Tessa Rose Jackson, heet ze echt zo? Ja, dat is echt haar naam. Haar debuutalbum Songs From The Sandbox is een mix tussen pop, folk en singer-songwriter. Het album geeft je een lentegevoel, de zon gaat spontaan schijnen. Het heeft twaalf prachtige nummers, achtendertig minuten en negendertig seconden lang kan je van vrolijke , maar ook van mooie breekbare liedjes genieten. De twintigjarige artieste heeft alles zelf geschreven,  ingespeeld, gearrangeerd en geproduceerd. Ook verzorgt ze zelf alle artwork waardoor het album een echte eigen stijl heeft. Sinds 5 april ligt de CD in de winkel en vandaag is haar album release in Paradiso Amsterdam.

IMG_6119

Zes mensen op het podium in de kleine zaal betekent een vol podium. En niet alleen het podium staat vol, Tessa treedt namelijk op voor een uitverkochte zaal! Het publiek is een mix van jong en oud. Van een echtpaar op leeftijd dat kibbelt, omdat er een te lange man voor ze staat, tot een groepje jonge meiden, die vol afwachting voor het podium staan tot het optreden begint.

Tessa begint in haar eentje met het nummer Mr. Carpenter. Bij de zin  “And I don’t know if I can do this on my own” komt de hele band erbij. Na het eerste nummer gaan ze in één keer door met All The King’s Horses, wat de tweede single van het album is. Tussen de nummers door wordt het publiek bedankt voor het komen naar de albumrelease. Als Tessa praat komt ze bescheiden en zelfs een beetje verlegen over, maar zodra ze begint te zingen, staat er een krachtige singer-songwriter en multi-instrumentalist. Met daarnaast een geweldige band die haar muzikaal en vocaal perfect aanvult. De nummers Again and Again en Stepping Stone volgen. Bij het nummer daarna komt er een zevende bandlid bij op het podium. Meer muzikanten en muziekinstrumenten kunnen er nu niet meer bij.

Het nummer 20 Years heeft Tessa geschreven, omdat volgens veel mensen, de leeftijd van twintig bereiken een grote verandering is. Je bent geen tiener meer, de tijd dat je volwassen wordt breekt aan, je wordt wijzer en je krijgt meer verantwoordelijkheden. Maar als je op je twintigste verjaardag ‘s ochtends wakker wordt, dan is er helemaal niets gebeurd. Het boek der wijsheden is niet geopend als je een bepaalde leeftijd bereikt, nee, je moet alles zelf leren. Daar gaat het liedje over.

trjWat bijzonder is aan het optreden en de band, is dat het kan gaan van driestemmige zangpartijen tot alle bandleden die samen staan te zingen. Dit geeft de muziek een sterke lading. In het prachtige nummer Yo Do komen de mooiste zangpartijen aan bod en bij het liedje 405 maken de vijf of zelfs zes stemmen die je hoort het nummer erg overweldigend. Tussen deze twee nummers in wordt Change Time gespeeld, de eerste single van Tessa Rose Jackson. Dit nummer wordt gebruikt bij een Duitse IKEA reclame. Tessa vertelt dat ze samen met de band het plan hebben om ooit een IKEA pakket neer te zetten op het podium en iemand uit het publiek uit te dagen om het product in elkaar te zetten, terwijl de band het nummer speelt.

De tijd vliegt. Het lijkt alsof het eerste nummer van de avond nog geen tien minuten geleden gespeeld is. Wat opvalt is, dat elk bandlid bijna bij elk nummer een ander muziekinstrument erbij pakt. De veelzijdigheid is aanwezig, wat het ook leuk maakt om naar het optreden te kijken. Na het drukste en snelste nummer van het album is het tijd voor een persoonlijk nummer: Forgive Me. Een liedje wat Tessa elke keer weer heftig vindt om te spelen. Winter Night staat niet op Songs From The Sandbox. Dit nummer is geschreven op een winterse dag, iets wat we in Nederland goed kennen. Na dit nummer bedankt Tessa de zaal en verlaat ze samen met de band het podium.

Het publiek is het er niet mee eens en blijft applaudisseren en roepen. Er zijn nog twee nummers van het album niet gespeeld, dus dat er een toegift komt, weet iedereen. En zo is het ook. Tessa komt in haar eentje terug. “De band is alvast bier aan het drinken,” zegt ze lachend. Ze pakt een gitaar en begint Where The Light Goes te spelen. Een akoestisch nummer wat ze op een late avond thuis geschreven en opgenomen heeft. Na dit kleine mooie liedje komt de band toch nog even het podium op om het allerlaatste nummer te spelen: Sea And The Storm. Aan het einde van dit speelse nummer laat Tessa het publiek voor haar en de band zingen.

Tessa Rose Jackson. Heet ze echt zo? Ja, dat is echt haar naam. Haar ouders waren er waarschijnlijk voor 100% van overtuigd dat hun dochter een muzikaal talent zou worden, anders geef je je kind niet zo’n mooie artiestennaam. En ze hebben gelijk gekregen, wat een talent! Nederland mag trots zijn.

Tekst: Saske de Schepper