catchy, heerlijk gitaarwerk van Slamer en Brock die de sterren van de hemel zingt. De toon is direct gezet al moet ik er wel bij zeggen dat dit misschien wel het beste nummer van het album is. Toch blijft er genoeg te genieten over want er staan eigenlijk geen slechte nummers op. Andere juweeltjes zijn It’s you, The rain, Broken en het te gekke Face in the crowd.

Diamond blue haalt weliswaar niet het niveau van Slamer’s album Nowhere land (waarop Brock de vocalen verzorgde) maar het neemt niet weg dat dit tot nu toe een van de beste albums is van 2010. Voor liefhebbers van melodieuze rock is Diamond blue een absolute aanrader en voor fans van Brock en Slamer uiteraard verplichte kost.