Als de ene gitaar riff na de andere de speakers uitschalt, er maar één nummer opstaat die rond de 40 minuten klokt en als The Atomic Bitchwax op de CD hoes staat dan weet de kenner voldoende. Psychedelische, gitaar riff georiënteerde rock met een progressief randje. Geen zang, alleen knallende, vlammende en furieuze muziek. Daar waar een act als Karma To Burn bijvoorbeeld eerder leunt op een zware, wat tragere gitaar riff klinkt The Atomic Bitchwax furieuzer en (over het algemeen) sneller. Daardoor is het totaal geluid een stuk minder zwaar, maar wel minimaal net zo indrukwekkend. Zo’n vijftig gitaar riffs weten te brengen in één nummer zonder dat het begint te vervelen is namelijk een klasse die niet iedere band gegeven is. Het ondersteunende drum en bas werk (hoewel er rond minuut negen ook een basgitaarsolo klinkt) geeft, zonder dat het teveel op de achtergrond is gedrongen, alle ruimte aan het scheurende gitaarwerk. Voor drummers valt er echter ook voldoende te halen, want dat klinkt namelijk net zo indrukwekkend als de gitaar erupties. Prima album voor fans van bovenstaande muziekstijlen.