Rockportaal.nl heeft haar medewerkers gevraagd om eens kort samen te vatten hoe hij/zij op het afgelopen muzikale jaar terugblikt. Hieronder staan van een groot aantal medewerkers hun bevindingen:

Arjen de Graaf

2011 was een uitstekend muzikaal jaar. Een hele stapel goede albums en al even zoveel goede concerten maken het samenstellen van een favorietenlijstje niet makkelijk maar wel des te leuker.

Beste album:
Gentlemans Pistols – At her majesty’s pleasure
Ondanks het grote aanbod aan goede albums is dit toch zonder twijfel mijn favoriet van 2011. Stevige gitaarrock met vette gitaarriffs. Alsof het nog steeds 1970 is. Toch mogen ook de albums van The Treatment (This might hurt) en Rival Sons (Pressure & time) niet onvermeld blijven. De constatering is dus dat de jonkies het goed doen en veelbelovend zijn voor de toekomst.

Best concert:
Cheap Trick – De Pul, Uden.
Maar ook de oudjes kunnen er nog steeds wat van. Wat Cheap Trick in Uden liet zien en horen was van een niveau waar veel (jonge) bands nog een hoop van kunnen leren. En zanger Robin Zander bewijst na al die jaren nog steeds van wereldklasse te zijn. Andere hoogtepunten op concertgebied waren de optredens van Quireboys en Rival Sons.

Beste re-issue:
Thin Lizzy – Johnny the fox
De “deluxe editions” van Thin Lizzy die in 2011 zijn uitgebracht zijn allen prachtig. Johnny the fox is zeker niet het beste album van de Thin Lizzy klassiekers maar toch realiseer ik mij door deze heruitgave nu pas hoe goed dit album eigenlijk is. Verder zijn ook de re-issues van Rush (Moving pictures) en REO Speedewagon (Hi infidelity) zeer de moeite waard.

Andere hoogtepunten:
Drie dagen Bospop. Perfect festivalweer, veel goede muziek met onvergetelijke optredens van Foreigner, Vanderbuyst, Black Country Communion en vooral Roger Hodgson. De onvoorstelbare sfeer tijdens Hodgson’s optreden zal me nog lang bijblijven. Ook het feit dat steeds meer bands hun albums op vinyl uitbrengen stemt mij gelukkig.

Dieptepunt:
Het overlijden van Gary Moore.
Weer een jeugdheld minder. Ik zal Moore niet herinneren als de bluesgitarist die hij was sinds de jaren 90 maar als de hardrocker uit de jaren 80 die verantwoordelijk is voor een aantal klassiekers in het genre. Ook was het overlijden van Harry Muskee een schok.

Bart van Berlo

Om voor dit jaar een top 5 op muziek gebied samen te stellen viel niet mee, aangezien er op cd gebied voor mijzelf niet zoveel geweldigs is gebeurd. De nieuwe Opeth, Megadeth, Novembers Doom, Amorphis en Trivium waren geen van allen slecht maar toch minder dan verwacht/gehoopt.
De albums die ik dit jaar heb ontdekt en super waren (zijn), zoals Spires en Holy Grail komen uit 2010 en passen om die reden dus niet in het lijstje thuis. Gelukkig zijn er altijd uitzonderingen en ook op live gebied heb ik weer leuke dingen mee gemaakt.

Mijn top 5 voor 2011 ziet er dan ook als volgt uit:
5: GMM in het algemeen en het optreden van Gwar in het bijzonder, wat een totale bloederige waanzin was dat!
4: Fleshgod Apocalypse – Agony, Klassieke muziek met de meest snelle brute drums ooit gehoord.
3: Fortarock in Nijmegen. Super gezellig en gemoedelijk festival met goede bands en lekker bier. Het was mijn 1e keer hier, volgend jaar mijn 2e.
2: Arch Enemy – Khaos Legions. Snelheid, techniek, melodie en bruut geweld allemaal verzameld op 1 zilver schijfje. Geweldig met nummers als City Of The Dead en Thorns In My Flesh.
1: New Model Army – Melkweg, Amsterdam en Arch Enemy – 013 Tilburg. Gedeelde 1e plaats voor 2 zeer energieke shows waar de liefhebbers kregen waar men voor komt, bands waar professionaliteit, vakmanschap en liefde voor de muziek centraal staan!

Bij iedere top hoort ook een diepte punt. Voor mij geld het misbaksel van Metallica/Lou Reed – Lulu tot het absolute nulpunt. Ik vermoed dat deze prul op veel lijstjes van dit jaar als slechtste zal staan. Wanneer begrijp deze band dat het misschien gewoon tijd is om te stoppen met nieuw werk op te nemen.

Voor iedereen wens ik een geweldig Nieuwjaar en dat we allen komend jaar weer verrast mogen worden met mooie muziek.
Fijne dagen, Bart.

Carola van Niftrik

1: Che Sudaka @ Appelpop (Tiel). Het publiek was toen zó enthousiast, echt heel gaaf! Ook is de band natuurlijk gewoon heel erg leuk & alweer een tijd terug dat ik hun gezien heb.
2: The Hot Studs @ Festyland (Volkel). Ook deze staat erin vanwege het mee dansende publiek. The Hot Studs waren afsluiter van de vrijdag en speelden in de eettent & tegelijk met Guus Meeuwis. Toch was de tent vol & het was gezellig hoor!
3: Krach @ Op de toffel (Vlieringsbeek). In de regen maakten ze er toch een feestje van!

Lucky Hendriksen

Eind 2010 startte ik als fotograaf bij Rockportaal. Met GEEN ervaring, whatsoever. Het idee om met mijn broer Marvin (recensent) mee te gaan kent een goede uitwerking. Tijdens en na de concerten vinden we altijd een goede afstemming, hij “keurt” mijn foto’s en ik zijn verslag, waarbij we natuurlijk zelf eindverantwoordelijk blijven.

2011 is het jaar geweest waarin ik heb moeten bewijzen dat ik “Rockportaal material” ben. Uit de repliek die ik krijg, mag ik opmaken dat dat gelukt is. Het kan altijd beter en ik kijk uit naar de concerten in 2012 om dit wederom te gaan bewijzen.

Mijn top 5 ziet er als volgt uit:
1: Jonny Lang in Paradiso; voor het eerst in de zaal der zalen, goed licht en een nog betere artiest. Wat een gitaarvirtuoos. Alles klopte bij dit concert.
2: Zwarte Cross; een festival, slecht weer, heel veel podia, groot backstage terrein, elk podium heeft een fotopit. Het is absolute topsport om overal bij te kunnen zijn. De uitdaging om een gevarieerde set neer te zetten is machtig, en gelukt. Jammer genoeg begaf de camera het door de regen, na Death Angel. Een dieptepunt en een dure goede les.
3: Gracious Few in de Melkweg; goed om te zien dat de veteranen van Live en Candlebox springlevend zijn en elkaar gevonden hebben. Kort optreden maar steengoed, dat wel.
4: Southside Johnny & The Asbury Jukes in Paradiso; echte New Jersey sound, om het oneerbiedig te brengen: het is Bruce Springsteen and the E street band in het klein. Maar origineel dat wel, niets word nagedaan. Het rockt gewoon.
5: The Wombats in Tivoli; heerlijk dat zo’n band die pas enkele jaren bezig is al zo’n schare met fans heeft. Wel jong publiek, maar echt populair. Mijn eerste concert in Tivoli Oudegracht. Even wennen, moeilijk licht en druk, maar die uitdagingen gaan we vaker tegen komen.

Marc Koetse

Het muziekjaar 2011. Tja dat was een serieus jaar 2011. Voor mij begon het eigenlijk begin december van het jaar ervoor toen ik naar Den Bosch mocht om Maiden United te fotograferen. Mijn eerste gig voor Rockportaal.nl. Lekker in de kelder van Plein 79. Goed optreden en een kelder, dat was ik gewend. Daarna kon het alleen maar groter en meer, en verdomd, dat gebeurde ook. Een snelle tel leert dat ik op zijn minst 80 bands voor de camera heb gehad plus een tweetal underground festivalletjes. Dat schiet lekker op.

Nu hoor ik u denken… Marc jongen kwaliteit zegt meer dan kwantiteit. En zo is het maar net. Ongeveer een kwart van al die bands kan ik me niet herinneren. Ik houd het er maar op dat die niet al te veel indruk hebben gemaakt. Drie kwart heeft dus op de een of andere manier wel iets achter gelaten (buiten de 10 tot 15 plaatjes die ik per band bewaar). Laat ik met de minder positieve herinneringen beginnen. Het echte diepte punt was van Dikhout (W2, 20/5/2011). Zonder een uitzondering vond ik de 3FM serious talent bandjes die ik heb gezien zwaar tegen vallen. Telkens weer dacht ik dat ik daar bij moest zijn, om er vervolgens achter te komen dat de voorprogramma’s vele malen interessanter en spannender waren. Hoogtepunt was wat mij betreft het Eindhovense Hunting the Robot dat, wat mij betreft, de hoofd act Customs finaal van het podium speelde. Helaas kan ik er nu (ze spelen hun eigen show in de Effenaar, terwijl ik dit schrijf) niet bij zijn. Zo ziet u maar weer, ieder nadeel heb z’n voordeel. Andere support acts die ik graag nog eens ga zien waren Dÿse (Effenaar 15/5/2011), Hot Head Show (Effenaar 19/6/2011) en Scenario II (Dynamo Eindhoven, 21/10/2011). Ik denk dat je ook zou kunnen zeggen dat ik niet echt warm loop voor het commerciële geweld van de massa.

Onvermijdelijk moet ik dan nu de hoofd act noemen die me bij zijn gebleven. Nu moet ik u bekennen dat ik niet vies ben van een experimentje en dus vaak bands bezoek waarvan ik voor de voorbereiding op het concert niet veel heb gehoord of gezien. Het komt dus voor dat ik thuis kom met een ongelofelijke grijns op mijn hoofd maar ook dat ik me afvraag wat ik nu weer moet gaan schijven over dit of dat bandje. Ik mag graag grijnzen en gelukkig ligt. de balans goed. Van de aanstormende bands moet ik Ashes of Many noemen (Wip-Inn, Zevenaar, 8/10/2011), een hard core/nu metal bandje uit het Arnhemse. Ik heb deze band niet gerecenseerd hier op rockportaal.nl, omdat ik niet het hele concert kon bijwonen, maar gaat u dit bandje vooral eens beluisteren. Bij de hoofdacts spant Primus voor mij de kroon (Effenaar 19/6/2011). Niet voor de plaatjes overigens. Het optreden van De Staat, vorige week in Den Bosch (W2, 15/12/2011) kwam met stip op nummer twee binnen, wat een feestje was dat. Als laatste wil ik in dit rijtje van voor Rockportaal.nl bijgewoonde hoofdacts “Ape not Mice” noemen, ook onlangs gehoord (Popei, Eindhoven, 2/12/2011) en zeer verrassend.
En dan zijn er nog de festivals. Bij mijn thuishaven, Dynamo Eindhoven, worden met enige regelmaat een of twee daagse underground festivals georganiseerd. Dit jaar waren dat Heidens geweld (23/4/2011), Bloodshed fest (14-15/10/2011) en Slugfest 26/11/2011. Stuk voor stuk leuke evenementen. Om ook eens uit de kelders te komen bezocht ik het Dauwpop festival in Helendoorn (2/6/2011). Een erg gezellig eendaags evenement, met aansprekende namen.

Het komende jaar hoop een minstens zo rijke mix van bands en festivals te mogen verslaan voor rockportaal.nl. Het is leuk jonge bands te volgen en te zien groeien, verschillende stijlen te proeven, nieuwe bands te ontdekken en zo nu en dan eens een grote naam voor de lens te krijgen.

Marvin Hendriksen

Tweeduizendenelf was een goed jaartje. Ik heb weer veel mogen horen en mogen meemaken. Veel ben ik alweer vergeten, andere dingen blijven steevast in mijn hoofd zitten, worden een deel van mij. Hieronder een opsomming van mijn beste momenten van afgelopen jaar.

Het jaar begon goed met het uitbrengen van het nieuwe album (Hard Times & Nursery Rhymes) van mijn favoriete band, Social Distortion. De spil is Mike Ness. Hij is dan ook het enige vaste lid van deze band uit Orange County. Als ik mijn review er bij pak denk ik er nu heel anders over. Niet vreemd als je je bedenkt dat ik nu een jaar de tijd heb gehad om er aan te wennen. Ook het concert dat in juni plaatsvond in Paradiso is me goed bijgebleven. De routineklus uit 2009 is hiermee ruimschoots goed gemaakt.

Frank Turner is voor mij de sensatie van 2011. ik baalde dan ook als een stekker toen ik erachter kwam dat ik hem gemist had als voorprogramma van Social Distortion. Eenmaal buiten gekomen werd me een flyer van de Melkweg in handen gedrukt met jawel, een aankondiging van een concert van Frank Turner. Op vijftien november was het zover. Hét concert van het jaar wat mij betreft. Het album “England Keep My Bones” dat in juni dit jaar uitkwam was een regelrecht schot in de roos met het nummer “I Still Believe” als absoluut hoogtepunt.

Op zeventien juni kwam een andere band waarvan ik niets mis, ons land met een bezoekje vereren. Sublime with Rome (voorheen Sublime) speelde in de Effenaar te Eindhoven. De mannen zijn levende legendes in hun thuisland en spelen daar festival na festival en zaal na zaal plat. Dit is het enige concert in Nederland en door contact met de promotor en daarna ook nog eens via de tourmanager is het gelukt om een interview met de jongens te doen. Ik heb kennisgemaakt met Marc Koetse en Patrick Spruytenburg. Zij zijn ook verantwoordelijk voor de foto’s van dit concert. Ook het voorprogramma “Jaya The Cat” was flink op dreef. Al met al een zeer geslaagde avond.

In het afgelopen jaar is de samenwerking met mijn broer ook verder uitgebreid. Onder andere bij het concert van Jonny Lang. De jonge zanger/gitarist is in Nederland vrij onbekend maar in thuisland de Verenigde Staten is hij een grote naam in de pop- rock- en blueswereld. Met zijn band, waar onder andere ook zijn zusje in zit, speelde hij in september het dak van Paradiso eraf. Een lange show met alles er op en er aan waarin hij laat zien wat hij allemaal in huis heeft.

Voor het eerst bezochten mijn broer en ik voor Rockportaal een festival, namelijk de Zwarte Cross te Lichtenvoorde. Jawel, de Achterhoek. Na bijna verkeerd te hebben gereden richting Duitsland hebben we het dorpje gevonden. Het terrein is immens en de line-up ook. We wilden een gevarieerd beeld geven van de optredens en ik denk dat we daar in geslaagd zijn. Enige twee minpuntjes, die overigens onlosmakelijk met elkaar verbonden waren, waren de aanhoudende regen en een kapotte camera. Drijfnat en een wijze les rijker gingen we nog voor Anthrax en Sepultura naar huis. Typisch gevalletje van jammer, maar volgende keer beter.

Maurice Tonies

01. Eddie Vedder – Beacon Theatre – New York
De grootmeester van Pearl Jam doet het akoestisch en solo in een wonderschone ambiance in New York

02. Foo Fighters – Pinkpop 2011
Weten te domineren en zijn een waardig afsluiter van dit Limburgse Festival

03. Seasick Steve – Lowlands 2011
Niemand kon om hem heen met zijn markante gitaren en boeiende verhalen, 69 jaar en upcoming!

04. 7 Zuma 7 + Candybar Planet  – Effenaar – Eindhoven
De lang aangekondigde reünie doet Eindhoven net zoals vele jaren geleden weer rocken!

05. Joy Formidable – Whealan’s – Dublin
Een propvolle zaal in Ierland gaat uit z’n dak op een excentrieke formatie

Maurice van der Zalm

Na een aantal jaren schrijven voor een webzine, werd dit abrupt afgebroken door persoonlijke omstandigheden van de hoofdredacteur. In januari begon de rust. Geen recensies, live-verslagen en interviews meer. Dat bleek mij niet te bevallen. Ik ben toen contact gaan zoeken met rockportaal. Een site die mij heel erg aansprak qua vormgeving en muziekkeuze(s). Dit bleek een voorbode te zijn voor een ontzettend fijne organisatie waar ik me eigenlijk meteen helemaal thuis voel(de). Een organisatie waar ik mijn ei volledig kwijt kan en op een heel prettige manier samenwerk met de anderen. 2011 begon voor mij in april.

Er zijn van die bands die mij zeer aan het hart liggen. Pendragon is er daar één van. Eind april was er het Mega-Maze-weekend waarin Pendragon op zaterdag én zondag een optreden verzorgde in de Boerderij in Zoetermeer. Het was een waanzinnig en vreemd weekend. Na het ontvangen van de cd, dvd en gadgets begon zaterdag met een optreden van ongeveer 2,5 uur. Een verbluffende compilatie uit hun oeuvre passeerden die avond. En aan het eind is het van: “Tot morgen”. Zondag wederom een optreden met een andere setlist inclusief heel wat nummers van de nieuwe cd Passion. Een ware onderdompeling van een Pendragongevoel. Aansluitend kreeg ik ook de kans om een recensie te schrijven over de laatste cd. Een juweeltje en de woorden leken zo mijn hoofd uit te stromen.

Naast Pendragon heb ik veel mooie cd’s in mijn speler gehad. Los van de recensies noem ik bijvoorbeeld Amorphis en Opeth. Binnen Rockportaal heb ik ook het nodige werk van Nederlandse bands mogen recenseren. Er wordt ontzettend veel prachtige muziek gemaakt in ons kleine landje. Namen die ik absoluut een plaatsje wil geven in dit overzicht zijn Knight Area, Endless Cycle en Sun Caged. En in november kwam de langverwachte cd van Theocracy ook uit. Christelijke teksten gecombineerd met metalmuziek. Niet de combinatie die normaliter bij me past, maar dit is zo prachtig. Ik word dan ook nieuwsgierig en heb een leuk interview met Matt Smith gehad. Naast de bewondering voor muziek, heb ik Matt ervaren als een prettig persoon.

In mijn overzicht wil ik ook de optredens van Saxon vermelden. Gezellig rocken. Daarnaast blijft Graspop ook nog altijd een feestje. Benieuwd wat 2012 gaat brengen op dit gebied.

Tot slot heb ik zo ontzettend veel plezier gehad in Hengelo toen ik Lips van Anvil mocht spreken. Dat is zo’n aardige vent en zijn performance was van hetzelfde kaliber. Dat uurtje in de kleedkamer bij Anvil was lekker gezellig, informatief en productief. Het drieluik nieuwe cd Juggernaut of Justice, interview en concert maakt 2011 een jaar om niet te vergeten.

Mitchell Bakker

Ik wil iedereen bedanken bij Rockportaal, platenmaatschappijen, distributiecentra en artiesten bedanken voor een heerlijk muzikaal jaar. Ik ben nog lang niet klaar.

Het jaar 2011 zorgde voor een kleurrijker bestaan. Een jaar waarin digitale remasters hoog in het vaandel stonden. Een jaar waarin ik veel frisse nieuwe bands heb ontdekt terwijl ik de oude garde toch prefereer. Ook heb ik voor mijn doen veel optredens mogen bijwonen. Het zijn ervaringen om nooit meer te vergeten. Mijn intrede bij rockportaal mag toch ook wel als een hoogtepuntje worden genoemd aangezien ik nooit eerder mijn gedachtes over muziek kon openbaren. Let wel: ‘nooit eerder’, en nu dus wel. Het bekritiseren van de mooiste kunstvorm in de wereld is een kunst op zich.

Nu even zaken doen. Mijn top ziet er als volgt uit:

Beste album
Ab-so-luut Elsie van the Horrible Crowes. Nu ben ik al een groot fan van Brian Fallon (de zanger), maar mijn waardering voor hem is nog groter na het uitbrengen van dit album. Een album waar zo verschrikkelijk veel emotie in zit dat ik er zelf warm van word. Werkelijk waar: luister het. Om deze reden kan de vinylversie niet in mijn platenbak ontbreken.

Beste concert
Dat moet toch Iron Maiden in het Gelredome zijn. De inmiddels bejaarde peetvaders van de heavy metal blinken nog steeds. Vocaal weet Bruce Dickinson zijn oude niveau nog steeds wel te halen. Alleen ‘Aces high’ werd de man te veel. Maar wat een show, en wat een instrumentale hoogstandjes. Vergeet ‘Aces high.’

Beste remaster
Dat moet toch wel de ‘Pink Floyd Discovery’ zijn. De psychedelische goden, mag ik wel zeggen, krijgen door middel van remastering studioversies die nog net wat fijner klinken. Het verschil is niet heel aanzienlijk, maar het verschil moet er zijn. Persoonlijk ben ik erg blij met deze remaster want nummers als ‘One of these Days’ wil je gewoon horen. Maar dan met een versterkte drum en bass.

Mijn dieptepunt
Het was negen uur ’s ochtends toen ik maar liefst drie computers had aangezet om kaarten voor een concert te bemachtigen. Mijn ouders gingen hun best doen om de kaarten te verkrijgen. Ik moest naar school namelijk. Uren later treedt ik mijn huis weer binnen met slecht nieuws. Geen kaarten. Het is jammer dat er meerdere mensen waren met het idee om naar Coldplay te gaan.

Patrick Spruytenburg

Terugkijkend op 2011 kan ik alleen maar positief op Rockportaal.nl terugblikken: ons team is weer uitgebreid met een aantal muziekliefhebbers welke zich allemaal belangeloos inzetten om de site steeds weer van nieuwe content te voorzien. Daarnaast is een flink aantal relaties met podia, festivals & labels verder verstevigd, en zijn er een hoop nieuwe relaties ontstaan. De bezoekersaantallen zitten nog steeds in een stijgende lijn, en de veelal positieve feedback van lezers via diverse media is een aangename bevestiging van de waardering voor ons werk, wat we toch allemaal vanuit de hobbysfeer beoefenen.

Terugkijkend op mijn eigen bijdrage aan Rockportaal.nl kom ik tot de conclusie dat ik zo’n 200 bands heb gezien. Een flink aantal, wat echter zeker niet wil zeggen dat ik iedere mogelijkheid om een band live aan het werk te zien zonder meer aangrijp. Maar naast het toch ook regelmatig willen zien van een “gevestigde naam” blijft er bij mij een nieuwsgierigheid naar lokale bands en zeker bands, die een status bij een groep insiders hebben, maar die (nog) niet door het grote publiek ontdekt zijn. Aankondigingen welke nieuwsgierig maken zijn regelmatig de drijfveer voor een aanvraag van mij, waarbij ik het heerlijk vind om onbevooroordeeld en zonder enige ballast van kennis maar puur nieuwsgierig door een stukje tekst de band zichzelf te laten presenteren in een live optreden en daar de eerste impressie te laten vormen.

Het is moeilijk om een objectieve top-zoveel van live optredens te vormen. Laat ik daarom volstaan met een aantal optredens welke op de een of andere manier bij me zijn blijven hangen, zowel positief als negatief:

23-02-2011 – Sisters of Mercy (013 Tilburg): De enige clubshow van het 30-jarig bestaan van deze band is een muzikale aanfluiting als blijkt dat zanger Andrew eigenlijk doodziek is, met veel moeite overeind gebracht en gehouden wordt, maar live totaal nergens toe in staat is. Begrip voor de situatie: oké. Maar het resultaat is en blijft een ronduit slecht concert.

19-04-2011 – Laura Jansen (13 Tilburg): Een weerzien. Eerlijk. Oprecht. Spontaan. Kippenvelopwekkend. Indrukwekkend. Adembenemend mooi. Kortom: typisch Laura Jansen.

22-05-2011 – Selah Sue (Effenaar Eindhoven): Eerste live kennismaking met deze dame waar iedereen het over heeft. Niet echt rockend, maar o zo’n indrukwekkend live optreden. De band speelt goed, Selah Sue is in topvorm, het geluid is toppie, de zaal is uitverkocht en verkeert in opperbeste sfeer.

15-06-2011 – Down (Effenaar Eindhoven): Deze band rondom Phil Anselmo zet een show neer waar je U tegen zegt. De interactie met het publiek zorgt voor een compleet uitzinnige Effenaar.

07-08-2011 – Sworn Enemy (Rambler Eindhoven) & 10-08-2011 – Death before Dishonour (Rambler Eindhoven): Twee avonden brute hardcore die zijn blijven hangen: twee maal een band die een feestje bouwt met en vooral tussen het publiek.

11-09-2011 – Powerwolf & Sabaton (Effenaar Eindhoven): In een total line-up van totaal 4 bands springen deze twee er uit door hun Power Metal met een impact op het publiek los te laten dat ik alweer na zit te genieten als ik dit typ.

13-11-2011 – Triggerfinger (013 Tilburg): Tja, wat valt hier nou nog aan uit te leggen…

24-11-2011 – Saltatio Mortis (Effenaar Eindhoven): Een best slecht gevulde zaal zorgt voor een beetje terughoudendheid van de band bij aanvang. De enthousiaste reactie van de aanwezigen echter laat het concert naar eigen woorden van de band ontaarden in “het grootste concert voor het kleinste publiek”. Resultaat: meer dan 2 uur lang een briljante mix tussen folk en metal, gespeeld door een band in topvorm, geconsumeerd door een select doch uitzinnig publiek.

02-12-2011 – Demented are Go (Rambler Eindhoven): Deze iconen uit de psychobilly scene voor het eerst live aan het werk te zien is een genot voor het oor en het oog. Binnen no-time weten deze zombies de Rambler om te toveren tot een grote wrecking pit.

09-12-2011 – Warbringer & Arch Enemy (013 Tilburg): Metal, zoals metal hoort! Respect mijnerzijds bij deze eerste live ontmoeting met beiden. En uiteraard voor de stembandjes van Angela Gossow!

18-12-2011 – Mostly Autumn (Lakei Helmond): Kortom: WOW, wat een “kerstconcert”.

Ron Schoonwater

2011, hoogtepunten?

Als ik zo mijn jaar 2011 terugkijk zie ik eigenlijk maar erg weinig muzikale hoogtepunten. Vooral aan het begin van het jaar werd ik verrast door goede releases van het Franse label Prikosnovénie. CD’s van Caprice (Masquerade), Collection D’Arnell-Andrea (Vernes Monde), Demian Clav (Wisteria Lodge) en Riccardo Prencipe’s Corde Oblique (A Hail Of Bitter Almonds) scoren erg hoge ogen. Wat betreft overige releases wordt het allemaal wat moeilijker. Skinny Puppy bewijst met “Handover” toegankelijker maar niet minder goed te kunnen klinken, Deleyaman scoort hoog op melancholie met “Fourth, part two” en Hekate laat met “Die Welt Der Dunklen Gärten” horen tot de beste (dark)folk/ middeleeuwse/ neo-klassieke bands te behoren. Daarnaast heb ik nog hoop op de nieuwe CD’s van Tenhi, Mediavolo, Triarii, Syven en Argheid. Het jaar is immers nog niet voorbij. Dat is ook vaak de reden dat ik niet zo van de lijstjes ben. Daarbij ben ik altijd bang dat ik verschillende geweldige releases nog vergeet. Ik heb namelijk geen zin om al mijn CD stapels langs te lopen en hoop maar dat mijn geheugen me niet helemaal in de steek laat 😉

Wat me wel is bijgebleven is het gemis van Wave Gotik Treffen dit jaar. Komend jaar gaan we daar zeker weer heen. Het is toch een plek om juist nieuwe bands te zien en te horen (+ om veel CD‘s te kopen). Het positieve gevoel van Castlefest dit jaar. Veel goede, leuke bands en voor een muziekliefhebber als ik is dat toch het belangrijkste. Het plezier om als DJ te mogen draaien op Summer Darkness en, vooral, Sarabande in België (hulde voor sfeer, locatie en outfits).

Is 2011 dan een muzikaal weggegooid jaar? Dat gaat me dan weer te ver. Persoonlijk ben ik door veranderde (werk, thuis) omstandigheden veel minder in staat geweest om de muziekscène te volgen. Dan mis je ook de briljantjes en kun je geen goed oordeel vellen. Wel kan ik stellen dat er in 2011 al vreselijk goed nieuws is voor 2012. Eindelijk is het me gelukt om Daemonia Nymphe naar Nederland te halen voor het Phantasium festival in Eindhoven. Waar ook Hekate, The Violet Tribe, Rapalje en anderen te zien zullen zijn. Ik ben met recht trots op het muzikale programma van Phantasium 2012 (ook door de inbreng van de eigen organisatie overigens). Daarnaast heeft Castlefest me blij gemaakt door hetzelfde te presteren met een andere favoriete band. Zij hebben met Stellamara namelijk een topper geboekt. Ook voor het eerst in Nederland.

2011 was voor mij eigenlijk een jaar van mijn oude vertrouwde CD’s, misschien dat ik me daarom ook zo vermaakt heb bij het concert van Blackfoot dit jaar 😉

Wendy Steenmans

2011 is het jaar dat het voor mij allemaal begon. Ik ging me inzetten voor rockportaal als fotografe en part of the deal was uiteraard ook verslagen schrijven van concerten en festivals. Dit alles ging mij goed af en al snel ging ik een andere zijstraat in genaamd CD reviews. Als muziekliefhebber was dit ook erg leuk om mee kennis te maken, iets wat ik nooit van te voren aan gedacht zou hebben. Een andere vraag en uitdaging, wel een hele leuke, volgde snel. Ik was als enige van Rockportaal aanwezig bij Metal Female Voices Fest in België. Oorspronkelijk zou ik daar alleen zijn om foto’s te maken en een recensie te schrijven. Twee weken voor het festival zou plaatsvinden kreeg ik de vraag of ik misschien ook interviews wilde doen, had de keuze uit maar liefst 7 bands! Helemaal door het dolle heen zat tot mijn verbazing dé band waar ik helemaal fan van ben, Leaves’ Eyes, in het lijstje. Ik heb toen de keuze gemaakt uit 2 bands, Xandria en Leaves’ Eyes.

Mijn allereerste interview (van mijn leven en voor rockportaal) had ik met Manuella Kraller van Xandria. Een paar maanden voor ons interview werd zij de nieuwe zangeres van Xandria. Een gezellig en ontspannen gesprek met Alexander Krull van maar liefst een half uur was het resultaat van een goed 2e interview van mijn leven. Dit interview was ook wel het spannendste wat ik tot nu toe voor rockportaal gedaan had. Heel onzeker en met heel veel vragen van wat vraag ik wel en wat vooral niet spookten door mijn hoofd. Maar eind goed al goed. Dit was voor mij wel hét hoogtepunt van afgelopen jaar.

Als ik een lijstje mag opnoemen van beste concerten en festivals afgelopen jaar dan zijn dit:
1: Speedfest: Het publiek en de bands waren geweldig! Wheelchair Crowdsurfen is een nieuw begrip geworden.
2: Metal Female Voices Fest: De 2 interviews doen en andere female fronted bands ontdekken.
3: Nirwana Tuinfeest: Het knusse en voor elk wat wils festival waar ik elk jaar te vinden ben.
4. Summer Darkness. Onder het motto ik zoek eens wat anders op dan wat ik normaal doe beviel mij erg goed.
5: 3 Doors Down: De eerste grote band waar ik voor Rockportaal naartoe ben geweest.

Verder wil ik iedereen een rockend 2012 toewensen!